…idam cezasına çarptırılacağı günün arifesinde hep “İsa’ya inanarak ölmesinin iyiliğinden” söz ederler.Oysa daha önce ona “İsayı severek yaşamanın “ ne olduğunu öğretmek gerekli görülmemiştir.
Nietzsche: “Kendisinden bir şeyler öğrendiğim tek psikolog Dostoyevski.”
Freud: “Eğer Dostoyevski olmasaydı psikanaliz biraz beklemek zorunda kalacaktı.”
Stefan Zweig: “Psikologların psikoloğudur Dostoyevski.”
Tolstoy’un ise evden kaçarken yanına aldığı kitaptır Karamazov Kardeşler…
başımı güneşe doğru kaldırıp “uğrunda ümit beslenecek neler kaldı acaba?” diye boşluğu sorguladım.
karşıdan cevap gelmedi daha…
“…dünyada herkes tek tabancaydı aslında… birinin dilsiz olmasının bir önemi yoktu, neticede kimse birbirinin söylediğini anlamıyordu ki!
insanlar birbiriyle çatışabilir, sevişebilir, kucaklaşabilir, birbirini hor görebilirdi ama sonunda yalnızca kendisini tanır bilirdi.
etrafımızı çevreleyen dağların zirveleri gibi birbirimizden vadilerle ayrılıyorduk, ya göremeyeceğimiz kadar yüksekte ya uzanamayacak kadar alçakta oluyorduk birbirimizden.
direnmekten vazgeçtim kuş oldum ben de. Yere yapışmış, soğuktan tutulan..
kanatlarımı açabildim sonunda “