Hamdolsun ki bizleri dertle olgunlaştırıp, dermanla sevindiren bir Rabb’imiz var; her sıkıntıyı bir terbiye, her bekleyişi bir hazırlık kılan merhamet sahibi bir Mevla’mız var. Bazen kalbimiz daralır ama biliriz ki O kalpleri genişletendir, bazen yolumuz uzar ama O sabredenleri yarı yolda bırakmaz. Gözyaşımızı da görür, içimizden ettiğimiz sessiz duaları da duyar; kırıldığımız yerden güç, yorulduğumuz yerden umut filizlendirir. Dert sandığımızı rahmete, gecikme sandığımızı hayra çevirir; kapılar kapandığında başka kapılar açar, karanlık çöktüğünde içimize bir ışık yakar. Biz bazen anlamayız ama O hep en güzelini yazar; her imtihanın ardına saklanmış bir ikramı, her sabrın sonunda gönle serpilen bir huzur vardır. Kalbimizi O’na yasladığımızda dünya hafifler, yükler azalır; çünkü bizi bizden iyi bilen bir Rabb’imiz var ve hamdolsun ki dertte de nimette de O’na ait olmanın güveni içimizi tarifsiz bir huzurla doldurur.