Yazar:
Bediüzzaman Said Nursî
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 5 dk.
Sayfa Sayısı:
144
Basım Tarihi:
Haziran 2013
İlk Yayın Tarihi:
2003
Yayınevi:
Söz Basım Yayın
Orijinal Adı:
Hastalar Risalesi
ISBN:
9799756438458
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
16 diğer baskı · Tümünü Göster
Hastalar Risalesi
1.509 okunmaSöz Basım Yayın · Haziran 2013 · 144 s.
Hastalar Risalesi
317 okunmaRNK Neşriyat · 2017 · 64 s.
Hastalar Risalesi
318 okunmaDiyanet İşleri Başkanlığı Yayınları · Mart 2017 · 86 s.
Hastalar Risalesi
194 okunmaEnvar Neşriyat · 2010 · 86 s.
Hastalar Risalesi
82 okunmaSözler Yayınevi · · 95 s.
Hastalar Risalesi
49 okunmaZehra Yayıncılık · 2003 · 101 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Hastalığa Şifa
Puan vermedi·144 syf.·
2022 1. kitabı
Hastalık zamanımda okuduğum, ruhuma çok iyi gelen bir kitaptı. Hastalar Risalesi hastalara sesleniyor hastalıkta Allah'a şükür edilmesi gerektiğini anlatıyor, dediği gibi " Senin elin kırık ise, kesilmiş ellere bak! Bir gözün yoksa, iki gözü de olmayan a'malara bak! Allah'a şükret." Tam olarak şükür etmeyi öğreten manevi olarak ilaç olan bir kitap.
Sağlığımla ilgili imtihandan geçtiğim şu zamanlarda şifa oldu ruhuma.
Okuduktan sonra Niyazi Mısri’nin şu dizeleri geldi aklıma.
“Derman arardım derdime
Derdim bana derman imiş.”
Özet teşkil edebilir.
Kitabı kesinlikle hasta yahut sağlıklı fark etmez herkesin okuması gerekiyor. İsme aldanmamak lazım.
Risale çok çabuk bitti... Bu kadar mıydı dedim :(
Kitap, hastalığın bizi gafletten koruduğundan, aczımızı hatırlattığından, bu bedenin sahibinin biz olmadığından, şekvada bulunmamamız zira şükrün nimeti ziyadeleştirdiği gibi şekva yani şikayetin de musibeti arttıracağından, hastalığı küçük görmemiz büyütmememiz zira arıları ne kadar elimizle kovmaya çalışırsak o kadar üşüşür bize musallat olurlar onlara dokunmazsak bir süre sonra bizden giderler misalindeki gibi musibete de ehemmiyet vermememiz gerektiğinden, hastalığın ömrü uzattığından yani zamanın kıymetlendirdiğinden oysaki sağlıklı iken gaflet ve sefahat içinde iken zamanı, faydasız, sırf geçirmek için geçirmek, deyim yerindeyse zamanı öldürmek cihetine gidildiği için o nimeti idrak edememek gibi daha birçok şeyden bahsediyor.
Dili de bana çok basit geldi okuduğum/okumaya başladığım diğer risalelere göre. Arada bir tekrar da edilmesi gereken bir kısa cep kitap diyebilirim.
İyi okumalar. :)
Güzel gören güzel düşünür güzel düşünen hayatından lezzet alır" düsturuyla hastalık ve belalara bakış açımızı değiştirerek hastalığı bile sevmeyi bizlere öğretiyor... Hastalıktan şikayet etmemeyi, aksine şükretmek gerektiğini, ve bize bıraktığı muazzam neticelerin ahirette meyve verdiğini edebi bir dille ruhumuza kabul ettiriyor...
10/10
2018 22. kitabı
Külliyatın içinde olmasına rağmen hastayken ayrı olarak okumak daha farklı oluyor. Maddi anlamda iyileşmeseniz de manevi olarak insana verdiği ferahlık ile maddi sıkıntılar ehemmiyetsiz kalıyor. Keşke her hastaya şifa niyetinde hediye verilebilse.
Bırak ey bîçare feryâdı, belâdan; kıl tevekkül. Zîrâ feryad belâ ender, hatâ ender belâdır; bil. Eğer belâ vereni buldunsa, safa-ender, ata- ender ,belâdır, bil.
Eğer bulamazsan bütün dünya cefa-ender , fena - ender , belâdır bil .
Cihan dolu bela başında varken, ne bağırırsın küçük bir beladan , gel tevekkül kıl.
Tevekkül ile, belâ yüzünde gül; tâ o da gülsün. O, güldükçe küçülür; eder tebeddül.. :)
Manevi ilaç ♡
Hastalık İnsanın Aciz ve zayıf olduğunun en büyük göstergesi şüphesiz. Rutin olarak yaptığın her şeyin bir nimet olduğunun farkına ancak hastalık vesilesiyle varıyorsun. Yaşadığımız her olayı bu pencereden yorumlayabilmek hiç de göründüğü kadar kolay değil. Okurken "Evet bende böyle sabrederim dayanabilirim" diyorsun ama Kemiklerin sızlarken bunu başarabilmek çok zor. kitap bu manada kocaman bir farkındalık oluşturuyor. Bu bilinci ömrümün her noktasına ilmek ilmek işlemek isterim. Ve Zor zamanlarda her daim şu hadisi hatırda tutmak dileğiyle... “Bir Müslüman’a herhangi bir musibet, bir sıkıntı, bir keder, bir üzüntü, bir eziyet, bir gam dokunursa, hatta kendisine bir diken bile batarsa, mutlaka Allah bunları onun günahlarına kefaret yapar.”
Asıl hastalık nedir? Bedenimizde duyduğumuz acı mı yoksa bu ahir zamanda kendimize yaptığımız kötü alışkanlıklar mı ...?
Kitabı okurken hastalığın mükafatını öyle güzel anlatıyor ki okurken bile hafiflediginizi hissediyorsunuz . sabrın güzelliğini anlıyorsunuz. Kelimeler yabancı diye uzak durmayın okudukça okumanın lezzetine varacaksınız emin olun. İyi okumalar...
Hastalar risalesi belki benim en sevdiğim risaledir. Okudukça huzur ve şifa bulduğumu hissediyorum. Hakiki bir şifa kaynağı. Ilık. Hep mantıklı buluyorum ama Hastalar Risalesini bambaşka görüyorum. Tüm cümleleri ile muhteşemdir. Evet evet evet dedirtiyor her hastaya. Ne zaman biri hastalansa muhakkak gönlüme düşer o yüzden. Canım ciğerim babaannem düşürdü bu sefer yüreğime. Tevekkülü bol, gönlü güzel babaannem. Keşke yanında olsam da birlikte okusak dedim. Nefes alırdı. Biliyorum. Kitabı bitirdikten sonra şöyle bir düşündüm. Hastalığın bile sessiz, uslu dedim. Meleksin çünkü. Pamuk kalplisin. Nimetsin bizim için. Ne kadar gurur duysak az seninle. Herkesin sahip olmak isteyeceği bir yüreğin var. Huyu güzelim. Küçükken her düştüğümde yerden kaldırırken bak şimdi sen Allah'ın adını unuttun o yüzden düştün derdin. Ben çocuk kafamla Allah Allah diye yürürdüm tüm yolu. Çıkardığım onca soruna sıkıntıya rağmen her zaman arkamda durdun. Çocukların kafasını gözünü ben taşladım, suçlu olurdum çoğu kez ama hiç bir zaman kimsenin bana bir fiske vurmasına, söz söylemesine izin vermedin. Ben senden hep ağlaya ağlaya ayrıldım. Senin elinden yediğim ekmekler bile başkaydı benim için. Hâlâ öyle. Annemi de babamı da çok seviyorum şimdi ama ben saf sevgiyi senin pamuk kalbinde, sevgi dolu bakışında öğrendim. Bir bacağı olmayan bir bebek bulmuştun bana belki ben kendi ayaklarım üzerinde durmayı da öyle öğrendim. Kül sularıyla yıkadığın saçlarımı bile kıskanırdı çocuklar. Onların gözünden kendimi gördükçe şansımı anladım hep daha çok sevdim seni. Sana babaanne demek dilime dolanır benim. Lafta adın babaanne ya benim candan ciğerden annemsin. İyi ki senin pamuk kalbindeyiz. İyi ki. Rabbim şifa versin sana, bize bağışlasın. Amin.
Yürüyen risaleler vardır etrafınızda. Çokturlar hem de. Papatyalar gibi her bir yerde. Hastanede, yolda, otobüste, durakta. 1000 kitapta da elbet. Sevgili Murat Suha mesela, Sevgili Rojhılat.. Beyamca.. Sevgili Hakan mesela..
Hal diliyle okuyandır onlar. Bakışları risale konuşur sessizce, buram buram risale kokarlar. Bakarsınız ciddiyet, heybet, basiret… Bir o kadar da merhamet. Rahlesinde yetiştiği Koca Alim’in haliyle hemhal. Manen sessizce der ki; terki dünya. Bakışları burada da değildir zaten. Ahirete hasret, ukbaya müştak. Bu dünyada sıkıntılıdırlar da, bedenine hapsolmuş gibi özlerler öteleri.
İşte bu yürüyen risalelerden; tertemiz, safi genç bir üniversite talebesiydi yıllar önce poliklinikten içeri giren. Her adımın hesabını verecek olmanın ciddiyetiyle, aynı zamanda dünya denen ağaç gölgesinde nefes alır misal sakin, koşturmacasız, sessizce girdi içeri.
‘’Ne şikayetiniz var’’ diye sordum. ‘’ Estağfirullah ne şikayeti abla. Şikayet değil elbet, lakin şedid karın ağrım var ‘’ dedi isyanın tozuna tahammül edemezcesine. Aynı sahneyi okumuştum önceleri. Zübeyir Gündüzalp ‘ti sanırım aynı cümlelerle doktora cevap veren??. Bana onun bu cümleleri taklidi ya da yapmacık gelmedi zerrece. Aynı ilmin aynı haliyle boyandıklarından muhtemel.
İşte sonraları da çok gördüm onu. Lenfoma tanısıyla çok defalar kemoterapi için yatmıştı hastaneye. Onun yerine ben üzülüp endişelenirken; her uğradığımda yanına, mütebessim risale okuyordu teslimiyetle. Hatta o beni teselli etmek için muhtemel, bir gün polikliniğe geldi ziyaretime. Elinde de ‘’hediyeleşmek sünnettir abla ‘’derken uzattığı ‘’Hastalar Risalesi’’ . Aslında kendi reçetesini uzatmıştı bana mütevazice. Evet manevi reçete. İşte tam da sayfalarca-- saatlerce -- günlerce gözlerim kıpkırmızı ders çalışmaya
Yazar Hakkında
Bediüzzaman Said NursîYazar · 173 kitap
Bediüzzaman Said Nursî (Mart 1878, Bitlis - 23 Mart 1960, Şanlıurfa), İslam alimi, düşünürü.
1892'de Bitlis'te Şeyh Emin Efendi ve diğer İslam alimlerinin de bulunduğu ilim meclisinde yapılan imtihan ve münazara sonunda Molla Fethullah tarafından Bediüzzaman unvanı verilmiş; diğer alimler tarafından da kabul görmüş ve bu isimle anılmaya başlanmıştır.
I. Dünya Savaşı'nda gönüllü alay komutanı olarak Kafkas Cephesi'nde mücadele etti. Savaş sırasında birçok öğrencisi ölmüş, kendisi ise gazi olmuştur. Başarılarından dolayı kendisine Harp madalyası verildi. Ordu-yu Hümâyun'un tavsiyesi ile Dar'ül-Hikmet'ül İslamiye azası olarak atandı. 1922'ye kadar görevini yerine getirdi.
1923 yılında TBMM'nin daveti üzerine Ankara'ya gelen Nursî, Ankara'da aradığı atmosferi bulamaz. Van'a dönerek inzivaya çekilir ve daha sonraları bu dönüşünü Yeni Said'in başlangıcı olarak nitelendirir. Bu dönemde sosyal ve siyasi meselelerden uzaklaşır. En önemli vazifenin imanı kuvvetlendirmek olduğunu söyler. Şiddetle karşı çıktığı ama silah çekmediği Cumhuriyet idaresi tarafından bu dönem zarfında uzun yıllar sürgün, gözetim ve yer yer hapis hayatı yaşatılacak ve zorunlu ikamete tabi tutulacaktır. Büyük çoğunluğunun Isparta Barla'da yazıldığı Risale-i Nur külliyatının yazımı ve Nur Cemaati'nin oluşumu bu dönemde yaşanmıştır.
23 Mart 1960'ta Şanlıurfa’da vefat etti.
Detaylı bilgi: tr.wikipedia.org/wiki/Said_Nursî
