Çünkü dostum; iyilikten nasip almış bir kimsenin ağlayıp sızlaması, endişelere gark olması mevzu bahis bile olamaz. Bu kimse, başkalarının kendisi hakkındaki düşüncelerinden ötürü meraklanmaz ve bunlardan etkilenmez. Onun itibar ettiği tek şey, bizzat kendi iç dünyasından süzülüp gelen kendi hüküm ve yargılarıdır.
İnsanın endişe duyduğu şeylerin iyi olmaları söz konusu mu?
"Hayır."
O zaman hem iyi olmayacak hem de insanın kendi iradesine tabi olmayacak.... Ve insan da bundan ötürü endişe duyacak. Bu makul bir şey mi sizce?