büyük acılar çeken insanların bu sayede olgunlaştığını okumuştum bir yerde ve annem öldüğünden beri sabırsızlıkla dünyaya daha olgun ve bilge gözlerle uyanacağım günün gelmesini beklemiştim. ama belli ki ne ben ne de selin, ikimiz de olgun filan değildik. insan babası yan odada ölürken başka insanların aşk hayatlarını merak etmemeliymiş veya portakal yerken bu kadar zevk almamalıymış gibi geliyor ama hayatlarımız tam olarak öyle gelişmiyordu. aptal ve çok yalnızdık.