sadece kitap okudum ve kendime döndüm. ve katılaştım. dışarıya karşı duruşumu kastediyorum. böylece sonunda çoğu insan benim kibirli, kendini beğenmiş biri olduğum fikrine vardı.
depresyonum geri planda kalsa da ruh halim hala dalgalı, aşırı hassaslaşıp saatlerce ağlayabiliyorum, sonra uzanıyorum ve sonra döngü yeniden başlıyor. bu döngü bana yaşamın ne kadar zor olduğunu hatırlatıyor. merdivenleri hızla çıkıp yarı yolda yorulup en başa yuvarlanmak istemiyorum. kendimi tanımaya devam etmek, hayatım için en doğru kullanım kılavuzunu bulmak istiyorum.