Alperen Koç
@_mahfi
Muâmmâ
Dr_okuyan
02.02.20
Şu anda okuduğu kitaplar
Ahlak anlayışını edebi bir şeklide anlatmış Tolstoy. Tolstoy'un, bir kaç kısa öyküyle hayata dair dersler verdiği bu kitabı severek okudum. Kitap ayrı ayrı ve düşündürücü bir çok öykü içerdiği için ne anlattığından bahsetmeyeceğim. Ancak genel kitap içeriği hakkında bir kaç şey yazmam gerekirse; insanın kiminle veya nasıl veya nerede değil de neyle yaşayacağını net bir şekilde düşünmemizi sağlarken, öykülerin sonunda da bu düşüncelerimize cevap veren bir kitap. ''İnsan Neyle Yaşar?'' Cevabı kitapta:)
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Genç adam hakkında değişik düşünceler besledim kitabı okurken. İlk başta zor bir çocukluk dönemi geçiren fakat bu zor günleri çalışarak, daha fazla çalışarak aşmaya çalışan bir genç vardı kafamda ki profilde.
Daha sonra patronunun güvenini kazanarak önü açılan bir genç. Bilmiyorum güvenmekte ne kadar haklıydı patron.
Genç adam hakkında aslında güvenilmemesi gerektiğini düşünürken bir anda saf, tertemiz bir aşkın içinde buldum kendimi kitabı okurken. Tekrardan ısınmaya başlamıştım karektere. Ta ki kitabın sonlarına doğru işler tekrardan değişene kadar.
Çok fazla spoiler vermek istemiyorum. Dediğim gibi aslında kitabın arka kapağında da kısa bilginin içinde bir aşk kitabı olarak bahsediyor kitaptan ama ben gerçek bir aşk görmedim daha doğrusu göremedim. Okuması keyifli ve kolay bir kitap. Kesinlikle tavsiye ederim dediğiö bir kitap değil.
Dinlenmelik, çerezlik
Demir Parmaklığım Hangi Tarafındasın ?
Altıncı Koğuş. Çehov’ un bu yapıtında baş karekter Andrey Yefimıç’in doktor olması sanırım bir tesadüf değil. Acaba kendi hayatından bir alıntı veya benzetme olabilir mi ?
Eğitimli ve akıllı bir deli(!) ile felsefe tartışması üzerine başlayan hikaye tamamen yeni bir düzen kurma, adeta var olan anti özgürlükçü oluşumdan kurtulma mücadelesi ile ilerliyor. Andrey parmaklıkların bir tarafındayken yaşanan her şeyden habersiz ve sessizken bir anda parmaklıkların diğer tarafında kendini bulması ve gözlerinin açılıp göremediklerini görmesi, sessiz kaldığı şeylerin başına gelmesiyle nasıl yavaş yavaş ölüme ilerlediğini konu ediniyor.
Kitapta en ilgimi çeken ve okurken beni en etkileyen kısımlar İvan ile Andrey arasında geçen dialoglar olmuştur. Sürekli düşüncelere sürüklendiğim, tartışmalarda sürekli taraf değiştirdiğim bir çok nokta vardı. Bazı yerlerde tamamen İvan tatafındayken bir anda kendimi Andreyi haklı görürken buldum.
Son olarak başta söylediğim gibi belkide Çehov tamamen kendi hikayesini betimlemiş olabilir. Gayet keyifli ve sürükleyici bir hikayeydi. Tavsiye ederim
Mağaranın Dışında...
Jack London -''Beyaz Diş''. Lise yıllarımdan beri gerek arkadaşlarımdan, gerekse çevremdeki çoğu okurların konuşmalarından okunması gereken, güzel, akıcı bir kitap olduğunu duyuyordum. Okumak şimdi nasip oldu. Şimdi anlıyorum o zamanlar neden bu kadar çok okur tarafından ismini duyduğumu.
Kitap vahşi hayata yeni atılacak, daha yaşadığı mağranın dışını bile görememiş bir kurdun hikayesi şeklinde başlarken artık bir kurttan daha fazlası olan Beyaz Diş'in hikayesini anlatayor.
Beyaz Diş'e göre biz insanlar birer tanrıydık. Her ne olursa olsun, her nasıl davranırlarsa davransınlar itaat etmek zorunadaydı tanrısına(sahibine). Lakin kimi zaman bunu korkudan, kimi zaman gerçekten sevgiden yapacaktı.
Kitapta tanrı yerine konan biz insanlarda aslında öyle değil miyiz. Kimi zaman dünya menfaatleri için, kimi zamanda korkumuzdan ilahlaştırmıyor muyuz hayatımızdaki insanları. Koşulsuz itaat etmiyor muyuz onlara?
Oysa ki sevgiyle gelen öğrenme arzusu, sevgiyle gelen itaat öğrenmen gereken ne varsa en güzel şekilde öğreten, ihtiyacın olan ne varsa(menfaat gibi) en kolay şeklide elde etmene vesile oluyor. 
Beyaz Diş
Puan vermedi·258 syf.··
Beğendi
·2022 1. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 29 Aralık 2022 23:09
Jack London -''Beyaz Diş''. Lise yıllarımdan beri gerek arkadaşlarımdan, gerekse çevremdeki çoğu okurların konuşmalarından okunması gereken, güzel, akıcı bir kitap olduğunu duyuyordum. Okumak şimdi nasip oldu. Şimdi anlıyorum o zamanlar neden bu kadar çok okur tarafından ismini duyduğumu.
Kitap vahşi hayata yeni atılacak, daha yaşadığı mağranın dışını bile görememiş bir kurdun hikayesi şeklinde başlarken artık bir kurttan daha fazlası olan Beyaz Diş'in hikayesini anlatayor.
Beyaz Diş'e göre biz insanlar birer tanrıydık. Her ne olursa olsun, her nasıl davranırlarsa davransınlar itaat etmek zorunadaydı tanrısına(sahibine). Lakin kimi zaman bunu korkudan, kimi zaman gerçekten sevgiden yapacaktı.
Kitapta tanrı yerine konan biz insanlarda aslında öyle değil miyiz. Kimi zaman dünya menfaatleri için, kimi zamanda korkumuzdan ilahlaştırmıyor muyuz hayatımızdaki insanları. Koşulsuz itaat etmiyor muyuz onlara?
Oysa ki sevgiyle gelen öğrenme arzusu, sevgiyle gelen itaat öğrenmen gereken ne varsa en güzel şekilde öğreten, ihtiyacın olan ne varsa(menfaat gibi) en kolay şeklide elde etmene vesile oluyor. Beyaz Diş