İnsanın bu dünyada yaşayabileceği daha büyük bir acı işkence olabilir mi diye düşündüren, gerek Ezidilik inancı gerek ışid zulümleri ile ilgili verilen bilgiler dolayısıyla didaktik yönü de bulunan akıcı bir Livaneli kitabı.
Nergis’in küçücük bedenine sığdıramadığı acılar yüzünden canını verirken söylediği son söz “Ben bir insandım.” aslında olması gereken düzenin dehşet verici bir özeti. “İnsan!” Bu kelimenin anlamının içselleştirildiği, insana insan olduğu için değer verildiği, ötekileştirilmediği, din dil ırk ayrımının söz konusu bile olmadığı, hiçbir canlının acı çekmesine müsade edilmediği bir dünya diliyorum.