Bence bu kitaptaki derin hissiyatı yaşatan şey sessizlik…Herkes varken gözleriyle,yalnızken sözleriyle konuştular Cemile ile Danyar.
Tabi masum bi aşk öyküsü diyemeyiz neticede askerken terk edilen bi adam da var ortada.Ama ömür boyu sevilmediğini hissettiğin bir insanın yanında yaşamakta kendine ihanettir.O zamanlar medenice ayrılamayacağına göre yapılacak tek şey kaldı geriye KAÇMAK…
Yani kitap içimizi ısıtıyor mu? Sızlatıyor mu ?Orası muamma.Çünkü sevenlerin yanında olup,terk edileni görmemezlikte edemiyor insan.Sonuç olarak beğendim,hatta çok sevdim…