Bugün mahalle kalmadı. Yalnız şehrin şurasına burasına dağılmış eski, fakir mahalleliler var. Birbirlerinin hatırını sormak, bir kahvelerini içmek, geçmiş zamanı beraberce anmak zaman zaman gömüldükleri köşeden çıkan, binbir türlü zahmete katlanarak semt semt dolaşan ihtiyar mahalleliler... Bence İstanbul'un asıl şairleri onlar; adım başında, titrek ayaklarıyla geçmiş zamanlarının peşinde dolaşan, onu üslupsuz apartman köşelerinde, iki yanı henüz boş asfalt üzerinde, eski ahbap çocuklarının çehresinde beyhude yere arayan ve bulamadıkları için şaşkın şaşkın dört yana bakınan bu kervan artığı biçarelerdir.
Kendi kendime "İstinat noktasını bulmadıktan sonra, kuvvet, hatta manivela neye yarar?" diyorum. Bu nokta insanoğlunun iyiye, güzele olan kabiliyetinden başka ne olabilir? Bu kabiliyetleri hayatta üstün kılacak bir dünyayı aramalıyız.
Sayfa 62 - Dergah yayınları. İstinat:Dayanma, kuvvet alma·Kitabı okudu