Kübra
@_vanilyacicegi
Şu anda okuduğu kitaplar
“Ve Kudüs şehri.
İçiyle ve ruhuyla suskun
Göklere kaçmış hayaliyle
Bir pervane gibi ışığa uçmuş gönlüyle
Bir başka âleme göçmüş hakikati
Tanrı katına varmış
İki elini kavuşturup divana durmuş
Hüküm istemiş”
Reklam
“Biliyor musun? az az yaşıyorsun içimde
Oysaki seninle güzel olmak var”
İkinci Yeniciler’den olan Edip Cansever’in 1958’de Yeditepe Şiir Armağanı’na layık görülen eseridir Yerçekimli Karanfil.
“Herşeyin fazlası zararlıdır ya,
Fazla şiirden öldü Edip Cansever.”
Cemal Süreya’nın şu iki dizesiyle hatırlarım hep Edip Cansever’i. Şiirlerinde ise hep yalnızlık, huzursuzluk, hüzün görüyorum şairin.
Buradaki şiirlerinde de yine yalnızlığı, iç dünyasındaki karmaşayı, hüznü ve varoluş sancısını soyut ifadelerle ve çokça kullandığı imgelerle işlemiş. Kitabın içerisindeki soyutluk yer yer zorladı beni. Düşündürdü, hayatı ve etrafımda olan biteni sorgulattı.
Kitabın içerisinde çok sevdiğim dizelerin yanı sıra anlam veremediğim, sevemediğim kısımlar da vardı. Cansever’in serbest ölçüyle kaleme aldığı bu şiirleri bence yine de okunmaya değer. Keyifle okuyun.
“Dışarıda kalan gökyüzü, belki yine masmavi, güneşliydi. Eskiden olduğu gibi.”
Aslında yukarıdaki alıntı kitabı özetliyor denilebilir. Aşk öykülerinden aşina olduğumuz Tomris Uyar meğer usta bir öykücüymüş de haberimiz yokmuş. Burada bile kaçımız yazarın eserlerinden haberdarız ki…
Uyar’ın 1979 yılında kaleme aldığı Yürekte Bukağı Sait Faik Öykü Armağanı’na layık görülen eseridir. Benimse yazar ile tanışma kitabım. Eser içerisinde birbirinden bağımsız on durum öyküsü bulunmakta.
Bukağı, hayvanların ayağına bağlanan köstek. Eserin içerisinde de yazarın deyimiyle ‘Sıkıyönetim döneminde yaşamın her alanında yüreklerine bukağı vurulmuş insanlar’ın öyküleri yer almakta. Eserde içsel sıkıntılar, hüzün ve huzursuzluk ön planda. Yazar kullandığı bilinç akışı ve iç monologlar da anlatımı kuvvetlendirmiş.
Bazı öyküleri pek sevemesem de dilinin sadeliğiyle, betimlemeleriyle, üslubuyla ve imgeleri kullanmasıyla bence okunabilir bir eserdi. Tomris Uyar’ın kalemiyle tanışmak isteyenlere tavsiye edebilirim. Keyifle okuyun.
“Niçin semtine kimsenin uğramadığı muhâller
peşinde koşuyorum da herkesin rahatça içinde barındığı bedâhetler ve mümkünler dünyasına sığamıyorum?..”
Necip Fazıl’ın 1982’de hastane odasındaki yatağında kaleme aldığı ve maalesef tamamlayamadığı otobiyografik eseridir Kafa Kağıdı.
Eser, yazarın son demlerini yaşadığı hastane odasındaki ruh halini ve oda arkadaşını anlattığı satırlarla başlıyor. Ardından da anne-babasının evlenme sürecinden doğumuna, çocukluğuna, aile hayatına, sosyal, siyasal ve edebî yaşantısına değiniyor. Bütün bunları yaparken de ruhsal kimliğini, duygusal çöküntülerini açık etmekten geri durmamış.
Yazarın eserlerini, hayata bakış açısını, yaşantısını öğrenebilmek açısından bu kitabın okunması gerektiğini düşünüyorum. Ancak eserin genelinde ağdalı bir anlatımın hakim olduğunu ve dilinin ağır olduğunu da belirtmeliyim ki okumak isteyenler bunu bilerek başlamalılar. Ben bu tarz kitapları okumayı sevdiğimden pek zorlanmadım. Hatta öyleki zevk alarak okuduğum eserlerden biriydi diyebilirim. Okumayı düşünenlere şimdiden keyifli okumalar diliyorum. Kitapla kalın.
Necip Fazıl’ın 1982’de hastane odasındaki yatağında kaleme aldığı ve maalesef tamamlayamadığı otobiyografik eseridir Kafa Kağıdı.
Eser, yazarın son demlerini yaşadığı hastane odasındaki ruh halini ve oda arkadaşını anlattığı satırlarla başlıyor. Ardından da anne-babasının evlenme sürecinden doğumuna, çocukluğuna, aile hayatına, sosyal, siyasal ve edebî yaşantısına değiniyor. Bütün bunları yaparken de ruhsal kimliğini, duygusal çöküntülerini açık etmekten geri durmamış.
Yazarın eserlerini, hayata bakış açısını, yaşantısını öğrenebilmek açısından bu kitabın okunması gerektiğini düşünüyorum. Ancak eserin genelinde ağdalı bir anlatımın hakim olduğunu ve dilinin ağır olduğunu da belirtmeliyim ki
Reklam