Zilan Ünlü

Mavi Pelerinli Adam
Bazı oğlan çocukları vardır, oyuncaklarını kırdıkları için değil, hayat onları erken kırdığı için büyürler. Daha bıyıkları terlemeden, sesleri kalınlaşmadan, omuzlarına yaşlarından büyük mevsimler yüklenir. . Hayatı ve dünyayı, rüzgârlar kasırgalar yiyerek öğrenir. Dört duvarın soğuk kuytusunda üşüyen küçük eller, ihtiyacı olan o en sıcak güneşi ancak kendi ceplerinde bulur. . Zemheri ayında hırkasız kalan o omuzlar, gün gelir, koca bir gökyüzünü taşır. (Çünkü yeryüzünün sarayları dardır onlara.) Ben de onlardan biriydim. . Bir gün anladım ki yeryüzü herkese aynı anahtarı vermiyor. Bazıları kapıları açıyor, bazılarıysa Kaf Dağının arkasına kaçıyor. . İnsanlardan umudu kesince, başımı göğe kaldırdım. Çünkü yeryüzü bana yer açmadığında, gökyüzü hiç değilse beni kovmuyordu. Dinliyordu. Samanyolu,
Şiir
Reklam
Ne denmelidir bilemiyorum, sevgim acıyor.
Şiir
Bak babayiğit karınca, yarı ölü bir sineği taşıyor. Taşı kardeşim, taşı! Bakma sen sineğin direndiğine, hayvan olarak durumundan faydalan. Sen acıma duygusunu tanımama hakkına sahipsin, bizim gibi kendi duygularını çiğneyen bir varlık değilsin!
Sayfa 162 - Can yayınları
Uyuyan uyuduğunu bilmezse gördüğünün rüya olduğunu anlayamaz.
Sayfa 11 - Remzi Kitapevi·Kitabı okudu
Felsefe