Merhabalarr
Maggie Bird, yıllarını gölgelerin arasında geçirmiş, teşkilatta önemli görevler üstlenmis eski bir ajandır. Ancak 16 yıl önce yaşadığı ve hayatında derin izler bırakan bir olayın ardından tüm bunları geride bırakıp emekliye ayrılmıstır. Artık geçmişin tehlikelerinden uzak, sakin bir sahil kasabası olan Purity'de yaşamaktadır. Günlerini tavuklarıyla ilgilenerek huzurlu ve sıradan bir hayat kurmaya çalışarak geçirmektedir.
Fakat Maggie'nin geçmişi, sandığı kadar kolay bırakılacak bir yerde değildir. Kendisi gibi teşkilattan emekli olmuş, birbirinden farklı yeteneklere sahip dostlarıyla kurduğu Martini Kulübü sayesinde hem eski günlerin bağını korumakta hem de hayatına yeni bir anlam katmaktadır. Ta ki bir gün çiftliğine gelen gizemli bir yabancı, yıllar önce birlikte görev yaptığı Diana Ward'ın adını anana kadar...
Maggie, Diana ile uzun zamandır görüşmediğini söylese de içine düşen şüphe onu rahat bırakmaz. Birilerinin geçmişte kalan izlerin peşine düstüğünü hissetmeye başlar. Ardından yaşanan olaylar, onun sakin hayatını tamamen altüst eder. Çiftliğinin yakınlarına bırakılan bir ceset, güvenlik kameralarına yansıyan gizemli görüntüler ve ardından üzerine açılan ateş... Maggie artık geçmişinden kaçamayacağını anlar.
16 yıl önce yaşanan o karanlık operasyon, Maggie'nin sadece kariyerini değil, hayatındaki birçok şeyi de değistirmiştir. Büyük bir kayıp ve ağır bir travma ile sonuçlanan bu olayın aslında hiç bitmediği ortaya çıkar. Maggie yeniden eski dünyasının içine çekilirken Bangkok'tan İstanbul'a Londra'dan Malta'ya ve Romaya uzanan tehlikeli bir yolculuğa çıkar. Eski görev yerlerine dönerek hem geçmisiyle hem de yıllardır pesini bırakmayan hayaletlerle yüzleşmek zorunda kalır.
Gerilimi, gizemi ve karakterlerin geçmişlerine dokunan derinliğiyle beni
Uzun bir okuma oldu ama kesinlikle değer. Kitabı çok beğendim. 1900 yılından 2006'ya kadarki süreçte Gürcü bir ailenin hikâyesi. Hem Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliğinin (SSCB) tarihini hem de bir aileye yansımasını anlatmış yazar. Bu türe meraklı okurlara tavsiye ederim.
İpucu
Her kahraman için yorumum var aslında ama en önemli gördüklerimi yazacağım.
Kostya ne olursa olsun ailenin direği, disiplinli bir asker, oğul, baba, eş, dede, yeğen. Ailesini korumak için elinden geleni yaptı bence. Hataları vardı ama önceliği hep ailesi ve işiydi.
Stasia, Kostya'nın annesi güçlü, ailesine bir arada tutmaya çalışan bir kadın. Christien, Kostya'nın teyzesi çok güzel olmasının bedelini ağır ödedi.
Elene, Kostya'nın kızı, şımarık ve asi olduğu için hep yanlış erkekleri seçti. Farklı adamlardan iki kızı oldu. Darla ve Niza. Kitabı anlatan kişi Niza, olayları onun gözünden okuyoruz. Darla da annesi gibi yanlış bir eş seçerek hayatını mahvetti. Niza da oradan oraya savruldu.
Kitty, Kostya'nın kız kardeşi, abisinin nişanlısı Mariam ile bir cinayete karıştı, ülkeyi terk etmek zorunda kaldı. Abisi onu bu şekilde koruyabildi. Olan Mariam'a oldu, idam edildi.
Brilka ailenin en genç üyesi, Darla'nın kızı, Niza onun için bütün hikâyeyi yazıyor.
Reklam
5 hikayenin içinde biri beynimden vurdu maalesef. Halbuki niye vuruluyorsun Zweig denildi mi intihar demek zaten. Göbek adı gibi bir şey. İntihar üzerine kafa yorduğum bir şey değil. Eskiden o kadar cesaretli biri değilim derdim şimdi o kadar "..." değilim. Doldurulabilir. Bilemiyorum.
Benim hayata bakışım, herhalde Allah'a şükür kaldıramayacağımı yüklemediği içindir, gelen geldiği an, ee şimdi n'apıyoruz? Buradan nereye kırıyoruz? Şimdi hangi kameradayız?
Gerçekten böyle. Yoksa kalpten gitmiştim çoktan. Bu hayatta fiziksel imtihanlardan sonra duygusal imtihanlar gelir. Ve bu konuda YL DR değil Prof'um ben. Çünkü . Çünkü uzun hikaye.
Bu novella, zengin diyeceğim, bir otelde garson olarak çalışan François adındaki bir gencin yaşantısından onun iç buhranını veriyor. François, otele konaklamaya gelen ve kendisinden sosyal statü olarak çok yüksekte olan aristokrat bir kadına yani bir kontese aşık oluyor ve şahsi kanaatim saçmalıyor. Neden. Aşık olmak kavuşmak demek değil ki. Neden ya. Her sevdiğimizi almak zorunda değiliz. Hem de alamayız ki. Ha uğruna ölecek kadar aşıksan alabilirsin de. O ayrı bir mesele ama almak zorunda değiliz. Kontes bana bakmaz vah beni beni doğru bir yaklşaım değil. HERKES HERKESE BAKAR. Hayatta her şeyin bir yolu vardır. Ben asla gerçekten birbirini seven iki insanın kavuşamayacağına inanmıyorum. Kavuşma yoksa bir taraf eksiktir. BİTTİ. Buradaki durum o bile değil. Kontesi sevmek demek uğruna ölmek demek olabilir mi? Sev ya doya doya sev. Kaburgaların çatlasın öyle sev. Ama ölünce sevemezsin. En sevdiğin şeyi sevmekten neden vazgeçersin? Madem bu kadar güçlü bir duygu sevgi, neden ölmek kadar "an" bir his için vazgeçeyim ?????
Şimdi bunu Zweig yazmış ben de allıyorum pulluyorum gibi olmayacaksa; var maalesef böyle şeyler. Bir insanın varlığını
hız haz ayartı çağında bilinç nerede?
David J. Chalmers ’ın "bilinç gizemdir" dediği yerden 
Yuval Noah Harari ‘nin "bilinçsiz zeka dünyayı yönetiyor" dediği yere geldik. Orada ipotek başlıyor.
1. Dikkatin ipotekli
Ortaçağda kilise "ne düşüneceğini" kontrol ederdi. Bugün algoritma "neye bakacağını" kontrol ediyor.
• TikTok açıyorsun, 3 saat sonra fark ediyorsun. • Instagram sonsuz scroll. Dopamin kredisiyle seni bağlıyor. • Bildirim = minik faiz. Dikkatini çekip geri ödettiriyor.
Yuval Noah Harari ‘nin dediği: "İnsan dikkat dağıtma üzerine kurulu bir toplumda yaşıyor." Bilinçli olmak, farkında olmak acı veriyor. Çünkü sistem senden "tüket, kaydır, tıkla" istiyor. Derin düşünce reklam arası.
Bu David J. Chalmers ’ın zor problemi değil. Bu kolay problemin silaha dönüşmesi: Davranışın, tercihin, arzun modelleniyor.
2. Arzuların ipotekli
Tasavvuf "nefsini bil" der. Bugün nefsini algoritma senden iyi biliyor.
• Amazon ne alacağını senden önce tahmin ediyor. • Spotify üzgün olduğunu anlayıp ona göre şarkı veriyor. • YouTube "radikalleştirme tüneli": Bir videodan giriyorsun, 2 saat sonra bambaşka bir insansın.
Chalmers’ın "fenomenal bilinç" dediği şey, yani "kendi deneyiminin sahibi olmak", elinden kayıyor. Çünkü deneyimini neyin tetikleyeceğini sen seçmiyorsun. Akış seçiyor.
3. "Ben"in ipotekli
En tehlikelisi bu. Sosyal medya kimliğin = beğeni + takipçi + story.
• Fotoğraf çekiyorsun, "atınca nasıl durur" diye düşünüyorsun. Anı yaşamıyorsun, anı üretiyorsun. • CV’ni LinkedIn’e göre yazıyorsun. • Fikrini Twitter’da linç yemeyecek şekilde törpülüyorsun.
İlhan İnan ’ın "merak" dediği şey ölüyor. Çünkü merak riskli. Sistem "onaylanan içerik" istiyor. Bilinçli soru soran insan yalnızlaşıyor. Harari’nin dediği gibi: "Bilinçli insanlar aileyi, kurumu rahatsız eder."
Ama %100 ipotek değil. Kumanda hala sende.
Neden?
1. Farkındalık = İlk hacizAlıntı
David J. Chalmers ’ın "bilinç gizemdir" dediği yerden Yuval Noah Harari ‘nin "bilinçsiz zeka dünyayı yönetiyor" dediği yere geldik. Orada ipotek başlıyor.
1. Dikkatin ipotekli
Ortaçağda kilise "ne düşüneceğini" kontrol ederdi. Bugün algoritma "neye bakacağını" kontrol ediyor.
• TikTok açıyorsun, 3 saat sonra fark ediyorsun. • Instagram sonsuz scroll. Dopamin kredisiyle seni bağlıyor. • Bildirim = minik faiz. Dikkatini çekip geri ödettiriyor.
Yuval Noah Harari ‘nin dediği: "İnsan dikkat dağıtma üzerine kurulu bir toplumda yaşıyor." Bilinçli olmak, farkında olmak acı veriyor. Çünkü sistem senden "tüket, kaydır, tıkla" istiyor. Derin düşünce reklam arası.
Bu David J. Chalmers ’ın zor problemi değil. Bu kolay problemin silaha dönüşmesi: Davranışın, tercihin, arzun modelleniyor.
2. Arzuların ipotekli
Tasavvuf "nefsini bil" der. Bugün nefsini algoritma senden iyi biliyor.
• Amazon ne alacağını senden önce tahmin ediyor. • Spotify üzgün olduğunu anlayıp ona göre şarkı veriyor. • YouTube "radikalleştirme tüneli": Bir videodan giriyorsun, 2 saat sonra bambaşka bir insansın.
Chalmers’ın "fenomenal bilinç" dediği şey, yani "kendi deneyiminin sahibi olmak", elinden kayıyor. Çünkü deneyimini neyin tetikleyeceğini sen seçmiyorsun. Akış seçiyor.
3. "Ben"in ipotekli
En tehlikelisi bu. Sosyal medya kimliğin = beğeni + takipçi + story.
• Fotoğraf çekiyorsun, "atınca nasıl durur" diye düşünüyorsun. Anı yaşamıyorsun, anı üretiyorsun. • CV’ni LinkedIn’e göre yazıyorsun. • Fikrini Twitter’da linç yemeyecek şekilde törpülüyorsun.
İlhan İnan ’ın "merak" dediği şey ölüyor. Çünkü merak riskli. Sistem "onaylanan içerik" istiyor. Bilinçli soru soran insan yalnızlaşıyor. Harari’nin dediği gibi: "Bilinçli insanlar aileyi, kurumu rahatsız eder."
Ama %100 ipotek değil. Kumanda hala sende.
Neden?
1. Farkındalık = İlk hacizSana Çiçek Getirdim Algernon
Zeka sahiden her sorunun cevabı mıdır?
İnsan bazen en çok anladığında yalnızlaşmıyor mu?
Bazı kitaplar bittiğinde hikâyeyi değil, kendini düşünmeye başlarsın.
Algernon'a Çiçekler tam olarak böyle bir kitap.
Zekânın insanı mutlu edip etmediğini, sevginin ne kadarının anlayışa bağlı olduğunu ve insan olmanın aslında ne demek olduğunu sorgulatıyor.
Charlie'nin değişimini okurken bazen umutlandım, bazen gururlandım, bazen de içim parçalandı. Ama en çok da şu gerçeği düşündüm: İnsanların bizi nasıl gördüğü ile gerçekten kim olduğumuz arasında sandığımızdan çok daha büyük bir uçurum var.
Son sayfayı kapattığımda boğazımda bir düğüm kaldı. Çünkü bu kitap zekâ hakkında gibi görünse de aslında yalnızlık, kabul görme ihtiyacı ve insan kalabilme mücadelesi hakkında.
Bazı hikâyeler unutulmaz. Bu da onlardan biri.
Algernon'a çiçek bırakmayı unutmayın...
"Içimiz yanıyor ama karşımızda çok güclü bir para lobisi var. Ne olursa olsun benim cebim dolsun anlayışı... Bu his güçlü ve yetkiki olanları daha da zalimleştiriyor. Kötü... Çok kötü..."
Selamlar kitap dostlarım Son zamanlarda okudugum ve sayfalarinda kayboldugum bir kitapla daha sizleri tanistirmak istiyorum. Psikolojik dram, polisiye, gizem tadında hikayenin gidisatını merakla okuyacaksiniz. Kitap genc bir kızın bir köprüden kendini sulara bırakmasına sahit olan ana karakterimizin, kızın bıraktıgı notu bulmasıyla başlayan yolculugunu okuyoruz. Notta; sorularin cevabinin dogdugu yerde bulacagina, cok fazla birsey anlatamayacagina, hayati tehlikesinin olduguna deginiyor. Notun sonuna ise "Sen bana bir can verdin, ben de karşılığını veriyorum. Dikkatli ol." yaziyor. Ana karakterimiz siire edebiyata duskun bir ogretmen. Avanos'dan Antalya'ya ve Payas'a uzanan, mafya adi altinda paralar döndürenlerin de karıstığı gizemli yolcuga çıkan ögretmenin, bu yolculukta kendi iç dünyasında derin bir yolculuk yapıyor. Her sayfayı merakla cevirdim, ters kose oldugum, hic beklemedigim seyler oldu. Bu kiz adama neden not birakti? Bu notun anlami ne? Karakterimizin ogrenecegi seyler tehlike mi? Merak ediyorsaniz vakit kaybetmeden alin okuyun
Reklam
Reklam