" Hiç biri de öldürdüğünün etinden yemez; yese, deriz ki bunların birbirlerini öldürmeye ihtiyaçları var. Oysa birbirlerinin et ve kanlarını yemezler. Birbirlerini yığınla öldürmeden ve evlerini yakıp yıkmalarından sonra bunları öylesine bir gururlanma kuşatır ki bunun nasıl bir durum olduğunu biz anlayamadık. Sonra destanlar koşarlar. "
Ya hayatının
Anlamını bulamayanlar?"
diye söze girmişti kızıldereli.
"Onlar ne olacak?"
"Onlar da
Göğüslerinde bir et parçasıyla,
Canlı canlı çürüyecekler.
Ve buna da
Yaşamak demeye
Devam edecekler.."
Çünkü Oğuz Atay'ı da okudum. Seni de tanıdım...
Diyebilirsin ki bir insanı fotoğraflarından ve hakkındaki haberlerden ne kadar tanıyabilirsin? Haklısın belki de çok az... O zaman şöyle demeliyim... Seni az tanıyorum... Az...
Sen de fark ettin mi? Az dediğin küçük bir kelime. Sadece A ve Z. Sadece 2 harf. Ama aralarında koca bir alfabe var. O alfabeyle yazılmış onbinlerce kelime ve yüzbinlerce cümle var.