Arada bir kendime "Hayallerin nerede?"
diye soruyorum. Ama başımı sallayıp, "Yıllar ne
çabuk geçiyor?" demekten başka çarem kalmıyor. Bu
kez başka sorular geliyor aklıma: "Peki, gençlik yıllannı
ne yaptın? Hayatının en iyi yıllarını nereye gömdün?
Yaşadın mı, yoksa yaşadıg:ını mı sanıyorsun?"
l.çimden bir ses yükseliyor: "Bak çevrende her şey gittikçe
nasıl sog:uyor? Birkaç yıl daha geçsin, koyu bir
yalnızlıkla birlikte hastonuna dayanmış, titreyen bir
yaşlılıkla karşı karşıya kalacaksın. Ondan sonra da
umutsuzluk, keder, bezginlik ... Bir gün gelip hayal
dünyam yerle bir olacak, hayallerim san yapraklar gibi
bir bir dökülecek. .. "