Ayşegül öztürk
@aayse_gul
Herşeyi ayırmak içimden gelmiyor.
Cehalet denizi engindir, ama cahil de bir türlü boğulmaz.
Sayfa 61
Reklam
Kendimi bildim bileli galiba şımarabilmek istedim, bu bana verilsin istedim. Öyle derin bir açlık ki mide kazınması gibi kalbimi kazıdı durdu. Başka şeye bakıp geri çekilemedim. Otuz sene kasap vitrini seyretmiş, lokma yiyememiş kedi gibi, otuz sene dünyayı seyrettim lokma yiyemeden, artık canım da bir şey istemiyor. Bazı şeyler düşünerek değil, üzülerek öğreniliyor.
Sayfa 37
“Keşke”dedi, “ İnsanlar terk ettikleri yerde bıraktıkları boşluğu görebilseydi.”
Sayfa 91
Dertleşme*
Anladım ki ilelebet kiracı ve göçebe olarak yaşayacağım bu dünyada. Ancak sanılmasın ki mutsuzum! Hayatı hep sevdim aslında - ondan şikâyet ederken bile. Zaman zaman dibe vuracak gibi olsam da merakımı ve tutkumu yitirmedim. Yalnızdım, ama yalnız hissetmedim, çünkü uzakta da olsa beni okuyan ve anlayan insanların varlığını hissedebildim.
Sayfa 73
Reklam