Evden Uzakta
Abaddon Geçidi , ikinci kitabın sonunda Venüs’ten fırlayan devasa uzaylı halkasının (Halka) ötesinde neler olduğunu keşfetmekle başlar. Halka, Güneş Sistemi’nin dışına açılan bir kapı gibi davranır ve insanlık bu bilinmeyene doğru üç büyük gemiyle yola çıkar: Dünya’nın savaş gemisi Behemoth (eski adıyla Nauvoo, Mormonların nesil gemisi), Mars donanması ve James Holden’ın Rocinante’si. Halkayı geçtikten sonra gemiler “yavaş bölge” denilen garip bir alanda sıkışır kalır; burada fizik kuralları değişmiştir ve hız sınırı ölümcül derecede düşüktür.
Kitabın büyük kısmı bu kapalı alanda, üç geminin içinde ve arasında geçen politik entrikalar, dini tartışmalar ve hayatta kalma mücadelesi üzerine kuruludur. Aksiyon sahneleri sınırlıdır; bunun yerine uzun diyaloglar, iç monologlar ve farklı bakış açılarından anlatılan gerilim hâkimdir. Final ise serinin en büyük plot twist’lerinden birini içerir: 1300’den fazla yeni halka kapısının açılması ve insanlığın galaksiye yayılma imkanının doğması. Bu final epik ve umut vericidir, ancak kitaba kadar geçen 450+ sayfa bu büyüyü yakalamakta zorlanır.
Karakter Analizi
Abaddon Geçidi'in en büyük sorunu, dört ana bakış açısı karakterinin (POV) hiçbirinin okuyucuyu tam anlamıyla sürükleyememesidir. Karakterleri tek tek inceleyelim:
1.James Holden
Serinin ana kahramanı Holden, bu kitapta en pasif ve tekrarlayıcı halinde. Sürekli “hayalet” Miller (protomolecule’ün yarattığı yapay zeka) ile konuşuyor ve onun bulmacalarını çözmeye çalışıyor. Holden’ın klasik “doğru olanı yapma” takıntısı burada aşırı didaktik bir hal alıyor; neredeyse her kararını yüksek sesle ahlaki gerekçelerle açıklıyor. Okuyucu olarak Holden’ı ilk iki kitapta sevmiştik çünkü o bir anti-kahramandı: idealist ama kırılgan, cesur ama bazen aptalca davranan biri. Üçüncü kitapta ise adetaEdebiyat
Abaddon Geçidi , ikinci kitabın sonunda Venüs’ten fırlayan devasa uzaylı halkasının (Halka) ötesinde neler olduğunu keşfetmekle başlar. Halka, Güneş Sistemi’nin dışına açılan bir kapı gibi davranır ve insanlık bu bilinmeyene doğru üç büyük gemiyle yola çıkar: Dünya’nın savaş gemisi Behemoth (eski adıyla Nauvoo, Mormonların nesil gemisi), Mars donanması ve James Holden’ın Rocinante’si. Halkayı geçtikten sonra gemiler “yavaş bölge” denilen garip bir alanda sıkışır kalır; burada fizik kuralları değişmiştir ve hız sınırı ölümcül derecede düşüktür.
Kitabın büyük kısmı bu kapalı alanda, üç geminin içinde ve arasında geçen politik entrikalar, dini tartışmalar ve hayatta kalma mücadelesi üzerine kuruludur. Aksiyon sahneleri sınırlıdır; bunun yerine uzun diyaloglar, iç monologlar ve farklı bakış açılarından anlatılan gerilim hâkimdir. Final ise serinin en büyük plot twist’lerinden birini içerir: 1300’den fazla yeni halka kapısının açılması ve insanlığın galaksiye yayılma imkanının doğması. Bu final epik ve umut vericidir, ancak kitaba kadar geçen 450+ sayfa bu büyüyü yakalamakta zorlanır.
Karakter Analizi
Abaddon Geçidi'in en büyük sorunu, dört ana bakış açısı karakterinin (POV) hiçbirinin okuyucuyu tam anlamıyla sürükleyememesidir. Karakterleri tek tek inceleyelim:
1.James Holden
Serinin ana kahramanı Holden, bu kitapta en pasif ve tekrarlayıcı halinde. Sürekli “hayalet” Miller (protomolecule’ün yarattığı yapay zeka) ile konuşuyor ve onun bulmacalarını çözmeye çalışıyor. Holden’ın klasik “doğru olanı yapma” takıntısı burada aşırı didaktik bir hal alıyor; neredeyse her kararını yüksek sesle ahlaki gerekçelerle açıklıyor. Okuyucu olarak Holden’ı ilk iki kitapta sevmiştik çünkü o bir anti-kahramandı: idealist ama kırılgan, cesur ama bazen aptalca davranan biri. Üçüncü kitapta ise adetaAbaddon
Artıq Rövşən Abdullaoğlunun oxuduğum üçüncü möhtəşəm kitabıdır.Bir insanın necə addım-addım öz uçurumuna sürükləndiyini, vicdanın səssiz qışqırıqlarını və ədalətlə intiqam arasındakı o incə xətti bu qədər ustadlıqla təsvir etmək hər yazıçının işi deyil. Bu kitab bizə xatırladır ki, dünyanın ən böyük labirinti insanın öz daxili dünyasıdır, orada həm ilahi bir işıq, həm də məhvədici bir qaranlıq gizlənir... Əsas məsələ o labirintdən hansı tərəfimizin qalib çıxmasıdır.. Çünki hər birimiz öz cənnətimizi və cəhənnəmimizi elə öz daxilimizdə daşıyırıq...Kitab sadə bir "qatil kimdir?" axtarışından ibarət deyil. Müəllif burada detektiv süjetini dərin fəlsəfi və psixoloji təhlillərə birləşdirilib. Oxuyarkən personajların hərəkətlərini arxasındakı travmaları və motivləri gördükcə, cinayət faktına deyil, insanın "niyə belə etdiyinə" fokuslanırsan. Bu da kitabı sadə detektivlərdən fərqləndirib "intellektual detektiv" səviyyəsinə qaldırır.Bir sözlə oxuyarkən həm mariflənib, həmdə zövq almaq isdeyirsizse bu yazıçını ele sizdə mənim qədər seveceksiz..
Reklam
Mənim bu kitaba zəif qiymət verməyimin səbəbi odur ki, kitabın da üzərində qeyd olunduğu kimi 3 ayr-ayrı janrı qatıb bir-birinə ancaq bu qarışıq heç də uğurlu alınmayıb. Bir xətlə getsəydi yaxşı bir əsər ola bilərdi. Ancaq zəif əsər olmağına baxmayaraq kitabdan bir neçə qeyd götürmüşəm və burda da paylaşacam.
Salam .
Rövşən Abdullaoğlu qələmindən oxuduğum 4-cü kitab olan "Abaddon" əsərinin təhlilini sizinlə bölüşürəm:
Əsər 2018-ci ildə yazılmışdır. Psixoloji, detektiv janrdadır( mənə görə bu janrın ən gözəl nümunələrindən biri oldu). Əsərin süjetinin inkişafı, təsvirlər sırf sanki əsərdə bir obrazmışsınız kimi sizi əsərin içinə alır. Hadisələr o qədər real şəkildə təsvir olunmuşdur ki, obrazlara bağlanmamaq, onlarla empatiya qurmamaq imkansızdır. Əsərdə müəllifin əsas seçdiyi mövzu isə "insanın özünü necə tapması"-dır.
Əsər daha çox intellektual-psixoloji yönü ilə diqqət çəkir. İnsanın bitməyən daxili mübarizəsi, tənəzzülə və təkamülə aparan amillər çox mükəmməl izah olunmuşdur. Romanın bəzi hissələrində psixoloji travmaların nəticəsində müdafiə mexanizmini işə salmış insan şəxsiyyətinin nələrə qadir olduğu görürük.
Hadisələr İrlandiyanın Kork şəhərində baş verir. Həmçinin bu şəhər məşhur Titanik gəmisinin ilk və son dəfə yola salındığı şəhərdir. Kork şəhərində bir qatil bənzər əlamətlərə məxsus qadınları öldürür( boyunlarında iki xal olanları, xüsusilə). Əvvəllərdə sanki onları qurban verirmiş kimi başa düşürük, amma sonra hadisələrin daha qarışıq olduğunu görürük. Abaddon ölüm tanrısıdır. Amma kin, nifrət, ölüm, bütün mənfi hisslər, bunların hamısını içimizdə yaradan şeytan deyil, elə insan özüdür. Əsərin davamında Abaddonu və digər obrazları daha yaxından tanıyırıq, həmçinin özümüzü də. Əsərin sonu mənə xüsusi ilə təsir etdi(tərs köşe idi).
Əsərdə vətənə, milli-mənəvi dəyərlərə bağlılığın da öz əksini görürük. Həmçinin din mövzusuna aid də maraqlı dialoqlar var idi. Mən əsəri çox bəyəndim .
Daha öncə yazdığım bir postu burada paylaşıram.
400 səhifəni 40 saata.
Çoxdandır, fiziki kitabı belə tez bitirə bilmirdim. Gah qeydlər götürə-götürə sürət azalır, gah da yüklü iş günündən sonra yuxu dərmanı rolunu oynayırdı, kitablar.
Həm də audio kitablar yaşam tərzimizə daha uyğunlaşıb. Şənbə-bazar digital detox eləməsək, fiziki kitablara əlimiz çatmayacaq, ancaq səsinə səs verə biləcəyik. Yeri gəlmişkən, bu yaxınlarda Storyteldə məşhur "1984" əsərini radio teatr formatında dinlədim. Uşaq vaxtı dinlədiyim radio teatrları xatırlatdı. Çox səliqəli işlənib. Məsləhətdir.
İndi isə gələk, əlimdə tutduğum Abaddon kitabına. Nə abad olmayan dünyanın halı, nə də şəkildəki don ilə əlaqəsi yoxdu Abaddonun. Kapüşonu başıma keçirib, şəkil çəkdirdim ki, post qəşəng görünsün.
Kitabı oxuduqca, müəllifin azərbaycanlı olmasına inanmağı gəlmir, adamın. Ümumiyyətlə, kitab oxuduğuna inanmağın gəlmir. Elə bil, Netflixdə təzə serial çıxıb, sən də bir nəfəsə bütün bölümlərə baxırsan.
İntellektual, psixoloji, detektiv janrında olan romanda hadisələr İrlandiyada baş verir.
İrlandiya haqqında 10 kitab oxusaydıq, əldə edə bilməyəcəyimiz qədər eksklüziv faktlarla zəngindir:
"İrlandiya yarım saatı", Avropanın əmisi sayılan VII Eduard dövrü, Qroqox, Titanik, Newgrange, Blarni qəsri, Osrayqe krallığı, Müqəddəs Patrick, 5 funtluq əskinasın üstündə Ketrin Elizabet Makoli, arxasında Entoni Rafterinin şeiri, Luzitaniya gəmisi, Məhəmməd Əlinin ulu babası Eyb Qreydi, irlandların pablarda UK ilə siyasət və məişət mövzuları, kriminal jarqonları və n qədər lokal məlumatlar qazandırdı.
Bundan əlavə kitabda normal həyatda bir arada görmədiyimiz bir çox mövzular bir araya gəlib. Gələcəkdə bu postu oxuyanda xatırlamağım üçün yazıram:
- İbrani dilindən "həlak edən", "yoxluq" mənasını verən Abaddon
- Horun gözü
- Nekrofiliya, Fransua Bertrand
- Şeol -
Rövşen Abdullaoğlu
Güclü psixoloji təsirli kitab idi. Rövşən Abdullaoğlunun öncədən oxuduğum 2 kitabından(Relslər üzərində uzanmış adam və Bu şəhərdə kimsə yoxdu) fərqli idi. Çox xırda nüanslara belə diqqət olunub. Kitabın üzərində 16+ xəbərdarlığı var idi, məncə də 16 yaşdan aşağı şəxslər oxumasın, çünki psixoloji cəhətdən həssas hissələr çox idi, məxsusən axıra yaxın.
Çox bəyəndim. O qədər xırdalıqlar, məxsusən tarixi, coğrafi və psixoloji faktlar dəqiqliyi ilə yazılıb ki, oxuduqca çox təəccüb edirdim ki, yəni bir insan necə də istedadlı, yaradıcı və möhtəşəm qələm gücünə sahib ola bilər. Kitabı oxumaq üçün açanda bir də görürdüm ki 30-40 səhifəni oxuyub keçmişəm)))
Spoiler vermək istəmirəm, amma həqiqətən çox fərqli kitab idi
Bir az da obrazlar haqqında yazım(kimsə öncədən obrazları tanımaq istəmirsə, oxumamağı yaxşı olar):
Şonun xarakteri o qədər xoşuma gəldi kii: zarafatları, sözləri, atmacaları, cəsarəti və s. çox fərqli və əla bir obraz idi
Amma Erin məni o qədər də özünə cəlb etmədi, bəlkə də arada dikbaşlıq və çoxbilmişlik edirdi (dikbaş qadınlardan heç xoşum gəlmir yəqin ona görə)
Rey tamam ayrı bir təsir qoydu məndə, kitabda mənə ənnn çoox təsir edən hissələr Reyin başına gələnlər oldu, oxuduqca həqiqətən həm sarsılır, həm kədərlənir, yeri gələndə bəzən də qorxu hissi keçirirdim. Bir sözlər DƏHŞƏTLİ bir əsərdir!
Qısası 16+ hər kəsə çox tövsiyə edirəm.Reklam
Reklam