İbn Arabi'nin fıkha menfi bakmasının nedeni bizzat bu ilmin kendisinden kaynaklanmamaktadır. Nitekim kendisi de özellikle fıkhın yüceliğini ve gerekliliğini dile getirmek babından Hz. Peygamberin, "Allah kimin hakkında hayır dilerse onu dinde fakih kılar." hadisini getirmektedir. Onun bu menfi bakışının nedeni, fıkıhla uğraşanların dünyaya dalmaları ve fıkhı gösteriş malzemesine dönüştürmeleridir) Halbuki onların Gazali'nin de vurguladığı gibi "ulemâu'l-ahira", yani ahiret kaygısı taşıyan alimler olması gerekmektedir." O aslında sadece fıkhı değil, hulul (Tanrı’nın
insan bedenine girmesi=enkernasyon) ve ibaha (haramlan helal sayma) fikrine kapılan sufileri de şiddetli bìr şekilde eleştirmiş ve onları şeytanın yakınlarn ve hüsrana uğrayanların artıkları olarak nitelemiştir.