"Beyler! Ne zaman körebe oynamayı bırakacaksınız? Milliyetçilikten, vatan sevgisinden, kültüre hizmetleri nizden dem vuruyorsunuz. Peki, halk için, vatanınız için, kültür için ne yapıyorsunuz? Kimisi zalimce ve utanmadan 'değerli vatanlarını' soyuyor. Kimi devlet dairelerinde ve editör koltuğunda çalışanı, kimisi de üniversitelerde ve okullarda memurculuk oynuyor. Ve 'sevgili halklarının' milyonları çürüyor, yozlaşıyor, içerek kendini mahvediyor, zalimleşiyor.
Çok geç olmadan ülkenizi ve halkınızı kurtarın. Halk kitlelerine inin. Onları iyileştirin, öğretin, eğitin.
Ev inşa etmeyi ve evde düzen kurmayı öğretin onlara.Toprağı daha verimli işlemeyi öğretin. Halkımızın milyonlarına hijyen, güneş, temiz hava, kuru ve sıcak bir yuva verin. İnsan gibi yaşamayı öğretin onlara. İnsan gibi bir hayat kurma şansı verin. Yardım edin."
Reklam
Snelman bu sabır dinine kızıyordu. Hiddetleniyor ve iki şeye çok kızıyordu. Kendisine çeşitli özgürlükler, rahatlık ve refah sunan; ama halka ise en alçak ve en ağır ihtiyaca sabretmeyi telkin eden üst tabakalara kızıyordu.
Devasa devletler yükseliyor ama halkları fakirleşiyor, açlık çekiyor. Milyonlarca insan cahil, aklen aptal ve manen ise kaba. Her yerde sarhoşluk, hırsızlık, rezil bir sefahat, küfürbazlık, fakirlik ve karşılıklı bir öfke dolaşıyor. Ve herkes oldukça sakin. Bu pis kokan halk bataklığından kuru, temiz ve yumuşak bir yere miras veya okul diploması sayesinde tesadüfen çıkan hiç kimse milletinin milyonlarını cehaletten kurtarmak için parmağını dahi kıpırdatmıyor.
Açıkça konuşmama müsaade edin. Her meslekte olduğu gibi öğretmenlerin içinde de ruhen eğitimci olmayan birçok kişinin olduğunu biliyorum. Zanaatkâr dahi değil onlar. Kendi öğretmenliklerini lanetleyenler den başka bir şey değiller. Onlara dostça bir tavsiyem var: Okulları bırakın! Başka bir uğraş bulun kendinize. Ofislerde çalışın, tüccar olun. İstediğiniz işle meşgul olun, fakat derin bilgilerin ve canlı bir ruhun olması gereken yerleri işgal etmeyin.
Onlar iman edenlerle karşılaşınca, "İman ettik" derler. Birbirleriyle baş başa kaldıklarında da şöyle derler: "Rabbinizin huzurunda delil olarak kullanıp sizi sustursunlar diye mi, Allah'ın (Tevrat'ta) size bildirdiklerini onlara söylüyorsunuz? (Bu kadarcık şeye) akıl erdiremiyor musunuz?"
Reklam