Dilara
@acarrdilaraa
Reklam
Bu tür durumlarda insanı en çok yaralayan şey(ki bu hem yetişkinler hem de cezalandırılan çocuklar için geçerlidir) fiziksel acı değil, haksızlığın , mantıksızlığın verdiği ruhsal ıstıraptır.
Sanrılar, anlamsız korkular, saçma hayaller.. hepiniz geri! Yaşam var ve ben şimdi yaşıyorum!
Napoleon'un kahramanlıklarından daha fazla düş gördüm.
İsa'dan daha fazla insana bağrımı açtım muhtemelen.
Kant gibi nicelerinin yazmadığı felsefeleri düşündüm gizlice.
Ben çatı katı insanıyım,-ve hep öyle kalacağım-
Yine de evim orası değil.
Ben her zaman bunun için doğmamış biri olacağım,
Ben her zaman, sadece, kimi meziyetleri olan biri olacağım,
Ben her zaman, kapısız bir duvarın dibindeki kapının açılmasını bekleyen biri olacağım,
Sonsuzluk şarkısını söyleyen biri bir kümeste,
Kör bir kuyunun dibinde Tanrı'nın sesini işiten biri.
