Daha önce de anlattığım gibi Turner, görüşülen kişilerin çoğunun aynı dersleri hastalıklarından onlarca yıl önce öğrenmiş olmayı dilediklerini de söyledi. Hepimizin karşılaştığı zorluk şudur: Bu öğrenmeyi, hayat onu bize dayatmadan önce elde edebilir miyiz? "Gerçeğe acı çekerek ulaşmak" için beklemek zorunda mıyız?
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Acıyı hissetmek için bazen uyaran olmadan, durmak gerekirPsikoloji
“Her yerde okudum" dedim bir keresinde terapistime, "acımı ve kederimi hissederek" kendimi iyileştirmem gerekiyormuş. Ne kadar uğraşsam da kendimi bir kitaptaki bazı formüllere göre duyguları uyandırmaya zorlayamadım. Duygular ya gelir ya da gelmez. Öyleyse, acım, kederim neredeydi?
Bağımlılık hakim olduğunda, gerçek benlik -insanın gerçek dünyadaki hali uykudadır. Bağımlılığı olduğunu kabul etmek, acıyı sahiplenmeye başlamaktır. Bu olana kadar, acı bağımlının sahibidir ve bağımlılık onu yönetir.
Bir yara kendi kendine düzelmediğinde, iki şeyden biri olacaktır:
Ya açık kalır ya da daha yaygın olarak yerini kalın bir yara
dokusu tabakasına bırakır. Açık bir yara olarak, devam eden bir
acı kaynağıdır ve en ufak bir uyaranla bile tekrar tekrar incinebileceğimiz
bir yerdir. Bizi her zaman tetikte olmaya zorlar -her an
yaralarımızın bakımını yaparız- ve tekrar yaralanma kaygısıyla
esnek ve güvenle hareket etme kapasitemizi sınırlar.
İster ham yara ister yara izi olsun, çözülmemiş travma, hem fiziksel
hem de psikolojik olarak benliğin kısıtlanmasıdır. Doğuştan
gelen kapasitemizi sınırlar; dünyayı ve diğer insanları görüş şeklimizin
kalıcı bir şekilde bozulmasına neden olur. Travma, üstesinden
gelene kadar bizi geçmişe hapseder, şimdiki anın zenginliklerini
bizden çalar, kim olabileceğimizi sınırlar. Bizi ruhun incinmiş
ve istenmeyen kısımlarını bashrmaya zorlayarak benliği parçalara
ayırır. Görülene ve kabul edilene kadar büyümenin önünde de bir
engeldir.
Keder ve üzüntü öğreticidir, çünkü gerçekten sevilen şeylerin, acıların yüreğe işlenişlerinde görkem ve unutulmazlık vardır.
Sayfa 11 - hiç arkadaş olmadık ama onu unutamıyorum ve sonsuza dek bir sızı olarak kalacak. ben yaşamı dönülmez algılamıyorum, dönüşebilir buluyorum her bir şeyi, ancak o dönmeyecek.·Kitabı okuyor
