Hayat Biraz Telveli, tam da ruhumun yorulduğu, durup bir nefes almaya ihtiyaç duyduğum bir dönemde elimden tuttu. Kitabı okurken, sanki çok sevdiğim bir dostumla karşılıklı kahve içiyormuşum gibi hissettim. Yazarın o içten ve abartısız dili, içimde sakladığım ama kendime bile itiraf edemediğim duygulara tercüman oldu. Hayatın sadece neşeli ve tatlı anlardan ibaret olmadığını, tıpkı bir fincan kahvenin dibindeki telve gibi acı ve bulanık zamanların da bizi büyüten, olgunlaştıran birer parça olduğunu fark ettim. Kendi hatalarıma ve keşkelerime daha şefkatli bakmayı bu sayfalarda öğrendim. Sayfalar bittiğinde zihnimde bir yükle değil, kalbimde sıcacık bir hafiflikle baş başa kaldım. Koşturmanın ortasında durup ruhunu dinlendirmek ve kendine sessiz bir alan açmak isteyen herkesin bu samimi dokunuşu hissetmesini kalpten isterim. Kalemine sağlık Umut Furkan Çakır