@okumacemberiolusturalim etkinliğimizin biten ikinci kitabı. Aynı zamanda 
Okuyan kadinlar kulubu nün #herayinbiribiryayinevi etkinliğinde 
Epsilon Yayınevi nin biten ilk kitabı olur kendileri.
#gölgebüyüsü #karacadı üçlemesine ait, ilk kitabını yine böyle bir etkinlikle Ağustos ayında okumuşum notlarımın dediğine göre. Kara Cadı'dan söz etmeden bu kitaba değinmem mümkün değil. İrlanda'da yaşayan, nesilden nesile miras olarak kan, güç ve sihir yetenekleri aktarılan, okuyucusunun çok yabancı olmadığı bir konusu vardı aslında. Kara cadı Sorcha ve onun güçlerini ele geçirmek isteyen Cabhan baş rollerdeydi kitabın yarısına kadar. Güçlerini üç çocuğuna dağıtan Sorcha, son nefesini vermişti. Kitabın devamı bu tarz kitaplarda olduğu gibi, karakterlerin birlikte olmasına rağmen, özellikle birinin hayatına yoğunlaşarak güçlerini gösterme amaçlı ilerlemişti. Bu kitabında da gelenek bozulmamış, farklı iki karakter başrol almış. Son kitabında öne çıkacak karakterler belli oldu böylece. Bol sihirli, gizemli, dostluk ve aile bağları da konu alınmış yanı sıra.
Anlatımı yönünden hiç bir sorun yok ama daha akıcı olabilirdi. Kurgusu itibariyle gizemli olayların ön planda olmasını, adrenalin için fazla beklememeyi ummuştum. Genelde üçlemelerin ikinci kitaplarında yaşanan azizliğe uğradığını umuyorum.
Etkinlik kapsamında bir dargın bir barışık olduğum yazarın kitabını bitirip yeni serilerine yelken açmam lazım. Umarım onlar beklentimi karşılar.
"Rüyalarda buluşma olayı gerçek olsa ne güzel olurdu" diyor ve üçüncü kitaba geçiyorum.
Keyifli okumalarınız daim olsun...
Okuyan kadinlar kulubu nün #herayinbiribiryayinevi etkinliğinde Epsilon Yayınevi nin biten ilk kitabı olur kendileri.
#gölgebüyüsü #karacadı üçlemesine ait, ilk kitabını yine böyle bir etkinlikle Ağustos ayında okumuşum notlarımın dediğine göre. Kara Cadı'dan söz etmeden bu kitaba değinmem mümkün değil. İrlanda'da yaşayan, nesilden nesile miras olarak kan, güç ve sihir yetenekleri aktarılan, okuyucusunun çok yabancı olmadığı bir konusu vardı aslında. Kara cadı Sorcha ve onun güçlerini ele geçirmek isteyen Cabhan baş rollerdeydi kitabın yarısına kadar. Güçlerini üç çocuğuna dağıtan Sorcha, son nefesini vermişti. Kitabın devamı bu tarz kitaplarda olduğu gibi, karakterlerin birlikte olmasına rağmen, özellikle birinin hayatına yoğunlaşarak güçlerini gösterme amaçlı ilerlemişti. Bu kitabında da gelenek bozulmamış, farklı iki karakter başrol almış. Son kitabında öne çıkacak karakterler belli oldu böylece. Bol sihirli, gizemli, dostluk ve aile bağları da konu alınmış yanı sıra.
Anlatımı yönünden hiç bir sorun yok ama daha akıcı olabilirdi. Kurgusu itibariyle gizemli olayların ön planda olmasını, adrenalin için fazla beklememeyi ummuştum. Genelde üçlemelerin ikinci kitaplarında yaşanan azizliğe uğradığını umuyorum.
Etkinlik kapsamında bir dargın bir barışık olduğum yazarın kitabını bitirip yeni serilerine yelken açmam lazım. Umarım onlar beklentimi karşılar.
"Rüyalarda buluşma olayı gerçek olsa ne güzel olurdu" diyor ve üçüncü kitaba geçiyorum.
Keyifli okumalarınız daim olsun...
Wattpad Wattpad……
Eylence axtararken ortaya çixan gereksiz bir kitab. En qisa zamanda tiktok hesabimi silib yenisini açmam lazim. Ergen “kitab” kitlesi hucum edib hesabima.
Nece oxuyursunuz? Nece beyenirsiniz?
Wattpad in bezi yazar ve kitablari var ki, belelerini gorub onlari da oxumaq istemir millet
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Puan vermedi·210 syf.·
2026 12. kitabı
Roman Fugui adlı kahramanın etrafında gelişir tüm hikayeyi kendi ağzından anlatır yaşamının toprak zengini bir ailenin ferdi iken kumar sevdası yüzünden nasıl değiştiğini anlatır.Ailesiyle tüm yaşantısı tüm kahramanların hayatı detaylı şekilde işlenmiş ve kahramanların da hikaye ilerledikçe başlarına ne geldiğini öğreniyorsunuz ki bu bir okur olarak sevdiğim bir durum.
Benim kitapta en beğendiğim kısım:Çevirisinin çok iyi olması , akıcı üslubu diğer bir husus ise bazı ideolojiler hakkında bilgimin az olduğunu fark etmem Çin Devrimi, Kurtuluş halk ordusu,Mao halkın yaşadığı sıkıntılarla ilgili çok az bilgi sahibi olduğumu ve orda bir pencere açmam gerektiğini okudukça anladım.Keyif aldığım bir kitap oldu.
Yüzbaşının Kızı benim için tam “çok sevdim ama yetmedi!” kitabı oldu. Okurken gerçekten keyif aldım, dili akıcı, hikâye sürüklüyor ama son sayfaya geldiğimde “Bu mu yani, biraz daha devam etmeliydi!” dedim. Sanki tam ısınmışım, karakterlere bağlanmışım… hop, bitmiş.
Maşa ve Aleksey’in aşkı için gerçekten ayrı bir parantez açmam gerekiyor. O kadar saf, o kadar temiz ki insan ister istemez gülümsüyor okurken. Abartı yok, oyun yok, karmaşa yok… sadece içtenlik. Günümüzde pek rastlanmayan türden bir sadelikte bir aşk bu.
Şvabrin açık ara en sinir bozan karakter. Kıskanç, çıkarcı ve güvenilmez. Maşa’ya karşı tavırları da hiç samimi değil, reddedilince daha da çirkinleşiyor. Aleksey’e karşı olan davranışları da zaten onun karakterini net gösteriyor. O sertliği, o acımasız tavrı… gerçekten insanı sinir eden cinsten. Zaten bu zıtlık kitabı daha da ilginç yapıyor.. bir yanda tertemiz bir aşk, diğer yanda katı ve baskıcı bir dünya.
Herkes hikayeye kendi rengini katıyor. Kimine kızıyorsun, kimine hak veriyorsun, kimini de kısa sürede unutamıyorsun.
Alexander Puşkin resmen “az yazayım ama etkili olsun” mu demiş acaba. Etkili olmuş mu? Kesinlikle evet. Ama biraz daha yazsaymış kimse şikayet etmezmiş
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Riyâzu’s-Sâlihîn külliyatının birinci cildini bitirdik. Ben, Diyanet İşleri Başkanlığı’nın 3 ciltlik baskısından okudum. Bu baskıda ayet ve hadislerin hemen yanında Arapça metinleri de yer alıyor ancak herhangi bir izah/şerh bulunmuyor. Bu nedenle, eğer Arapça kısımları okumayı düşünmüyorsanız, eserin tek ciltlik versiyonları da tercih edilebilir. Anladığım kadarıyla, yalnızca Erkam Yayınları’nın 8 ciltlik tercümesinde kapsamlı açıklamalar ve şerhler mevcut.
Daha önce M. Yusuf Kandehlevî’nin 4 ciltlik Hayâtü’s-Sahâbe kitabını da okumuştum. Açıkçası o eserin, ele aldığı konularla ilgili daha fazla hadis ve rivayet ihtiva ettiğini düşünüyorum. Bu yüzden benim nezdimde bir adım daha önde; Riyâzu’s-Sâlihîn (henüz üçte birini bitirmiş olsam da) onun yanında biraz daha muhtasar kalıyor gibi.
Bunun yanı sıra, kitabın iç tasarımına dair bir parantez açmam gerekirse; baskı kalitesi ve estetiği gerçekten muazzam. Sayfa düzeni ve görsel kalitesiyle adeta bir dergi titizliğinde hazırlanmış. Şimdiye kadar gördüğüm en kaliteli ve estetik baskılardan biri diyebilirim.
Yine de Riyâzu’s-Sâlihîn hakkında çok fazla söz söylemeye gerek yok; asırlardır kendini kanıtlamış bir klasiktir ve "mutlaka okunması gerekenler" listesinin başında gelir. Piyasada çok farklı tercüme ve baskı seçenekleri olduğu için, almayı düşünenlere fikir vermesi açısından deneyimlerimi paylaşmak istedim.
Sessizlik...Edebiyat
Uysal kız hakkındaki düşüncelerimi açmam gerek. Ama önce kendime bir soru sormalıyım.
İnsan neden dünyadan kaybolmak ister?
Bunu ben de çok kez kalbimde hissetmişimdir.
Sonra tabii kalbimde başka bir çok şeyi daha hissetmişimdir.
Anlıyorum ki o kız ile adam arasındaki en büyük fark, adamın düşünceden düşünceye dalmasına karşılık kızın kendisi için yaşayamayışından dolayı bence, yegane düşüncesi olan "ölmek" ti.
Kızın bu sıkışmış hayattan kurtulmasının başka bir yolu var mıydı bilemiyorum. Kendisini aşıp yapmayacağı çirkin şeyleri bile yapmıştı. Evet daha çok hapsolmuştu.
Adam, kaderi değiştirmek için beş dakika geç kaldığını düşünüyordu ama aynı zamanda kız da çoktandır kaybolmak için geç kaldığının düşüncesi içerisindeydi.
İnsan bir anda ben öleyim der mi, peki? Beş dakikadan daha fazla bir süre boyunca gururlu adamın düşünceleri, kendisini hapsetmişti.
Adamın perdeleri indikten sonraki davranışları ise aslında her zaman düşündükleriydi.
Kızın düşündüğü, adamın düşündükleri ve sonunda kısacık bir an...
İşte böyle bir hikayeydi.
Sessizlik, sessizlik, sessizlik!
Sessizlik dayatması, bu bir anlatmadan anlaşılma isteği...
İçinde yabancılık var, yorulmuşluk sonra...
Belki de hatalı düşüncelere daldım, bilmiyorum.
Ama
Okuduğunuz için teşekkür ederim.