Alnıma bir delik açmam gerekiyordu. Bir deliğe, alnımın ortasında idare eder büyüklükte bir deliğe acil olarak ihtiya cım vardı. Tramvayın içinde başımı nerelere ne şekilde vur dum ve en sonunda nasıl bayılıp kaldım hatırlamıyorum. Yer de yatmakta olduğumu etrafımda toplananların konumundan ve bakışlarından anladım. Alnımın kanadığı ise bir kadının yüzündeki korkuya benzer tiksintiden seziliyordu. Kanı
görmek istedim. Kan alnımdan elime bulaştı. O kadını daha da tiksindirmek için ayağa kalkmak istedim. Ama kadın uzaklaşmıştı; bir kez daha gördüğümde tanıyabilecek kadar dikkatli bakamamıştım yüzüne, kalabalıkta onu bulamazdım. Başımı sağa sola vurmak düşüncesinden tam vazgeçiyordum ki, bunu yaparsam eğer, onun beni bulacağı, bu tramvaydaki en ilgi çekici olay olan eylemimi izlemek fırsatını kaçırmayacağı geldi
Sayfa 53 - YKY yayınları 2008