Faustkolnikoff
@actavsan
Şu anda okuduğu kitap
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Gözəl bir kitab, pis bir gələcək...
Bəzi məqamlarda mənə Platonun “Mağara alleqoriyasını” xatırladan, bugünkü həyatımızı sorğulayan, bir çox məqamlarda məni həyəcanlandıran bir kitab oldu. Düşünürəm ki, o, sorğu-sual etməyi insan beyninin qamçısı kimi təsvir edir. Dayandığında zərərsiz bir parça olsa da, havada silkələdikdə böyük sədallara səbəb olur. Oxuyun, düşünün, sual verin və dayanmayın.
Bəzi kitablar var ki, sizə çox şey deyir, amma kitabın sizə söylədiklərini sözlə ifadə edə bilmirsiniz.
“Kor bayquş” belə kitablardan biridir.
Altını çəkmək üçün çoxlu cümlələr daxil edə bilərəm. Hisslərimi yaza bilərəm. Amma kitabın məğzini soruşsanız, orada dayanacağam. Bu kitabın hadisələri ardıcıllıqla izah etməsi qeyri-mümkün görünür. Müəllif sanki oxucunu dairəvi labirintə çəkib, eyni hadisəni müxtəlif obrazlarla təkrar-təkrar yaşatdırıb, Oxuyarkən çox şeyi anlamaq sonrasında isə heç nə izah edə bilməmək...
#alıntılar
Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar. Kimseye anlatılmaz bu dertler. Çünkü henüz çaresi de, devası da yok bu dertlerin. Düşündüm, herkesin gökyüzünde bir yıldızı varsa, benim yıldızım uzak, karanlık, anlamsız olmalı. Belki de hiç yıldızım olmadı.
İçimde müphem bir arzu: Bir deprem olsa da, bir yıldırım düşse de, sakin pırıl pırıl bir dünyaya yeniden doğsam? Azap çeken bir ruh gibi bekliyor, kolluyor, arıyordum, lakin boşuna!
Dünya,ıssız yaslı bir ev gibi görünüyordu gözüme ve ben bağrımda bir acı duyuyordum.
Bana göre değildi bu dünya; bir avuç yüzsüz, dilenci, bilgiç, kabadayı, vicdansız, açgözlü içindi; onlar için kurulmuştu bu dünya.
Gönlümde düğümlenen bir şeydi bu ıstırap, bu kederli hal; kasırgadan az önceki havayı andırıyordu. Hissettim ki benim düşüncelerim de dayanıksız bir avuç kor gibidir, kül olmuştur, bir üflemeye bakar.
Birbirine ters düşen öyle çok şey gördüm, birbiriyle çelişen öyle çok şey duydum ki! Artık hiçbir şeye inanmıyorum.
Bazı kimselerin ölümle savaşı daha yirmisinde başlar; birçokları da yağı bitmiş lambalar gibi, sessiz yavaş, ecelleriyle sönerler.
Yalnız ölüm yalan söylemez!
Ölümün varlığı bütün vehim ve hayalleri yok eder. Bizler ölümün çocuklarıyız,
Puan vermedi·136 syf.··
Beğendi
·2024 14. kitabı
·454 günde okudu
·Okunma: 30 Eylül 2024 15:10
Bu dünyada insan şüurunun ali mənəvi ifadəsindən başqa hər şey əhəmiyyətsiz və darıxdırıcıdır. Ağıl heyvanlarla insanlar arasında kəskin sərhəd qoyur. “
Bu məhdudiyyət bizi həyatın mənası, var olma məqsədimiz, necə, nə üçün, kimin üçün yaşamalı olduğumuza dair bir çox suallara aparır. Monoton şəraitdə yaşayan məhdud varlıqlar olaraq, biz ancaq büdrədiyimiz zaman həyatın məqsədini şübhə altına alırıq.
Bu, Çexovun oxuduğum ilk əsəri idi və sadəcə olaraq nutkum tutuldu. Onun belə qısa bir kitaba necə bu qədər çox şeyi sığdırdığını başa düşmək çətindir. Öz təbirincə desək, Çexov bizi tikanlı yollara çıxmadan cığırla altıncı palataya aparır. Amma içinə girdikdən sonra yolculuq həqiqətən zorluydu. Sizi real həyatla üz-üzə qoyan bir çox səhifələri var idi və o səhifələr çox üzücü idi. Xüsusən də Mixail və Hobotov haqqında olan hissələr hətta məni də hiddətləndirdi. Yaşadığımız dünya; Sağlamlıq sistemi, etik qaydalar, əxlaq, ədalət, ölüm və bir çox başqa mövzuları diqqəti cəlb edən bir əsərdir. Hər şeyini itirdikdən sonra manik depressiyaya düşən İvanla çox şeyə malik olmasına baxmayaraq həyatının, mal-dövlətinin nə qədər mənasız olduğunu anlayan Andreyin dostluğu kitabı həm fəlsəfi, həm də psixoloji cəhətdən çox gözəl idi...
