Cahit Zarifoğlu⠀
@aczrosella
Erciyes Üniversitesi
13 Şubat
1098 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
İlk defa bir Goethe kitabı okudum. Bu yüzden diğer eserleriyle karşılaştırma yapamayacağım. Bence kitabı anlamak ve daha derinden hissetmek isteyenler bu kitabı depresyon dönemimde okumalılar çünkü
Reklam
“Öğret bana, nasıl unutulur düşünmek?”Edebiyat
Bu zamana kadar okuduğum ilk William Shakespeare, aynı zamanda ilk tiyatro eseri.
Kitabın alıntılarına hep denk geliyordum. Fakat tiyatro eseri olduğu için sevmem diye düşünmüştüm. Ne büyük yanılgı! Sizlerde benim gibi düşünüyorsanız eğer yanılıyorsunuz. Bence bir şans vermelisiniz.
Muhteşem bir eserdi. Hiç sıkılmadım kitap beni içine çekti. Orda geçen cümleler beni alıp başka yerlere götürdü.
Şiirsel bir anlatımı var eserin. Okurken akıp gidiyor. Bazı alıntılar sizi alıp başka yerlere götürebiliyor.
“Aramak boşuna bulunmak istemeyeni." (s. 37)
"Yarayla alay eder, yaralanmamış olan." (s. 37)
En çok şu alıntıyı beğenmiştim.
“En tatlı bal bile tadıldıkça bıkkınlık verir,
Aynı tat isteği, iştahı köreltir.
Onun için,ölçülü sev ki uzun sürsün sevgin.” (s.62)
Kitapta iki düşman ailenin çocuklarının yani Romeo ve Juliet’in birbirine olan aşkı oyun haline getirilmiş. Kitapta sadece aşk değil o zamana ait insan ilişkileri de anlatılmış. Sonu beni biraz üzdü biraz da sinirlendirdi. Öldükten sonra bazı şeyler gerçekten de anlamsız oluyor.
Oyunda verilmek istenen asıl mesajsa şu “Aileleriniz sizin aşkınızı hiç istemese de bazen aşk uğruna ölmeye bile değerdir.”
Ama böyle birine denk gelmek günümüzde artık oldukça güç. Kimse kimse için yorulmayı göze almıyor en küçük sorunda pes ediyor.
Sevgiyle kalın. Umarım herkes Romeo'sunu, Juliet'ini bulur.
Bu kitabı da okuduktan sonra kısa kısa hikayeler sevmediğimi fark ettim. Sabahattin Ali’nin 
Yeni Dünya kitabı da hikayeydi fakat bunun kadar anlamsız gelmemişti. Ben olay seviyorum sanırım bunu fark ettim. Akıcı hikayeler yoktu. Yine de her okuyan farklı düşünebilir ben beğenemedim.
Yeni Dünya kitabı da hikayeydi fakat bunun kadar anlamsız gelmemişti. Ben olay seviyorum sanırım bunu fark ettim. Akıcı hikayeler yoktu. Yine de her okuyan farklı düşünebilir ben beğenemedim.
“Beyaz Diş” ismini 3 sahibinden birinden almış, babası kurt annesi köpek kendisi de kurtla köpek arasında gidip gelen bi hayvan. Ona hayvan demek ne kadar doğru olur bilmiyorum kitabı okuyunca asıl hayvanın “merhametsiz insanlar” olduğunu anlayacaksınız.
Kitabı ilk okuduğumda çok sıkılmıştım ve sevemeyeceğimi düşünmüştüm fakat kitabın sonlarına doğru geldiğimde ön yargım kırıldı.
Kitap aslında 5 bölümden oluşuyor. İlk bölümde dünyaya geliyor ve annesiyle birlikte yaşıyor. 2. bölümde annesiyle birlikte başka bir yere götürülüyor. 3. bölümde annesinden ayırılıyor. 4. bölümde kötü bir insanım eline bırakılıyor. Son bölümde onu asıl hakeden insan “Beyaz Diş’i ona işkenceler eden insanın elinden alıyor. Onu evcilleştirip kahramana dönüştürüyor.
Sahiplerini tanrı olarak gören ve onlara itaat eden, hayattan çıkardığı dersler ve yüreğindeki vefa onu gözünüzde bir insan olarak gösteriyor.
İnsanlar gibi düşünüp hareket edebiliyor fakat insanlar ona ne kadar kötü davranırsa davransın ne kadar işkence ederlerse etsinler yüreğindeki vefa ve merhamet onu bazı insanlardan ayırıyor. “Beyaz Diş” çoğu insandan daha insanî duygular besleyen bi kurt aslında.
Keyifli okumalar dilerim.
"Ona acımaktansa, onu her şeyden önce anlamak gerek."
Cengiz Aytmatov'un okuduğum ikinci kitabı "Beyaz Gemi".Yazar yine beni etkisi altında bırakmayı başardı.
Yazar, küçük bir çocuğun dedesiyle yaşamını anlatıyor. Annesi ve babası tarafından terkedilen küçük bir çocuk...
"Çocuk" kitaptaki tüm karakterlerin ismi var fakat onun bir ismi bile yok...
Kitap masal ve efsanelerden oluşuyor. Dedesinin çocuğuna anlattığı efsaneler...
Karısı tarafından sürekli kötü cümlelere maruz kalan bir "dede".
Kızının eşi tarafından sürekli aşağılanan bir dede. "Mümin Dede".
Mümin Dede'nin kızı ve damadı çocuğu terk edip gidiyor. Diğer kızının da çocuğu olmuyor.
Birisinin çocuğu var terk ediyor. Diğerinin olmuyor her gün küfürler dayaklar yiyor.
Kurgu o kadar güzeldi ki bi an gerçek hayattan kesitler sandım. Çünkü çevremizde de böyle tonca insan görüyoruz.
Anne baba olmak dünyaya çocuk getirmekten ibaret değil...
Çocuğu terk edip gidecekseniz, her şeyiyle ilgilenmeyecekseniz dünyaya çocuk getirmeyin!
Reklam