Nafile,Güneşin En Yaktığı Sendeyim
Ay yanar,yürek dağlanır, Bir adam ayışığında sokağa atılır Ay yanar,yürek kavrulur Bir kadın ayışığında, Tüm arzuları doruğa çıkarır
sen hiç istemedin ki dostum
Gönül cenneti istiyor imiş ammâ günahlar bırakmıyormuş. Söylesene sevgili dostum, günahlar da kim oluyormuş? Gönlümüze ket vuracak, gönlümüzün isteklerini, istediklerini engelleyecek günah mı varmış bu dünyada? Gönül bir kere istese, gönlün kendisi cennet olmaz mı? Bir kere, evet bir kere gönül cenneti istese dağlar tepeler düzlük, denizler yol olmaz mı insana? Günah adam gibi istememenin, isteyememenin adı değil mi zâten? Günah istemesini bilmeyenlerin, istemek nedir bilmeyenlerin içine yuvarlandığı çukur değil mi? Evet günah: olmayanlara, olmayı adam gibi istemeyenlere verilmiş bir ceza.
Alıntı
Reklam
Sosyal medya platformları dikkat ekonomisi üzerine kuruludur. Sosyal medya mecraları, derinliği değil, anlık dopamin döngülerini ödüllendirmek üzere tasarlanmıştır. Güzel bir kızın fotoğrafı, beynin ilkel bölgelerine doğrudan, işleme gerektirmeyen, hızlı bir sinyal gönderir. Bu sinyalin tüketilmesi milisaniyeler sürer. Oysa bir erkeğin, adam akıllı derinlikli bir okumadan damıttığı cümleleri okuyucunun bilişsel kapasitesini, emeğini ve zamanını talep eder. Modern insan, "zahmetsiz haz" ile "zahmetli derinlik" arasında bir tercih yapmaya zorlandığında, biyolojik olarak hazza yönelir. Gerçeklik, yerini görüntünün temsiline bıraktı. Bugün bir yazı, "okunmak" için değil, "paylaşılmak" veya "statü belirtisi olmak" için var. Gerçek ve derinlikli analizler, bu gösteri mekanizmasının dışında kalıyor çünkü analiz, statü değil, çaba gerektirir. En fazla 2 ya da bilemedin 3 beğeni alması ise aslında o yazının gerçek okuyucu kitlesidir; diğer kişinin 100 beğeni ve onlarca yorum alması ise sadece bir "görünme" eyleminin yankısıdır. Bir "günaydın" mesajına bir dakika içinde 100 beğeni ve onlarca yorum alan güzel kız veya sıradan bir kadın, aslında sistemin ona sunduğu simülasyonu tüketen, konforlu bir alanda yaşayan "Cypher" tiplemesidir. Analiz yazısı ise, simülasyonun dışına çıkan, çetrefilli ve rahatsız edici bir hakikattir. Toplumun çoğunluğu, hakikati anlamak için gereken bilişsel yükten kaçınır çünkü hakikat, konforu bozar. Yaşanılan bu uyumsuzluk, aslında entelektüel bütünlüğün koruduğunun bir nevi kanıtıdır. Twitter (X), Instagram, 1000kitap gibi "akış" (stream) odaklı platformlar, analiz için yanlış yerlerdir. Burası bir gürültü denizidir. Derinlemesine analizler için Substack veya akademik bir blog gibi, okuyucunun yazıyı "aramaya" ve "bulmaya" geldiği mecralara
1000Kitap
Sahipsiz Mezara Dönmüş İnsan - Kavli Garib Çoban
Vakit o vakit değil, taa ki kendimi affedene kadar. Yorulduğunda gelirim, ne kadar oldu olmayalı?.. Çünkü sevgi kuşu hep gönüldedir. B/aşka zamandayız insan insandan kendini, kendinden esirgiyor. Derin bir insan derin sorular sorar kendine. Derin bir gönül hayatınızın derinliklerine iner. İki zeki insan aşık olamaz, gerçek aşkın bir aptala ihtiyacı vardır. Bir bak bakalım, ne kavgalar verdiğin hayat. Ne kadar sürüyormuş?.. Bu kadarcık süre!.. Bütün o kavgalara değiyor muymuş?.. Sanki dünyada sadece gündüzün bir saati kadar kaldıklarını sanırlar. Ahkaf-35) Sana temin ederim ki, yaşayabilmek için elimden gelen ve gelecekte de yapabileceğim her şeyi yapıyorum. Ey gönül bana inan. İki zeki insan aşık olamaz, gerçek aşkın bir aptala ihtiyacı vardır. Bir yere gitmeliyim, çok uzaklara. Yapmayacağım. O halde yeniden doğmalıyım, dönüşmeliyim!.. Kime, neye?.. Zamanında ölmek gibi. Ama sonuna kadar yaşamak. Dua böyle sesleniyor. Kendine layık ol. Ve putlarınıza cevaplamaya hazır olmayabileceğiniz sorular sorar. İki zeki insan aşık olamaz, gerçek aşkın bir aptala ihtiyacı vardır. Ve eğer bir gün gitmek istersen, benim için endişelenme, ben iyi olacağım. Dağda bir çoban çeşmesinin kıyısında diz çökerek, çamurla yeni bir kalp yapacağım kendime.
Kan Kalesi
saçlarıma bin küsür yalnızlığı takıp girdiğim şehre insan varlığımızdan tuhaf tohumlar bıraksam günü geçmiş bir gazete, toprak bir çanak bir daha gelmem belki diye bir not bakır maşrapanın yanında şeytanlar da yürür benimle herhal ıslık çaldığım için bir şahan tüylerini döker ardımsıra artık bırakılmaktan yapılma bir adam sayılırım böğrümde kambur çocuklardan bir payanda. İsmet Özel
Reklam
Reklam