adastraperasperabooks
@adastraperasperabooks
reader
book reviews • quotes
195 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
''Ben eskiden taştım. Güzeldim güzel olmasına ama mutluluğu, kaçışı elinden alınmış bir güzellik neye yarar? Tek arzum biraz dışarı çıkıp güneşin altında yürümekti... Kızımla beraber.''
Reklam
Yaşadığı yerdeki kadınların Venüs'e saygısızlık ettikleri için Venüs'ün gazabına uğradığı, bu sebeple kendisine uygun bir eş bulamayan bir yontu sanatçısıdır, Pygmalion. Kendisine fildişinden bir yontu yapar, ardından bu yontuyu benzersiz bir kadın biçimine sokar. Ne yazık ki, yaptığı heykele aşık olur ve tanrılara dualar eder. Venüs duyar bu duayı, Pygmalion evine dönüp her zamanki gibi heykele sarılıp öptüğünde dudaklarının sıcaklığını hisseder. Dışarıdan gelen güneş ışığından olup olmadığını düşünürken kendisine gülümseyen, yanakları al al olmuş sevgilisini görür. Pygmalion'un yapıtı Galatea canlanmıştır. Pygmalion ve Galatea evlenir, Paphos adında bir çocukları olur. Yunan mitolojisinden karşımıza çıkan bu aşk öyküsü, Jean - Leon Gerome ve daha nice sanatçının da tablolarına konu olmuştur. Ben, Kirke ve Akhilleus'un Şarkısı kitaplarıyla tanıdığımız Madeline Miller bu mitolojik öyküyü kendi bakış açısından sunmaktadır bize. Heykeltıraş Pygmalion'un elinde hayat bulan Galateia, esaret altındadır adeta. Pygmalion'un hayallerinin ve arzularının somutlaşmış, canlanmış halinden ibarettir. Kızı Paphos'un da böyle bir hayat yaşamasını istemediğinden, özgürlüğünü kurtarmak adına harekete geçer. Ambra Garlaschelli'nin illüstrasyonlarıyla tamamlanmış kısacık bir öykü, Galateia. Kitabı bir oturuşta bitirdim desem yalan olmaz. Sayfalarının büyük bir kısmı illüstrasyonlardan oluşuyor, hikayenin anlatıldığı kısımlarsa oldukça kısa. Bu sebeple hızlıca okuyabileceğiniz bir kitap. Mitolojinin kurguyla birleştiği eserleri fazlasıyla sevdiğimden, Madeline Miller'ın her iki romanını da okudum, ayrıca yazarın mitolojik öyküleri kendi bakış açısıyla harmanlayarak yarattığı kurguyu okumak oldukça keyifli. Galateia da benzer bir kitap, kısa bir mitolojik öykü keyifli bir şekilde
''Güneşten ağır ağır gölgeye çekilir gibi, pek de anlamadan akşam olur gibi, ışıklı, neşeli bir yüzden kederlere geçti Aziz Bey. Kederli bir mazisi oldu. Burnu havada, başı dikti hep. Başka türlü yaşamayı beceremediyse de, o gece, Haliç'in kirli sularına bakarken anladı ki hep öyle, burnu dik yaşadığını sanmış. Oysa şiddetle yanılmış. Ve yine anladı ki hayatı tümüyle bir yanılgıymış.''
Dik başlı, kibirli, hırçın bir karakter, Aziz Bey, ama bir o kadar da kederli, yalnız ve kırgın bir adam. Hayatı terk edişlerle, terk edilişlerle, yalnızlık ve kırgınlıkla geçmiş, en nihayetinde de 'pek az kalpte sevgiyle yad edilecek bir iz bırakmış, çırpıntılı ömrünün sonuna gelmiş'.
Bir gece Zeki'nin meyhanesinde acıklı bir hadisenin yaşanması ile başlıyor kitap. Bu hadiseden birkaç saat sonra evine giden Aziz Bey'in kırgın kalbi daha fazla dayanamıyor ve hayata gözlerini yumuyor. Bir geriye dönüş hikayesi olan kitapta sayfalar ilerledikçe Aziz Bey'in bir aşk uğruna İstanbul'dan Beyrut'a uzanan, oradan da meyhanelerde, gazinolarda tambur çalarak geçen ömrünü okuyoruz. Uğruna günlerce yol gittiği biricik aşkı Maryam'a, babasına, karısı Vuslat'a, Zeki'ye, belki en çok da kendisine olan kırgınlığı, onu hayat karşısında hep daha dik, daha inatçı durmaya itiyor ancak bunları hiçbir zaman da geride bırakamıyor. Ayfer Tunç yeni tanıştığım bir yazar. Gazinoları, musikisi, içinde barındırdığı atmosferi ile nostaljik bir zaman yolculuğuna çıkardı beni adeta. Kısacık bir kitap ama bir o kadar da derin ve etkileyici bir hikaye.
Reklam