" Diğer insanlara, değerinin farkında olunmayan hava kadar bile değer vermemişti, halbuki yalnızlık şimdi onu boğuyordu, insanlara ne kadar muhtaç olduğunu şimdi anlamıştı. Onu aldatsalar,ona yalan söyleseler bile kendisi için ne kadar çok anlam ifade ettiklerini, herşeye onların varlıkları, rahat tavırları, güven ve neşeleri sayasinde sahip olduğunun farkına varmıştı."
“Senin bana başarısızlığa uğrayacağımı söyleyerek gözdağı verdiğinde, senin fikrine duyduğum saygının derinliği, belki daha ilerideki bir zaman için bile olsa, başarısızlığı kaçınılmaz kılardı. Kendi eylemime duyduğum güveni kaybettim. Sebatsız, kararsızdım. Yaşım ilerledikçe, değersizliğimin kanıtı olarak karşıma çıkarabildiğin örneklerde arttı, giderek belli bir açıdan gerçekten de haklı çıktın..."
Babaya MektupFranz Kafka · Panama Yayıncılık · 201754bin okunma
"Ben sahtekarca davranabilecek birisi değilim. Boğulan düşmanımı kurtarmak için suya atlayabilirim, ısınması için ona paltomu verebilirim; kısacası onu bağışlayabilirim ama yaptıklarını unutmadan."