. . DORIAN GRAY’İN PORTRESİ . .Edebiyat
BİR NARSİST TÜKENİŞ’İN ANALİZİ
Yazıldığı yıl 1891’den bu zamana tam 132 yıl geçmiş, bu kitabı okuyan herkes yaşlandı, bir tek bu roman ilk yazıldığı zamanki gibi hep genç kaldı. Her gelen yeni neslin hayranlıkla okuduğu roman:
Dorian Gray’in Portresi
Öyle bir roman okudum ki kitabın kapağını kapattıktan sonra bana “vay be ne yazmış” dedirtti.
İçinde neler yok ki…Narsizm, Mitoloji, Sanat Felsefesi, Ahlâk (Etik) Felsefesi, Estetik, Psikanalitik, Hedonizm, Dualizm, Sembolik/Gotik roman özellikleri…vs. İçine girince adeta bir derya deniz sizi bekliyor olacak. Daha önce bu kadar adını duyduğum halde bu kadar derin bir eser okuyacağımı beklemiyordum açıkçası. Kitabın kapağını derin bir nefes vererek kapattım.
Koridor Yayınlarından çok temiz bir çeviri ile okuduğum bir roman oldu. Ancak yaptığım araştırmalar sonucunda keşke Everest Yayınlarından okusaymışım dedim. Everest Yayınları adeta bitirme tezi titizliğiyle kitabın başından sonuna kadar detaylı ve özel bir şekilde Dorian Gray’in Portesi’ni işlemiş olduğunu öğrendim. Hem de sansürsüz hali ile. Kesinlikle özel bir çalışma yapılmayı hakeden bir roman.
Konusu basit bir ifadeyle; Kendisi yerine tuvaldeki portresinin yaşlanması dileyen ve bu dileği gerçekleşince yoldan çıkıp yozlaşan haz ve güzellik tutkunu çok yakışıklı bir adamı konu alır. Bu çok yakışıklı genç adam, Basil isminde ünlü bir ressamı dost edinir. Basil de kendisini portresini yapmak üzere evine davet eder. Dorian, tuvalin karşısına geçer ve poz verir. Ancak o anda evde başka bir misafir daha vardır; Lord Henry Wotton. Misafirliğin kısa olanı makbul olsa da Lord Henry, Dorian’ı tanımak için misafirliğini kastiyen uzatıkça uzatır. Lord Henry’nin baldan tatlı sohbeti esnasında Dorian gençlik adına ondan çok etkileyici bir söz duyar. O sözü duyana kadar tertemiz saf,
Dorian Gray’in Portresi
Öyle bir roman okudum ki kitabın kapağını kapattıktan sonra bana “vay be ne yazmış” dedirtti.
İçinde neler yok ki…Narsizm, Mitoloji, Sanat Felsefesi, Ahlâk (Etik) Felsefesi, Estetik, Psikanalitik, Hedonizm, Dualizm, Sembolik/Gotik roman özellikleri…vs. İçine girince adeta bir derya deniz sizi bekliyor olacak. Daha önce bu kadar adını duyduğum halde bu kadar derin bir eser okuyacağımı beklemiyordum açıkçası. Kitabın kapağını derin bir nefes vererek kapattım.
Koridor Yayınlarından çok temiz bir çeviri ile okuduğum bir roman oldu. Ancak yaptığım araştırmalar sonucunda keşke Everest Yayınlarından okusaymışım dedim. Everest Yayınları adeta bitirme tezi titizliğiyle kitabın başından sonuna kadar detaylı ve özel bir şekilde Dorian Gray’in Portesi’ni işlemiş olduğunu öğrendim. Hem de sansürsüz hali ile. Kesinlikle özel bir çalışma yapılmayı hakeden bir roman.
Konusu basit bir ifadeyle; Kendisi yerine tuvaldeki portresinin yaşlanması dileyen ve bu dileği gerçekleşince yoldan çıkıp yozlaşan haz ve güzellik tutkunu çok yakışıklı bir adamı konu alır. Bu çok yakışıklı genç adam, Basil isminde ünlü bir ressamı dost edinir. Basil de kendisini portresini yapmak üzere evine davet eder. Dorian, tuvalin karşısına geçer ve poz verir. Ancak o anda evde başka bir misafir daha vardır; Lord Henry Wotton. Misafirliğin kısa olanı makbul olsa da Lord Henry, Dorian’ı tanımak için misafirliğini kastiyen uzatıkça uzatır. Lord Henry’nin baldan tatlı sohbeti esnasında Dorian gençlik adına ondan çok etkileyici bir söz duyar. O sözü duyana kadar tertemiz saf,Mevsimler efsanesinden bir kesit daha :)Yunan Mitoloji
Hades, Menthe adlı güzeller güzeli bir peri kızı ile gizli bir aşk yaşar. Bir gün Yer altı kraliçesi Persephone (şu hani zorla kaçırılan günlerce yemek yemeyen ama 4 nar tanesi yediği için ölüler diyarını terkedemeyen masum ablamız :) ! ) bu yasak aşkın farkına varır ve genç periyi acımasızca ayakları altında ezer.
Yeraltının tanrısı Hades, bu duruma üzülür ve sevgilisini hoş kokulu bir naneye çevirdiği de bir rivayet edilir .
Mevsimlerle ilişkili bir başka efsane de Adonis üzerinedir. Afroditin sevgilisi Adonis ölür ve yeraltına gider. Orada Adonise âşık olan Persophone (asıl adı Kore 'dir ve Hades ona bu ismi vermiştir), onu Afrodit'e vermek istemez.
Zeus da Adonis'i, yılın bir bölümünde Afrodit'in, bir bölümünde Persephone'nin yanında kalacak şekilde uzlaşma sağlar. Adonis, Persephone'nin yanındayken kış başlar.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
️ Muazzez İlmiye Çığ, kendini insanları aydınlatmaya adamış bir sümerolog. Öğretmenlik de yapmış. İzmir’in işgalini, Kurtuluş Savaşı’nı, Cumhuriyet’i yaşamış, Atatürk’ü görmüş. Sümer tabletlerinden özellikle dinlerle ilgili çevirdikleri yüzünden mahkemeye bile çıkmak zorunda kalmış. Şu an 107 yaşında ve hayat mücadelesine devam ediyor. #MuazzezİlmiyeÇığ ‘ı ilk kez #azrakohen ‘in muhteşem eseri #görbeni ile tanıdım. Sonra röportajlarını dinledim ve yaşam enerjisine hayran kaldım.
#inannanınaşkı aslında Sümer tabletlerinden yazar tarafından yapılan çevirilerin 56 sayfacık, incecik bir derlemesi. Ancak yazar, tablette anlatılan konulara akıcılık kazandırmak ve daha iyi anlaşılmasını sağlamak için metinlerin biçemini değiştirmiş; hem ilaveler ve eksiltmeler yapmış hem de tiyatro metnine dönüştürmüş. Sümerlerin aşk, savaş ve bereket tanrıçası İnanna, Akad'larda İştar, Musevilerde Astarte, Yunan'da Afrodit, Roma'da Venüs adıyla anlatılmaya devam edilmiş. “O, güzelliğin, cinselliğin, çekiciliğin, şefkatin, hırsın, kavganın, önderliğin, kurnazlığın ve en önemlisi bereketin ve çoğalmanın sembolü olmuştur.” Inanna, rölyeflerde bir elinde tuttuğu hayatı temsil eden yılanla, diğer elinde aşkı temsil eden lotus çiçeğiyle resmedilmiş. Sümerler; #inanna ile her ilkbaharda yeniden dirilen, bitki dünyasının enerji gücünü temsil eden çoban tanrısı ve Sümer kralı #Dumuzi (Temmuz, Adonis, Attis)’nin birleşmeleri sonucunda doğanın yeniden canlandığına ve yeni bir yılın başladığına inanmışlar. Bu evlenmenin de ülkeye bereket getirdiğine inanarak baharın gelişini kutlamak için kutsal törenler düzenlemişler. Günümüze gelindiğinde ise bu kültün değiştirilerek devam ettirildiği ve baharın gelişine dair kutlamaların #Hıdırellez adıyla sürdürüldüğü görülmektedir.
Spoiler filan içerir
Kumrular: öykü beklenmedik bir sonla bitti, şaşkınım. Serpilin kuşlara partneri gibi davranması ve orgazmla birlikte kuşu avuçlarında ezmesi acayip bı metafordu.( Hadi metafor demeyelim, olayin kendisi ilginç)
Şiir neyi iyileştirir: Mansur abi o şiir nerede? Nereye koydun, bak bu kederli hain sana yıllar önce bir çocukluk yapmış affettin mi onu olgunlugunla?
Aile sofrası: baştan sona ağır bir oykuydu. Narsist anne yine şemsiye gibi örtmüş her şeyi tabi en zayıf olanlar güneş ışığına hasret. Sesini çıkaramayan kadınlar içime işliyor. Önceleri kaniksardim okuyup geçerdim de artık olmuyor boğazımin altında bir yumruk oluveriyor.
Bakire Meryem'in bahçesi: yaraladı
oykudeki ifade doğru adam adonis ve persephone ile afrodit arasında gidip geliyor. Peki afrodit afrodit olmaktan ya da persefon yeraltında olmaktan bıkarsa ne olur? Eski roller oynanmaz, herkese mutluluklar...
Elimi tut: acı bir öykü; yaşlılık, ölüm. Zenne ismail renk verdi bahçeye bakan odaya. Bazen tanık olacagini sandığımiz insanlar çok uzagimizda, burun kivirdiklarimiz ise bir nefes verebiliyor.
Ve son öykü Abdullah asciyi aramak: güzel bir final, Çok etkileyiciydi. Belki biz de birilerinin yazdığı romanda karakterizdir ama yan ama baş karakter. Babamın tutkulu bir erkek olarak yaşadığı hayatı okumak ! Düşünemiyorum. Aslında onlar (bizler) ebeveyn olarak sıkışiyoruz kendi arzularimiz ile babalik-analik rollerimiz arasında. Çocuğumu secsem "ben"i bırakacağım, "ben"i secsem çocuğumu ne acı!
Bir öykü vardı adını hatırlayamadım üzerinde çok düşünmedim etkilenmedim herhalde diye yazmadım. Bugün araba kullanırken bir an geldi ve; yaşlı kadının kocasının odasina neden ince çorapları ve süslü sutyenini giyip gittiğini ve göz suzdugunu anladım. Çünkü hastane bahçesinde kalp krizi geçirmiş
Herkese merhabalar.
Sizlere harika bir kitap ile geldim.
Açıkçası önce bu nasıl isim acaba neler var içinde dedim.
Şöyle bir elime aldım.
Ve ilk sayfadan son sayfaya kadar aynı ilgi ile okudum.
Gerçekten çok güzel bir kitaptı.
Her zaman kullandığımız kelimelerin kökenini hiç düşündünüz mü?
Valla ben arada bunun adını neden böyle katmışlar acaba kim katmış derken buluyorum kendimi.
Ama bu kitap tüm soruların cevabını karşılıyor.
Yazarımız iyi ki bu kitabı yazmış.
Kelimelere büyük ilgi ve sevgi duyan yazarımıza teşekkür ediyorum bizleri bu kitapla buluşturduğu için.
Ve her yaştan kesimin okuyacağı ayrıca da kaynak bir kitap.
Kitapta neler yok ki;
Her zaman kullandığımız "selam" dan "flört" e,
Sehpadan alarma,
Vatandan yemine,
Çeşitli meslek isimleri ve bunlara bağlı kelime kökenlerinden,
Meyve isimleri ve kökenlerine.
Daha neler neler ağaç isimleri, tatlı isimleri hepsi birbirinden ilgi çekici.
Zeus,Herakles,Pan,Afrodit,Adonis, Apollon daha kimlerden mitolojik hikayelere.
Publius Ovidius Naso, Roma, Latin ve Batı kültürünün en önemli şairlerinden biri olarak kabul edilir. En ünlü yapıtı dünyanın oluşumu ve yaratılışını anlattığı 15 kitaptan oluşan Dönüşümler (Metamorfoz) adlı eseridir. Bu yapıt Yunan-Roma söylencelerini, öykülerini bir bütünlük içinde veren başlıca yapıttır.
Antik Yunan İnançlarına göre dağların, denizlerin, yıldızların, çiçeklerin, ağaçların, hayvanların nasıl oluştuklarını açıklamaktadır. Çiçeğe, ağaca, böceğe, kuşa, taşa dönüşen mitolojik varlıkların hangi olaylara bağlı olarak evrim geçirdiklerini anlatır. Kitapta canlı veya cansız fark etmeksizin tüm varlıklar, bir şekilde insanlardan dönüşerek oluşmuş ve İnsanların tanrı/tanrıçalar tarafından kimi zaman ceza mahiyetinde kimi zaman ödüllendirilmek adına bazen keyfi bazen de koruma isteğiyle ağaca , suya, kayaya vb. dönüştürülmesi ve bu dönüşümün, dönüşülen canlı veya cansız varlığa ruhu ile geçmesi işlenmiştir. Canlı-cansız tüm varlıklar bir ruha sahip ve bu ruh tamamıyla bir insan ruhundan oluşmuştur. Ovidius eserinde hümanistliği ve natüralistliği harmanlarmıştır.
İnsanlar yaptıklarının karşılığına uygun bir nesneye dönüşmesi , konu edilen diri varlıkların hepsinin birer insan duygusunu yansıtması, çevremizdeki ağaçların, çiçeklerin, nehirlerin, dağların diri olduğunu, birer insan niteliği taşıdığını bu doğa varlıklarının dönüşüm öncesi başlangıçta seven, sevilen, özleyen, kıskanan, yeren, yücelten, kızan, üzülen, sevinen vb insana özgü eylemin örneğini oluşturması anlatılır.
Ovidius’un şiirinde duygu bakımından, hep karşıtlar çarpışmıştır; övme-yerme, sevgi-nefret, asilik-uysallık, alçaklık-yücelik, güçlülük-zayıflık , güzel-çirkin .. İnsan zıt nitelikler içinde iniş çıkışlar gösteren bir varlık özelliğindedir. Ovidius , yaşanan evrenle düşlenen arasında nesnel
