Ahmet Enes Karaloğlu
@aekaraloglu
Geçse de yolumuz bozkırlardan, denizlere çıkar sokaklar.
Ank-İst
Lisans
İstanbul
Ankara
10 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
zorbalar okumayan kimseler arasından mı çıkar?Edebiyat
"Eğer zorbalığın ruhu edebiyatla, okumayla bütünleşebilseydi, doğrusu çok korkardım."
Sayfa 40 - imge
Reklam
Tanrılar gidiyor, Krallar gidiyor, Cellatlar gidiyor...·118 syf.·Hukuk
8/10
2020 4. kitabı
Viktor Hugo'ya göre geçmişin toplumsal yapısı üç şey üzerinde duruyordu:
-rahip, kral, cellat.
♜
bu kitabı biraz da gerçek anlamıyla kavrayabilmek için tarihsel devinim üzerinde durmamız gerekiyor.
♜
kölelik ve insan hayatı ekseriyetinde insan yaşamı bir eşya düzeyine indirgenmiş modern toplumda kabul edilmiş temel değerler bu dönemde gözardı edilmiştir.
♜
insan haklarının henüz gelişmemiş olması yapılan reformların etkisini önemli kılmaktaydı.
♜
kitabın da isminde anlaşılacağı üzerine YAŞAM hakkına saldırı olarak nitelendiren idam cezası, vicdanen eleştirilmiştir.
♜
Victor Hugo'nun dönem sınıflandırmasına katılmamak mümkün değil.
♜
rahipler, krallar, cellatlar...
♜
Kitapta, idam cezasının halka örnek olmadığını, infazların gösteri haline dönüştüğü, halkı eğitmediği; moralini bozduğunu, insan içindeki bütün duyarlılığı ve erdemi yok ettiği ileri sürülmüştür.
♜
kitap 19. yy'da yazılmış olsa da idam cezası tartışmaları günümüzde de etkisini sürdürmekte.
♜
100 sayfalık bu kitap suçlu veya suçsuz idama mahkum edilen bireyin adalete serzenişini anlatmaktadır.
♜
kim bilir belki cellatlar sadece isim değiştirmiştir.
"...ama kral kızıyor
..
Ve yemin ediyor tacı üzerine
..
Beni dans ettireceğine
..
Darağacının tepesinde..."
Sayfa 30
Ya bağışlansaydım?Hukuk
"artık hiç şansım kalmadı! Her şey usullere uygundu; tanıkların kesin kanıtlara dayanarak ifade vermeleri, müştekilerin şikayetlerinin yerinde olması... Hakimlerin doğru kararları yüzünden temyiz başvurum reddedilecek. Hiç güvenim yok, ama... hayır, bu çılgınlık! Hiç umut yok! Temyiz siz bir uçurumun üzerinde asılı tutan ve kopana dek sürekli çıtırdadığı duyulan bir ipten ibarettir. Tıpkı giyotin bıçağının aşağı düşmek için altı hafta beklemesi gibi.
Ya bağışlansaydım? Bağışlanmak mı? Kim tarafından? Hangi gerekçeyle ve nasıl? Beni bağışlamaları mümkün değil. Her zamanki gibi: Örnek olsun! diyecekler."
Sayfa 27
"Yok ettikleri insanın bir zekası, hayata güvenen bir aklı, ölüme hazır olmayan bir ruhu olduğunu hiç düşünmemişler midir?"
Sayfa 11
Reklam