Eylül
@aekk8
Hiçbir şey yeni fikirler edinmenin yerini tutamaz.
326 okur puanı
Temmuz 2015 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Çok anlamı ve güzel bir kitap.Özellikle bazı paragraflar var ki yüze su serpilmiş hissi veriyor; kendimize bile itiraf edemediğimiz gerçekleri insanın yüzüne yüzüne vuruyor.Özellikle de kitabın 88.sayfasından itibaren başlayan bölümü daha dikkatli okumanızı tavsiye ederim.Kitabın ana teması o bölümde anlatılmış.Kitapta da en çok o kısımdan etkilendim.Hatta bir defa daha başa dönüp tekrar okudum.
Kitapta delilik kelimesine imgeler katılarak anlatılmış ve daha çok bunun üzerinde durulmuş.Okurken aklıma Don Kişot da aklıma geldi.Her iki kitapta da delilik adı altında insanların özgürlüğü seçtiği görülüyor.''Deli olan insan istediğini yapmakta serbesttir,çünkü zaten toplulukta deli olarak kabul görüldüğü için yadsınılmaz.'' bu düşünce altında birçok başka yargılara varılmış.
Kitaptaki çoğu karakter geçmiş ve gelecek arasında bağlı kalmış ve hep bu iki zamana bağlı kalarak,kendi belirlediği kurallar dışına çıkmayı göze alamayarak yaşamıştır.Veronika ise sadece şimdiki zamanın en kıymetli an olduğunu ve ilerisini ya da gerisini düşünmemeyi sonradan öğrenmiştir.Her yaşadığı anın kıymetini bilerek ve anlayarak yaşamıştır.Kitabı okudukça Veronika'nın diğerlerini de nasıl etkilemiş olduğunu ve diğerlerinin kararlarını gözden geçirmeye ittiğini göreceksiniz.
Herkesin okuması gerektiğini düşünüyorum.Kitap gerçekten de çok şey öğretiyor.Yazarın Simyacı kitabını da okumuştum.Yazarın kendine has bir üslubu var gerçekten.Kimin yazdığını bilmesem dahi ikisinin de aynı kalemden çıktığını rahatlıkla söylerdim.Simyacıyı ve yazarı sevdiyseniz bence bu kitabı da seversiniz :)
Reklam
Kitabın neden bu kadar çok okunduğunu merak ettiğimden okumak istedim.Son 50 sayfa kala yarım bıraktım.
Bir kere kitap ilk olay zincirinden sağlam temelle oturtulmamış ki ilerisi nasıl sağlam olsun.80 yıl önce meydana gelen mart ayındaki fırtınanın araştırılması bana çok mantıksız geldi.Ayrıca konu çok abartılarak anlatılmış.Daha sonra süregelen olaylar da yine saçma ve çok sıradan geldi.Sanki bütün klasik sahnelerin bir oyunda birleştirilmesi gibi olmuş.
Kitaptan hiç bir duygu alamadım.Duygular olduğu gibi birkaç cümleyle aktarılmak istenmiş.Okuyucunun hangi sayfada üzülmesine,hangi sayfada heyecanlanmasına yazar karar vermiş.Bana göre iyi romanda duygular kitabın bütününe yayılmalı ve okur okudukça bir şeyler hissetmelidir.Yine duygularda da abartıya kaçmış,resmen ajitasyon yapmış.
Şu ana kadar okuduklarımdan en sevmediğim kitaptı.Kitap hiçbir şekilde beni bağlayamadı ve kendisini okutamadı.Yalnız hala çoğu kişi tarafından nasıl beğenildiğini anlamış değilim.
Kitabın ana teması ne kadar manastırda işlenen cinayetler olsa da aslında o kadarla kalmamış.Polisiye,felsefe,tarihi birbiri içine katmış.Tabi bu da kitabı karışık hale sokmuş.
Ara ara soruşturma ve gizemli olaylar oluyorken bir denizin dalgası misali bazen de olaylar bir o kadar sakin ve yavaş ilerliyor.
Polisiye yönünden incelersek;en beğendim kısımlar bunlar oldu.Her hafta bir cinayet işleniyor ve kimsenin elinde delil bulunamayışı ister istemez okuyucu sonuna kadar merak ettiriyor.Son kısımına kadar gizemlilik sürdürülmüş ve aralarda okurun bile bile kafasını karıştırmak için aslında hiçbir şeyle alakası olmayan paragraflar bulunduğunu anlıyorsunuz.
Felsefi yönden ise gerçekliği irdelemiştir.Gerçekliğin bir özünün var olduğunu mu yoksa kişinin kendi gerçekliğini kendisinin mi oluşturduğun sorgulamıştır.Kitap,körü körüne inandığımız,bağlı kaldığımız gerçeklerin değişmesinden korkmak ve kaybetmemek için her şeyin yapılabileceğini baz almıştır.İnançlarımıza ters düşen her şeye karşı tahammülsüzlük de denebilir.
Tarih olarak da; Hristiyan tarihi bence ne kadar anlatılmak istenilse de bu kısımları çok karışık anlatılmış.Bazı şeyler askıda kalabiliyor.
Bütününe bakıldığında aslında güzel bir kitap.Sadece tarihe değindiği kısımları sevemedim.Yine de okumaktan fazla sıkıldığım söylenemez.Herkesin beğeneceğini sanmıyorum ama bir kitapkolikseniz okumaya değer :)
Kitabın ismini çok duyduğum ve meşhur olduğu için okumak istedim.Dan Brown kitabı da hiç okumamıştım.Biraz da yazar hakkında bilgi sahibi olmak istedim.
Kitap,gayet akıcı ilerliyor ve film tadında bir havası var.Özellikle tabloların gizemi hayret uyandırıcıydı.
Çok güzel bir kitaptı demem ama yine de sevebilirsiniz.Okurken fazla sıkılmadım. Yine de bazı karakterleri ve kurguyu bir türlü sevemedim.Herhalde daha da Dan Brown kitabı okumam gibi.
Kitap,Cevdet Bey'in kendisine aile oluşturma çabasıyla başlar ve aileyi kuran diğer yarısı olan eşinin ölümüyle sona erer.Bu aile üzerinden ev içindeki genel aile ilişkilerini anlatmıştır.Kitabın konularından birisi de budur.
Benim en çok dikkatimi çeken şeyse,kitapta onlarca karakterin tahlili yapılmış olmasına rağmen aslında yalnızca iki zıt karakterden söz edebiliriz.Karakterlerin bazıları hayatı sorgulamayan,kafa yormak yerine kendisini gündelik hayatının değişmez bir parçası kabul etmiş ve yeniliklere mesafeli duran,geleneklerimizi sahiplenen, sıradan olmayı tercih edenlerden oluşmuştur.Bir kısmı ise hayatın anlamını arayan,azla yetinemeyen,diğerlerine ayak uyduramayan ve yeni olan her türlü şeye kapılarını aralamış,kabullenmek yerine sorgulamayı tercih etmiş kişilerdir.Bu zıtlıklar karakterler değişse de üç bölümünde de sıkça yer verilmiştir.
Kitabı okurken sürekli iç dünyamdaki düşüncelerle yüzleştim.Ben de günlük hayatla yetinemeyenlerdenim...Okuyun,belki siz de kendinizi kitabın için de görebilirsiniz.Beni daha da düşündürttü ama yine de okumaya kesinlikle değer.
Reklam
Reklam