Puan vermedi
aslında yaprak sıkılmıştı ağaçtan.....bahaneydi sonbahar.
"iyi insanlar iyi atlara binip gitti."
Kitap adı: Kaktüsler de çiçek açar
Yazar: Songül Ünsal
Sayfa sayısı: 158
5/10
Bu yazardan neden vazgeçemiyorum gerçekten bilmiyorum
Sevdiğim iki kitabı var diye gidip yazdığı bütün vasat kitapları da okuyorum resmen. O ilk kitaplarda aldığıım hissin peşinden sürükleniyorum galiba.
Bir de şu kadar Instagram takipçisi olmasına hâlâ şaşırıyorum çünkü bana göre o kadar da iyi yazmıyor… Neyse.
Serinin üçüncü kitabını aslında pas geçmeyi düşünüyordum ama yine dayanamadım okudum. Zaten bu serideki kız karakterlerin hiçbirini sevemedim. Erkek karakterler bir tık daha iyiydi sadece. Bu kitapta da bol bol sinir vardı: Dominik ve Alessandra.
Alessandra için yazacak tek bir yorumum bile yok çünkü karakteri ne sevebildim ne anlayabildim. O kadar kopuktum kendisinden.
Dominik ise… bebeğim sen daha iyilerine layıktın gerçekten
Adam milyarder, yakışıklı ama eski karısının peşinde “beni affet” diye dolaşıyor. Bu ne eziklik Dom? Bir noktadan sonra romantik değil, aciz durmaya başladı.
Kitapta olaylar öyle dramatize edilmiş ki sanarsın adam kadını aldatmış. Tamam, fazla çalışmış, ihmal etmiş falan ama bu kadar düşmanlık, bu kadar ağır tepki bana hiç geçmedi.
Heyecansızdı. Duygu olarak da beni içine çekemedi. Sürekli aynı kavga, aynı inatlaşma dönüp durdu.
Bir kız yıldızları görebildiğini söylüyor ve bende kahroluyorum
Titan'ın Laneti benim için gerçek bir roller coaster deneyimiydi. Kitabı okurken o kadar çok duygu değişimi geçirdim ki bunu kelimelerle açıklamam çok zor.
Bana çok farklı duyguları bir
Önemli sorular ve cavaplar:
"Eğer Allah bu kadar merhametliyse, dünyadaki bu kadar acı, haksızlık, çocuk ölümleri ve gözyaşı neden var?"
"Ben neden bu kadar acı çekiyorum? Benim suçum neydi de bu hayat bana zehir oldu?"
"Benim gibi günaha batmış, inancını kaybetmiş, her şeyi mahfetmiş birini Allah gerçekten affeder mi?"
Bu gibi soruları herkes bir an da olsa düşünmüş ve sorgulamıştır.
Bu ve bunlar gibi pek çok sorunun cevabını bulacağınız bir kitap. Herkesin okumasını tavsiye ediyorum.
Deist olan birinin ağzından okusanız da sizlerin de kendinizi ve yaşamınızı soruglayacağınız bir kitap olduğunu düşünüyorum. Neden varım, bu güne kadar hayatımın amacı ne olduğunu anlamış mıyım, doğru bir hayat yaşıyor muyum gibi birçok soruyla içinizde savaş vereceğinizi düşünüyorum. Okurken cevabını da bulacağınız inanıyorum.
Ben de öyle oldu ve sizde de öyle olacağını düşünüyorum.
Biraz geç yazdım ama inşaAllah faydalı olur.
o mahur beste çalar
Nasıl başlayacağımı bilmiyorum. Bıraktığı etkiden sıyrılıp iki kelam etmek çok zor, edebi bir bakış açısıyla değerlendirmek de öyle..
İtiraf etmek gerekirse kitabın ilk yarısında da bir inceleme yazmaya karar vermiştim, ancak basit, sıradan, sıkıcı gibi şeyler yazıp yine popülerite kurbanı oldum, siz olmayın falan diyecektim. Sonra başka bir boyuta geçtik. Hakkını teslim etmem lazım o kadar da fena değil dedim. Hatta süreç uzadıkça karakterleri özledim, merak ettim.
Son sayfaya gelene kadar ne düşündüysem o son sayfada kitabın her bir sayfası film şeridi gibi geçti gözlerimin önünden. Taşlar yerine oturdu, boğazıma da eş zamanlı bir yumruk tabi..
Bildiğimiz şeyler aslında, Avrupa’daki göçmen dalgası, Arap Baharı sonrası kabaran milliyetçilik, 70’ler, 80’ler Türkiye’sinin sağ sol kavgaları, dağlardan şehre çöken terör, Ahmet Kaya dinlerken duyulan korku, beyaz torosların kol gezdiği, insanların korkuyu ensesinde hissettiği o günler.. Hepimizin duyduğu hikayeler , acıdığı hayatlar, anlam verdiği ya da veremediği olaylar silsilesi.. ve bunların göbeğinde sönen hayatlar ile yeşeren aşkların kesişimi.
Unutulacak bir roman değildi. Geç tanıştık 
Kemal Varol affet..
open.spotify.com/track/2Sa2Bd3iB...