Gülü güle aristokrasi hoş geldin açgözlü burjuva
Daha önce çok fazla oyun okumadığım için olsa gerek konuşmalar çok kopuk geldi. Biri bir şey söylüyor diğeri alakaya maydanoz başka bir şey :)
Bir noktada asıl meseleyi, hikayede neler olduğunu falan anladım ama akıcılık yoktu.
Aslında bir dönem değişiyor biz de buna şahitlik ediyoruz. Eski toprak sahipleri yerlerini yeni yükselen ticari sınıfa bırakıyor. İçinde pek çok güzellik, hatıra olan vişne bahçesi de bundan nasibini alıyor.
Toprak sahipleri; nezaketin, inceliğin, doğanın ve eskinin önemini biliyor fakat o kadar aciz ki oturup ah vah çekmekten başka bir şey yapamıyorlar.
Burjuva parayı kazanmayı biliyor ama onu ruhunu besleyeceği şekilde kullanmayı bilmiyor.
Umarım biz burjuva gibi para kazanıp aristokrat gibi anlamlı yaşayabiliriz :)
Zaman akıyor da ya sen?
Şüphesiz ki çoğumuz zamanın ne kadar kıymetli ve geri getirilemez olduğunun farkındayızdır. Zaman, bu kadar ehemmiyetli iken bu farkında oluş tek başına yeterli değildir ve tek başına bizlerin yaşam kalitesinde değişikliğe yol açmaz.
Zamanın kıymetini bir şeyleri kaybedince ya da bazı fırsatları kaçırınca daha iyi idrak ederiz. O anlarda bir saniyeyi dahi geri getirememek en büyük pişmanlığımız ve yakarışımız haline gelir. Keşkelerle boğuşur, ah vah ederiz. Böyle durumlarda zamanın acımasız ve hızlı geçişini iliklerimize kadar hissederiz.
Zaman, her ne kadar bizler için soyut bir kavram gibi görülse de aslında en somut, yaşamımızın düzenini en çok belirleyen ve hayat kalitemize en çok etki eden mefhumdur. Biz zamanı her şeyden bağımsız, bizimle ilgisi olmayan ve kendi halinde alan bir nehir gibi zannederiz. Oysa saçlarımız beyazlayınca anlarız zamanın ne kadar hızlı geçtiğini ve o zaman anlarız yılların bizi eskiten bu acımasız geçişini.
Yüce Allah'ın, ayetine zamana yemin ederek başlaması onun aslında ne kadar önemsenmesi ve dikkatli kullanılması gereken bir değer olduğunu gözler önüne seriyor.
"Zamana yemin olsun ki insan ziyandadır."
Burdan anlaşılması gereken bir diğer husus ise zamanı boşa tüketen insanın açıkça bir ziyanda olduğudur. En kötüsü ise insanın ziyanda olduğunun farkında olmayışıdır. Kısaca, zaman ziyan eder. Zaman sizi yönetirse sizi ziyan eder, zarara uğratır. Siz zamanı yonetirseniz hayatınızın düzenini kuracak en büyük sermayeyi elinize almış olursunuz. Ve büyük yararlar sağlarsınız.
Allah da inşirah süresinde bizlere;
"O halde mühim bir işi bitirdiğinde hemen başka bir mühim işe sarıl.
Dua ve niyazla yalnızca Rabbine yönelip yalvar!"
Buyurmaktadır.
Allah tembelliği değil, dünya ve ahiret için çalışmayı öğütler. Kitapta birkaç örnekte bazı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ah Simon Vah Domuzcuk..Alıntı
Kitap ilk başta merak uyandıran hikâyenin çekici olmasıyla başladı. Ortalara doğru biraz yavaşladı ama sonlara doğru bambaşka bir hâl aldı.
Ralph, Domuzcuk, Simon, İkizler, Jack, Roger ve diğerleri. Aslında hepsi hayattan bir sembol ve bu semboller hikâye üzerinden bizlere inanılmaz güzellikte aktarılmış. Deniz kabuğu ise aslında demokrasinin, adaletin en üst düzeyde olması gerektiğinin bir anlatısı..
Sonu beklediğim gibi olsa da, son 50 sayfaya gelince bir acaba dedirtti. :)
Üzüldüklerimiz ve sinirlendiklerimizle güzel bir eserdi.
Hani YouTube yorumlarda aşağıda gözünüze çarpar ya derler işte daha bilmem kaç aylık bir evladım var. Ayrı üzüldüm gibi. Ben de anneyim, henüz on aylık sesim yükselse irkilir. Allahım o kadar sonuna kadar umutla okudum ki. Satırlarım bile yaşlı. Saat 23.41 gözüme uyku girmiyor hele bir de gerçek resmini gördüyseniz vah ki vah o kahkahaların ona ne yakıştığını okumayacak yalnızca beyninizde tasavvur olarak kalamayacak bir beden bulacak. Ben de ayrı hassasiyet oluşturdu ben de öğretmenim. Bir tevafuk her kitap bir nasip. Ah küçüğüm ah miniğim. İçinizde tanımadığınız bir hissi uyandırıyor sonra Türkiye’de ölen bütün bebekler ve tacizleri. Bu bambaşka bir kitap. Hiç yaşanmış olmasını istemediğiniz
Bu sıralar etrafımdakilere okumasını tavsiye ettiğim bir Nadide kitap.
İranlı bir kadın olan Nadide’nin, küçük yaşta evlendirilmesi ve sonrasında hapse düşerek gassallık yolunda ilerleyen hikayesi.. Onun hikayesi bizim için ne kadar “ah.. vah..” olsa da muhtemelen İrandaki birçok kadının benzer hikayesi..
..
Bu kitap okunurken sanırım sonuca değil sürece bakılmalı. Okuma süreci boyunca sıkmadan ilerleyen kitap, sonuca gelindiğinde olumsuz eleştiri alabilir. Tabi, bu benim hissim.
..
Serhat Kaya, bildiğim bir insan değildi. Kitap yurdunda 2025 Okur Ödülleri En iyi 4. Roman seçilmesi ve kapağındaki Zülfü Livaneli yorumu kitabı almama vesile oldu. Birçok kişiye okutmuş bulundum ve bu akşam da başka arkadaşlarıma okumaları için kitabı vereceğim
Son olarak,
Bu kitabın bir şarkısı olsaydı bence Mihriban olurdu. Çünkü
Seneler asırlar değişse bile,
Eski töre bozulmuyor Mihriban…
Çocuklara dair altı harfli bir başlık: Tu kaka!Edebiyat & Roman
Eserin dili sıcak, samimi, cana yakın ve oldukça akıcı. Mizah öğesini de güzel ele almış Yaşar. Ammavelakinnnn!
İşlenilen temalar acaba gerçekten karakterlerin yaşamlarıyla uyumlu mu? Büyüklere saygı, yalnızlık, yabancılaşma, vefa, aile…
Ana karakterlerden Selime teyze ile başlayalım. Yaşlanıp çocukları tarafından unutulmuş, kendi halinde, kocası Mustafa’nın ölümü ile yalnız kalmış, tatlı bir nine. Mi acaba? Beni bu kadar rahatsız eden kahramanın göklere çıkarılması çok ilginç geldi. Selime teyze, çocuklarının onu yalnız bırakmasından dert yanıyor ama kendisi çocuklarının ne kadar yanında olmayı seçiyor? İstediği şey çocuklarının onu yanına alması, onların hayatlarına dahil olmak, sosyalleşmek… Peki çocukların hayatları güllük gülistanlık mı? Kesinlikle hayır!
Oğullarından Erkan , zengin ve kültürlü bir ailenin kızı ile evlenip sosyokültürel açıdan uçuruma düşmüş bir evlat. Annesini özlediğini söylese de hep ailesine yetmek için çok çalışmak zorunda. Karısı tatillerde Bülent ile baş başa tatile gitmek istiyor. Selime teyze ise niye onu da götürmüyorlar ya da neden onda kalmıyorlar diye dert yanıyor. Hatta karısını boşayıp yanına gelmesini diliyor ki torunlarına kendi baksın. Bu mudur olması gereken annelik? Nerde çocuğuna destek, nerde çocuğunun mutluluğuyla mutlu olma?
Kızlarından Meral’e ne demeli? Bipolar bozukluk gibi çok ciddi bir hastalığı olan bir kadın. İyi ve kötü anları zirvede yaşıyor. Annesi kötü anına denk gelince bir daha aramıyor sormuyor uzun süre. Neden? Çünkü çocuklar annelerini arayıp sormalı. Meral tü ka ka! Ne faydası var ki onun? En üzüldüğüm karakter Meral sanırım. Çaresiz…
Tekne kazıntısı olarak doğmuş doktor Yıldız var bir de. Aslında istememişler ama olmuş işte. Mustafa Bey ölünce Selime teyze kızın yüzüne bile bakmamış. Kız, hem öksüz