Hem kalbimi kırıp hem tamir eden bir kitaptı
Uzun zamandır beni böylesine ağlatan bir kitap okumamıştım,hele ilk sayfalar.. bir an ağlamaktan okuyamıcam diye endişelendim. Ama sonra yavaş yavaş bu endişem yerini güzel bir heyecana bıraktı. Kitap mutlu sonla bitiyor onu bir söyleyeyim, spoiler sayılmaz bence merak etmeyin :)
Konusuna gelecek olursak Mercan ve Elif yetiştirme yurdunda büyüyen iki kızdır. Elif evlenir ve İpek adında dünyalar tatlısı bir kızı olur Mercansa çok çalışır ve iyi bir üniversiteye derece yaparak girip okumaya başlar. Ama ne yazikki kader Elif'i bu hayattan bir kazada koparır... Bebeğin babası Burak kızını yetiştirme yurduna verecekken Mercan yetişir ve İpek'i almak ister, yurtlarda büyürken Elif'i bilmeyerek büyümesini istemez ve ona kendisinin bakacağını söyler. Burak kabul eder, çekip gider. Ama şöyle bir sorun vardır ki Mercan'ın evi bile yoktur, parası azdır, ayrıca okuyordur. 18 aylık bir bebekle başbaşa kalmıştır. Üstelik bu hayatta tanıdığı sayılı insanlar olan yurt müdürü ve yurt ablasindan da yardım isteyemez çünkü isterse İpek'i ellerinden alırlar. Zorlu ve perişan geçen birkaç haftanın ardından Mercan o kadar zor durumda kalır ki duaya sığınır ve tam o anda üniversiteden arkadaşı Hale ile karşılaşır. Hale yardım edebileceğini söyler. Mercan önce kabul etmez ama İpek için mecburen kabul eder. Sonrası ise yavaş yavaş umut ışığının doğduğu,olayların güzel gelişeceği sayfalar...
Kitap 10/10 olabilirdi ama 1 puanı Mercan'a biraz kendimce sinirlendiğim için kırdım. Ne inat ettin be kızım yeter yahu neyseki akıllandın aferin ahahaha :D
Yeri geldi hüngür hüngür ağladım yeri geldi kıkır kıkır güldüm yeri geldi sinirlendim yeri geldi kalbim ısındı. Kitap böyle bir etki bıraktı bende. Hem kalbim kırıldı hem tamir etti yani. Ben 
Betül Güçlü okumayı seviyorum zaten bu kitabını da uzun zamandır
Betül Güçlü okumayı seviyorum zaten bu kitabını da uzun zamandır
Puan vermedi·338 syf.··
Beğendi
·2024 288. kitabı
·27 saatte okudu
·Okunma: 09 Kasım 2024 03:54
Ədəbi dəyəri olmayan bir kitaba heç bir ədəbi dəyər daşımayan təhlillə gəldim ahahaha
Əvvala kitab deyildiyi qədər dəhşətizm gəlmədi açığı mənə. Ya da o qədər psixologiyam pozulub ki, istənilən psixopatca səhnəni rahatlıqla normalize edə bilirəm ahahahaha
Bu, dark romance bir kitabdı. Hər iki personaj başqa qatilləri, təcvüzcüləri və s. öldürən peşəkar seriyalı qatillərdir. Həmçinin, hər ikisi qurbanlarına "xüsusi qayğı göstərməkdən" həzz alır və özlərinə məxsus işgəncə metodları var. (Kitabın adı onların ləqəblərindən gəlir) Kitabla bağlı xəbərdarlıqlar da əsasən bununla bağlıdı. Yəni o işgəncə təsvirlərindən narahat olacaq olanlar heç başlamasın.
İdk, insan dərisinin rəndələnib yeyilməsi sizin üçün okay da ola bilər tabii. (Belə açıqlayıb spoi də verməliydim, yoxsa psixopatlıq səviyyəsini izah edə bilməzdim, sorry)
Amma az çox bu tərzdə oxuyub izləmisinizsə, çox da triggerləməyəcək. Çünki kitabın dili, aurası düşündüyümün əksinə, heeeç dark deyil. Çox əyləncəli bir dili və cute münasibət dinamikası var. Daha keyiflə oxunur yəni
+ mən çoox nadir hallarda baş personaj oğlanı bəyənirəm. Bu kitabda Rowan mənim üçün tam net green flag idi. İlk tanışlıq anından sona qədər hər hərəkəti okay idi, duruşunu da pozmadı. Zarafatcıldı, əyləncəlidi, ağıllı və diqqətcildi, cutedu, kompliment alanda qızarır. Əsas qızımızın enayisidi ehehehe Aralarında bir münasibət olmadığı halda ildə bir dəfə gördüyü qıza mənəvi və fiziki cəhətdən sadiqdi. Lazım gələndə də kifayət qədər dominant.:dd
Rowan, Bul beni, koçum.
!!!!! Önəmli qeyd: Təkrar edirəm, kitab dark romancedı, və bir neçə kesinlikle uzun və detallı olan cinsi səhnələri var. Həmçinin, fantazi səhnələri. Yəni görməzdən gəlinəcək tərzdə deyil, oxumaqdan narahat olanlar birbaşa çıxdaşa salsın kitabı.
(Mən də deyirəm axı, bu
Uşaqlar, bir şey deyim... Mən bu əsəri Bram Stokerin "Dracula"sından daha çox bəyəndim deyəsən ahahaha.
Təbii ki, qotik ədəbiyyatın, yazılı vampir ədəbiyyatının ilk, ilk nümayəndələrindən biridir, sadə, bəlli bir süjetə sahibdir. Amma Stoker öz hekayəsini çox uzatmışdı. Normalda 400-450 səhifəlik bir kitab məni yormaz. Amma o hekayə ağır axsaq irəliləyirdi və tempin sonunda final dəhşət tələm-tələsik olmuşdu. Ona görə tatmin etməmişdi. Bu hekayə isə qısa və özdü, səliqəlidi. (Amma o qorxulu, mistik auranı Stoker daha yaxşı ötürürdü. Ən çox da Draculanın qəsrində keçən hissələrdə. Doğruya doğru.:d)
Bu romanın ən çox təəccübləndiyim hissəsi qadın vampir personaj deyil. Bildiyim qədəriylə hətta "Min Bir Gecə Nağılları"nda belə vampir hekayələri var və cinsiyyətləri qadındır. Məni təəccübləndirən hekayədəki lesbian ünsürlərdir. Yəni vampirlərin şəhvətamiz, yoldançıxardan bir tərəfləri olur, olmalıdır. Draculanın bacıları da onun qonaqlarını bu şəkildə tilova salmağa çalışırlar.
Ancaq Carmilla gənc, gözəl qızlara meyil edir. Üstəlik o romantik, şəhvani yaxınlığı 19-cu əsr romanına görə kifayət qədər açıq-saçıq şəkildə təsvir edilib. Oxuduqca doğru mu oxuyuram deyə sorğulamışam.:d
Yazıçının həyatı barədə çox detal ala bilmədim internetdən. Amma hər cəhəti ilə bu qədər cəsarətli, sarsıcı (öz dövrü üçün) bir əsər yazdığı üçün hədsiz sayğı duydum ona. Fürsət düşsə, sırf sayğımdan ötəri başqa qorxu hekayələrinə də şans verəcəyəm.
Qotik ədəbiyyatla və payız estetikası ilə kafayı sıyırmış bacılarıma tövsiyəmdir ehehehe.
Sağ olun☆
Yeni profilimin ilk şərhi olsun<3
Kitabln müsbət mənfilərini yorumlasam ;
Spor romantizmi mövzusunda yazılmış həqiqətən yaxşı romcomlardan sayıla bilər. O tema arxa plana atılmır, mühiti, yarışları, hissiyatı sona qədər görürsən, oxuyursan.
Klassik romcom olaraq, təbii ki, təsviri 0, süjeti axıcı, oxunaqlı kitabdı. Vaxt keçsin deyə oxunar. Amma yazım dilində tam aydınlaşdıra bilmədiyim bir problem vardı. O qədər sadə dilinə rəğmən çox da su kimi axmadı.
Yəqin ki, hekayənin bir personajın dili ilə yazılması və o personajın da kitab boyu sürekli dramatik içsel monoloqlarla boğuşmasına görə.
Ki, heç nə onun şişirtdiyi qədər problematic deyildi. Təbii ki, hər zaman özlüyümüzdə qarşı tərəfi günahlandırmağa, zehnimizin içində asıb kəsməyə meyilli oluruq. Amma romcom kitab / seriallarda baş rol qızın baş rol oğlana qarşı anlamsız bir nifrəti olur həmişə. O "enemies to lovers" trope'un altını doldura bilmirlər əsla.
Tam da gözlədiyim kimi əslində qızın haqsız olduğu bir mövzuda oğlan kobudluq belə göstərməyib, yola verib. Sonrakı illər ərzində də zaten çox muhattap olmayıblar, olanda da qarşılıqlı şəkildə söz atışmaları olub. Bu. Bu qədər. Amma qız bunu 100 səhifə boyunca oxucuya və hekayədə qarşısına çıxan hamıya "ondan nifrət edirəm, ondan zəhləm gedir. Birbirimizə nifrət edirik. Əsla bir yerdə çalışa bilmərik, birbirimizi öldürərik" şəklində açıqladı. Ne gerek var bu ergen triplerine yani.
Sevdiyim bir cəhət kimi kitabın dümdüz romantik komediya olmasını göstərə bilərəm. Əsla gərəksiz dram yaşanmadı. 300 səhifədən sonra görməyə öyrəşdiyimiz o yalan, gizli gerçək, dalaşıb ayrılmaq, araya məsafə girməsi, üçüncü şəxs, qısqanclıq və s və s... heç biri olmadı. Hekayə başladığı templə də bitdi. Dediyim kimi tam baş qatmaqlıq, vaxt keçsin deyə oxumaqlıq, yormayacaq kitabdı.
Sona doğru bir smut sayılacaq
*spoiler*
Hikâyemiz YobazTown adlı kasabada büyümüş Gracelyn Mae ismindeki kadının ve Jackson Paul adlı sexmachinein etrafında dönüyor. Bu kasabadaki her kadının ismi Rabia, Hayrünisa, Rümeysa vb. Müslüman isimlerin Hristiyan versiyonu. Herkesin iki ismi var btw like Ahmet Sait, Muhammed Selim etc. Biri size gerçekten sinirlendiğinde bu iki ismi birden söylüyor ve böylece siz de gazaba uğrayacağınızı anlıyorsunuz.
Grace hanımefendi kasabanın imamının kızı. Ay pardon imam demişim, rahip olacaktı. Annesi de örnek bir Hristiyan olduğu için kendi ailesinin imajından başka hiçbir şey düşünmüyor ve kalbi pislik dolu. Oww shit demin Hristiyanlara shade fırlatmış gibi oldum ama yanlış anlaşılmasın benim öfkem bütün semai dinlere.
Annesi, babası, tüm kasaba halkı ve sevdiği adam tarafından yıllarca manipüle edilen Grace kendini sadece bir kuluçka makinesi olarak görmektedir. Öyle ki 7 kere düşük yapmasına ve doktorların "bak ölün, yapman guzum" uyarışlarına rağmen "illa doğurmam lazım yoksa eksik bir garıyam" diye dolanmaktadır. Yüce ekselansları annesi hanım da "yeterince dua etmiyorsun o yüzden doğuramıyorsun" tarzı yorumlarda bulunmaktadır. Grace gibi etrafındaki insanlar da onu kuluçka makinesi olarak gördüğü için bu ulvi vazifeyi yerine getiremediğinde kocası onu boynuzlar hem de en yakın arkadaşıyla. Ve kadının büyülü rahmi tekte hamile kalmayı başarır.
Bundan sonra tüm kasaba halkı ve hatta kızın ailesi: Belki yeterince dua edersen gocan seni tekrar kabul eder.
Böyleeeesine bombok bir ortamı 400 500 sayfa boyunca falan okuyoruz. Tam sayfa sayısını pdf okuduğum için bilemiyorum.
Sonracıma bu YobazVille'de Jackson adında sihirli penis bir abi var. Kasabanın kara lekesi olmasına rağmen ve "iyi Hristiyan ablalar" evli olmalarına rağmen bu adama her deliklerini
Özünüzü sevin əziz xanımlar♡♡Azerbaycan Edebiyatı
"Son xəyanət" də belə bitdi. Adından bu kitabın məni çox əsəbləşdirəcəyini anlamalı və oxumamalıydım)) Ancaq doğrusu oxuduğum üçündə peşman deyiləm. Hətda belə deyərəm ki, hər qadın bu əsəri oxusun, oxusun ki ən kiçik sevgi sözcüyünə inanmasın. Obrazlara gəlsək Məryəmin halına çox pis oldum(( hələ ölümü.... ölümü haqqında spoi vermək isdəmirəm.Amma o hissə məni təəcübləndirdi bunu gözləmirdim. Ən sevdiyim obraz Leyla oldu. Qürurlu qadınlara heyranam♡.♡ nə qədər Cavidi sevsədə xəyanəti bağışlamadı və dim dik durdu. Elnura olan nifrətimi hansı sözlə izah edim inanın bilmirəm. Və həqiqətən belə insanların olmuş olması da bir gerçəkdi.
Kitabda dialoqlar biraz ət tökəniydi)) Məryəm Elnur'a "Elnurçik", anasına "Mami" Leylaya"Leyluş" deyə xitab edirdi. Həə bidə Elnarəyə "Eliş". Elnurçik'ə belə okay ama elnarənin qısaldılması havaxtan Elişdi ahahaa.
Sonluğu sevmədim. Elnurun sonunu çox sadə yazıblar. Kitab boyu bizi əsəbdən öldürən yazar, kitabın sonunu o qədər sadə tutub ki..... Həyat yoldaşı tərketdi, iflas etdi, intihar etdi.... Biz oxucular onun necə süründüyünü necə gəbərdiyiniiii yaşamalıydıq!!! Bir səhifəyə sığdırnası heç olmadı həmdə heç....
Və bunuda qeyd edim ki çox sıradanıydı kitab mövzusu. Həryerdən görülə biləcək tərzdəydi. Daha fərqli kitablar gözdəyirik yazarlarımızdan!
Yəni sözümün canı odur ki, qızlar kor-koranə güvənmiyin heç kimə. Özünüzdən çox dəyər verməyin. Qürurunuzu üstə tutun. Bağlanmayınnn aa kişii ahahaha. Unutmayın qızlar siz güclüsünüz!!! Siz ən dəyərlisiniz!!Hansısa pərpətöyünə ehtiyacınız yoxdu!!!
Qüsursuz kitab yoxdur!! Qüsurlarıyla sevin kitabları!!!! Kitabla qalın salamat qalın!!!