ahsensel
@ahsensel
19 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Meşa Selimoviç bundan 3 yıl önce Derviş ve Ölüm'ü ile beni hayran bırakmıştı ve ben bir dönem bu kitabı dilime dolayıp gezmiştim. Karakter analizleri de olay örgüsü de çok başarılı olan kitabında hayatımızdaki birçok şeyi incelikle anlatmıştı. Zaten bayılırım inceliğe aaa. İnsan ilişkileri de insanın kendisi de öyle büyük bir alem ki her seferinde beni hayretlere düşürmeye devam ediyor. Dünya klasiklerinde de en sevdiğim şey yüzyıllar öncesinden bu örüntüleri çözümlemeye bizden daha çok yaklaşmış olmaları sanırım. Derviş ve Ölüm benim için klasikler gibi okunmuş ve böyle yorumlanmış çok başarılı bir eserdi.
Ada ise çarşaf gibi bir denizde sırtüstü uzanıp serinleme ve yaşamın farklı yorumlarını görme fırsatı verdi bana. Birbirini severek evlenen çiftimizin zamanla dönüştüğü kişileri ve onların etrafında dönen, onlardan bağımsızmış gibi görünen birkaç hikayeyle yolları kesişince oturup uzun uzun konuşmalarını içeriyordu çoğunlukla. Aslında hepimizin birbirimize bağlı olduğunu görmek çok güzel ve ürkütücü hissettirdi yine.
Ölümden, yaşamdan, sevgiden, yoksulluktan, gençlikten, yaşlanmaktan, cesaretten ve korkudan kara kuşak bir dövüşçü gibi bahsetmiş. Yine hafiften dayak yedik bazı yerlerinde. Güzelim kitapların bu şiddete meyli hiç hoş değil ya, insan biraz düşünür yazarken.
Kendi içlerindeki savaşı ömür boyu süren biz fanilerin bu savaştan hiç galip çıkamayacağını öğrenmesi gerekiyor sanki. Bilmiyorum, İvan'ın yenilgisi de güzeldi işte. Katarina gözünden de bu kitabı okumak isterdim. Ara ara neler hissettiğini okumak yetmedi bana. Evet, neticeye gelelim diyenleriniz için; güzeldi ya. Okuyun okuyun.
Reklam
schmid abimizin diğer kitaplarının aksine sarmadı beni bu kitabı. felsefenin engin denizlerinden çıkıp öyle günlük alelade sıradan şeyler işte diyeceğimiz bir pencereden yazmış. demek o da anlayamamış bu üç harflinin ne menem bir şey olduğunu ki, anlatamamış mutsuz olmak gibi.
milyonlarca yıldır anlayamadığınız aşkı yeniden anlayamamaya hazır mısınız? valla ne bileyim herkes kendi tanımını yapsın sıkıldım bu ne ayol. ya da parası neyse verip alalım olmuyor mu öyle? nedir, ne değildir, ne gerekir gibi soruların sorulduğu bu kitaptan kafamda birkaç güzel cümle ve birçok soruyla çıktım. şiddetle önerir miyim, hayır. yine de schmid okumak güzeldir ve abimizin diyecek olduğu bir şeyler muhakkak vardır ben anlamamışımdır diyerek sizleri de okumaya davet edebilirim.
Dikkat! İhtiyaca binaen okunmuştur.
Öncelikle teşekkürler Johann. Ben bu özverili çalışmandan epey faydalandım. Odaklanma süremizin saniyeleri gördüğü şu dönemde bu kitap iyi geldi bana ya. Sorgulayıcı ve araştırmacı bir şekilde yazılmış, en sevdiğim kısmı bu oldu. Değinmek istediğim birkaç nokta var. Öncelikle daha önce okuduğum birkaç kitapta sorunun teknoloji üreticilerinden tarafa olan kısmından pek bahsedilmiyordu. Hatta sorunu kendimdeymiş gibi algılamama sebep olacak çözümler sunuluyordu. İşte bunun adı zalim iyimserlik. Peki şimdi çözüm buldum mu, hayır. En azından bir şeyleri daha iyi anladım. Anladım da ne mi oldu? Bilmiyorum kardeşim yorma beni.
Kitabın sevdiğim diğer kısmıysa dikkat sorunumuzun multifaktöriyel olduğunu söylediği ve bununla ilgili araştırmalara da en az teknoloji kadar önem verdiği kısımdı. Hava kirliliği, beslenme, uyku düzeni, çevresel stres faktörleri gibi dikkat süremizi daraltan diğer önemli parametreler ayrıntıyla incelenmişti. Yazarın bir sorunun peşinden diyar diyar gezmesi ve bu kitabı yazması çok takdir edilesi.
Çözüm için sunduğu şeyi ise ancak hepimiz bunun farkında olduğumuzda, hep beraber yapabiliriz. Ben okudum, alacak olduğumu aldım, sizi bekliyorum. Yemek yapmak için mutfağa gidip kendimi elimde tornavida bir şeyler tamir etmeye çalışırken banyoda bulduğum yirmi birinci yüzyılın bu ilk çeyreğinde ben kendi kişisel çözümlerimle bu sorunu çözemem.
Uğultulu Tepeler Bronte kardeşlerden Charlotte'un kitaplarını okuduktan sonra çevremden sıklıkla duyduğum ve önerisini aldığım bir kitaptı. Epey süredir kitaplığımdaydı ve okumam için bu dönem uygun oldu. Başta Emily'nin kaleminin güzelliğinden bahsetmek istiyorum. Klasiklerde her seferinde şaşırarak okuduğum insan çözümleme kısımları burada da beni şaşırtmaya devam etti. Nasıl oluyor da zaman ileriye gitmişken bizler insan çözümlemekte bizden asırlarca önce yaşamış bu zihinlerden daha geride olabiliyoruz hala hayret ediyorum. Heatcliff'in safi kötü olduğunu düşündüğüm yerlerde bile içine karışan aşkın onu iyi bir insan olmaya zorlaması ve Catherine'in Nelly'ye itirafındaki aşk tanımı çağlar ötesiydi. Kitabı şehirlerarası yolculuk esnasında otobüste unutmasaydım buraya uzun uzun yazmak istediğim bir kısmı vardı. Aşk biraz bencildir savına birçok kanıt bulduğum bu kitaptan, okuduğumun bir hikaye olduğunu unutmaksızın anlamlı sonuçlar çıkardım.
Başlangıçta merakla başladığım kitapta ilerlemekte güçlük çektim. Çünkü beklediğimden çok daha uzun süren bu şömine başı hikayenin içine girmekte ilk zamanlarda zorlandım. Adaletin yerini bulması isteğiyle devamı daha heyecanlı ilerledi. Hem çok uzak hem de çok yakın bir geçmişten bu yana değişmeyen eşitsizliklerin, adaletsizliğin, insanın bencilliğinin, eline fırsat geçince yapabileceği kötülüklerin, kibir ve çıkarcılığın hatırlatması oldu. Sadece iyi olmanın her şeyden üstün olacağı günleri görmenin hayaliyle asırlar öncesinden beri değişmeyen şeyleri görmek üzücüydü. Yine her zamanki gibi burası dünya diyerek kendimizi avutmaya devam edecek gibi duruyoruz.
Ferruh Bey ve Rüyalarİnsan ve Hayat
Puan vermedi·108 syf.··
Beğendi
·2023 8. kitabı
·3 saatte okudu
·Okunma: 23 Şubat 2023 00:47
Birbirinden bağımsız hikayeler olarak okuduğumu sanarken hep bir sonrakinde birbirlerine bağlandıklarını gördüğüm en sonunda ise rüyada mıyız yoksa bu okuduklarımız gerçek mi dediğim, gerçekse ve bu döngü bir yere varacaksa o yerin hepimizin hayatının el ele tutuşup kutu kutu pense oynamaktan öteye gidemediğini anladığım bir kitaptı. Her öykü bizden, her öykü evimizden ve evsizliğimizden doğmuş. Ferruh Bey'in bu olaylardaki yerini tam olarak anlayamasam da uyutup bizlere rüya mı gördürüyor be bu adam diye hafifçe sinirlendiğim doğrudur. Jülide, Hulisi ve köpek ise en sevdiğim karakterler oldu. Beni yer yer şaşırttı, yer yer gülümsetip yaşadıklarımızı sorgulattı. Güzel kitaptın Muhtelif Evhamlar Kitabı.
Reklam