Ayçilər
@aichilargl
Aceleci ayaklar ve mutsuz yüzler görüyordum sadece. Hep bir korku, telaş ve bir yere yetişme kaygısı içinde herkes. Evlerine dönerken de koşuyorlar, işlerine giderken de. Oysa sorsak eve de gitmek istemiyorlar, işe de. Ama ikisi için de koşturup duruyorlar. Ne garip.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
