Oratoryo, ayin düzeni temsilinin bir türevidir, kutsal müziğe eşlik eden dini veya dindışı metinlerden oluşur; Ortaçağ’da da böyle karma gösteriler vardı: açık saçık metinlerin (Carmina Burana) Çile’den ilham alan başka metinlerle karıştığı, XVIII. yüzyıldaki Codex Bur anüs gibi. XVI. yüzyılda Roma’da, oratoryocular cemaatinin kurucusu Philippe Neri, halkın gençlerini dini açıdan eğitmek için açık tiyatrolarda Incil’den yola çıkarak müzikal piyesler düzenler. Ondan sonra dekor ve kostümlerle onun izinden gidenler, bunu “rappresentativo” dedikleri bir biçem ve “Oratoryocu ruhuyla” yaptıklarını söylediler, böylece oratoryo ismi türemiş oldu. Oratoryo denen ilk gösteri, Emilio dei Cavalieri’nin La Rappresentazione di Anima e di Corpo adlı gösterisi, 1600 yılında Roma’da yapılır. Bach Pasyon’larıyla, sonra da Hândel Messiah’ıyla bunu mutlak bir sanat haline getirecektir.