Azize
@akdmrazize
OKUYUN DİYOR OKUYUN. ÇÜNKÜ MÜREKKEBİN AKMADIĞI YERDE KAN AKIYOR!
Ralph Waldo Emerson
"Topluluk içinde başkalarının fikrine göre yaşamak kolaydır. Yalnızlıkta kendi fikirlerine göre yaşamak kolaydır. Ama toplulukta bağımsızlığını koruyabilendir sadece takdire değer kişi."
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Öncelikle ufuk açıcı, farklı bir kitap olduğunu söyleyebilirim. Reklamlara, pazarlama diyaloglarına v.s farklı bir açıdan bakmayı sağlıyor ve biraz da gözümüzü açıyor bu kitap. Bazı konularda olan önyargılarımızı yıkıyor, bazı konularda verdiğimiz tepkilerin (buna düşünce tepkileri dahil) evrimsel olduğunu söylüyor. Bu yüzden biraz rahatlayabiliriz. Ne de olsa atalarımızdan kalmış genetik miraslar onlar, bizim suçumuz yok :/ Bazen de: Ben zaten bu düşünce hatasını kendi kendime keşfetmiştim, dedim. O zaman şunu farkettim: Düşünen, sorgulayan her insan birer kişisel gelişim kitabı. Sadece biraz geriden geliyoruz :)
Yazar, hemen hemen bütün düşünce hatalarını 3 sayfada anlatıp bitirmiş. Bu da kitabın sıkıcı olmasını engelliyor. Ki zaten tüm düşünce hataları gayet ilginç bir şekilde anlatılmış. Varsa farklı, ufuk açan bir kitap arayan; önerimdir.
İşte böyle sevgili Wilhelm, dünyada en çok çocukları kendime yakın buluyorum. Onları seyrederken, en ufak şeyde bile, gün gelip de çok ihtiyaç duydukları tüm erdemlerin,
tüm güçlerin mayasını görünce, inatçılıklarında gelecekteki tutarlılığa ve karakter sağlamlığına, yaramazlıklarında dünyanın tehlikelerine teğet geçen mizah ve umursamazlığa bakınca, her şey öylesine bozulmamış, öylesine bütünlük içinde ki! O zaman hep ama hep insanların kılavuzunun şu altın sözünü yineliyorum: "Onlardan biri gibi olmazsanız!"
Böyle olduğu halde dostum, bizimle eşit olan, örnek almamız gereken çocuklara biz kul muamelesi yapıyoruz. Hiçbir istekleri olmamalı! - Sanki bizim yok mu? Peki bizi ayrıcalıklı kılan şey ne? -Çünkü biz yaşça daha büyük ve daha akıllıyız!
Bahçeden kopardığı bir baş lahanayı sofraya koyan insanın basit ve saf mutluluğunu kalbim hissedebiliyorsa, keyfime diyecek yoktur, çünkü o yalnızca lahanayı değil, bütün güzel günleri, onu ektiği o tatlı sabahı, suladığı o tatlı akşamları da sofraya koymuş olur, lahananın günbegün büyümesi ona haz verdiği için her şeyin tadına bir anda yeniden varır.