Geçici düzenler, köpük misali yok olup giderler. Evet, köpük gibi geçici. İnsanlığın yeryüzünde çalışıp didinerek yarattığı her şey köpükten ibaret. İnsan faydalı bulduğu hayvanları evcilleştirdi, düşman saydıklarını yok etti, toprağı yabani bitki örtüsünden arındırdı. Sonra da kendi yok oldu; ilkel yaşam insanın inşa ettiği ne varsa silerek geri döndü; arazileri orman oldu, tarlalarını yabani otlar bürüdü, sürülerini yırtıcı hayvanlar süpürdü.
Hiç istemedim. Hiçbir zaman olduğumdan başka olmak istemedim. Neye sahipsem hepsini çok sevdim. Kendimi çok sevdim. Gözlerimi, gözlerimin gördüğü her şeyi, kulaklarımı, kulaklarımın duyduğu her sesi, yüreğimi, yüreğimin hissettiği her duyguyu, ellerimi, ellerimin yaptığı her işi, ayaklarımı, ayaklarımın götürdüğü her yeri sorgusuz sualsiz sevdim. Ben kendimi sevdim. Sadece kendimi.
Sayfa 51 - Kurşuni yeşil perdeli penceredeki kadın