"Kaldırımlardaki kurumuş ağaçlara baktı: Kar, dalları alabildiğince bükmüştü ve ikinci kez yağdığında kesinlikle onları kıracaktı. İnsanlar da ağaç gibiydiler. Ağır bir kar kütlesi sürekli omzunda olurdu insanın ve diğer bahara kadar ağırlığını hissettirirdi onda. Kötü olanı ise insanın sadece bir kez ölmesiydi. Ve bu bir kereliğe mahsus ölüm ne de amansız trajedi sayılırdı onun için..!"
Fakat uzak vadeli emeller kalbinizden ahiret fikrini sildi,bütün emellerinizin hedefi dünya oldu,bu yüzden hiçbir sey bilmeyenler gibi oldunuz.Bazılarınız başına geleceklerden korktuğu için içgüdülerine körü körüne uyan hayvanlardan daha kötüdür.
En çok istediği şeylerden kaçmak,
en çok kaçtığı şeylerin eksikliğini hissetmek.
Çünkü bazı insanlar güneşi sever,
bazıları ise sadece uzaktan parlayan fikrini.
Ve bazen insanı yakan şey,
güneşin kendisi değil;
ona hazırlıksız yakalanan hayalleriymiş.A.ka
🤓☀️🙌