Çevremizde bu kadar çok AKREP varken gerçek akrepten korkmak niye?
Hücreler ayrı bir korku da verirdi insana. Bunlar "fare" , "akrep" korkularıyla birlikte "cin, peri" korkularıydı.
Reklam
Umm Seyyide böyle durumlarda yakılan Sudan tütsüsü getirmiş, nedenini de şöyle açıklamıştı, "Akrabalar! Akrep gibidirler."
Men araf sırrını bilenler erdir
Burda hakkı görmeyen ahrette kördür
Ölünce esfeli safilin vardır
Can takarrüp kılar akrep yılana
Bir akrep gibi çevreni ve kendini sokup öleceksin.
Ben, babam gibi olmayacağım.”
Bir çocuk bu cümleyi kurduğunda dünya gerçekten değişir mi? Yoksa akrep ile yelkovan, zamanın o acımasız kadranında hep aynı kavgayı mı sürdürür?
Bugün sizi temeli çatlamış bir evin, suskun duvarların ve birbirine düşman saatlerin hikayesiyle; Cemile Kurtaş’ın sarsıcı romanı Değiştir ile baş başa bırakmak istiyorum.
Roman; alkolün buğusunda eriyen bir evde, erkekliğin ezberine karşı susarak direnen kadınların sabrına ve en çok da baba gölgesinde ezilen çocuk kalplerine ayna tutuyor. Agâh’ın kalabalık yalnızlığından Ezel’in çamurdan yaptığı babaya kadar her karakter, içimizden bir parçayı paramparça bir yankıyla yüzümüze vuruyor.
Kuşaktan kuşağa devredilen o görünmez yangını söndürmek, geçmişin zincirlerini kırıp gerçekten "değişmek" mümkün mü? Yoksa sadece kaderimizi tekrar mı ederiz?
Zamanı geri sarmak değil, zamanın ritmini kökten değiştirmek isteyenlerin mutlaka okuması gereken, derin ve iz bırakan bir kurgu. Şiddetle tavsiyemdir
Reklam
Reklam