-“Fakat ne de olsa,köylü bizim efendimizdir”dedi
...
+”Niçin ?”
Öteki,sualime hayret eder gibi yüzüme baktı:
-“Niçin mi ? Bizi besleyen,bizi ve memleketi doyuran odur da ondan!”
+”Yalnız bir şey söyleyeceğim: Efendi diye başkasını çalıştıran ve ona hükmünü geçirene derler; çalışıp çabalayan,en sonunda elindekini bir hiç mukabilinde verenlere değil...”
“Hayat bu rugan iskarpinlere ne kadar benziyor!”dedi,”Tıpkı bunlar gibi biz de günler geçtikçe aşınmaya,çirkinleşmeye ve nihayet işe yaramamaya başlayacağız...”
Bahçede insanın ayakucuna inerek ekmek kırıntılarını toplayan ve aynı hürriyetsiz topraklarda sağa sola adım atan bir kuşun
bir kanat vuruşuyla bu duvarları aşarak serbestliklerle kucaklaşmaya gittiğini görmektense,nefes almaktan başka hürriyeti hatırlatacak hiçbir şey bulunmayan
bir yerde kapanmak daha iyi değil midir?