Yeddi sualın ardınca – "KVAN" haqqında
Texnologiya əsri həyatımızı xeyli rahatlaşdırıb. Bəzən düşünürsən ki, bəlkə də, bu qədər rahatlıq insani təbiətimizə yaddır. Səhər oyanır, gözümüzü açan kimi telefonu əlimizə alır və günün ilk anlarını “sürükləyirik”. Sonra hazırlaşır, dərs və ya iş dalınca yollanırıq, yolda “sürükləyirik” və ya heç yerə çıxmasaq belə, evdəki cihazlara öz işlərimizi tapşırıb boş vaxt tapan kimi yenə “sürükləyirik”. Gedəcəyimiz yerdə mənzil başına çatıb işimizə başlamazdan öncə, hər kiçik fasilədə, işin sonunda yenə “sürükləyirik”. Evə yollanırıq, yolda “sürükləyirik”. Çatırıq, işlərimizi qaydasına qoyub ən kiçik bir zaman dilimində yenə “sürükləyirik”. Beləcə, günlər keçir. Biz də sürüklənirik: tənbəlliyə, passivliyə. Beynimizi boş yerə yorur, potensialını da zəiflədirik.
Amma beynimiz həll olunması gərəkən problemlər qarşısında daha da aktivləşir və potensialını ortaya qoyur. Minillər, yüzillər öncə ömür sürmüş insanın həyata baxışı sadə idi, bəlkə də: dünyaya göz açır, necəsə həyata sarılır, böyüyür, həyatda qalmağı öyrənir, yaxşı halda xoşbəxt ömür sürür, ailə qurub valideyn olur, pis halda hansısa xəstəliyin caynağına yaxalanır… Nəhayətdə bizə verilən zamanın necə uçub getdiyinin fərqinə belə varmırdıq. Nəsə tanış gəldi. Bu sıradan həyat XXI əsrdə yaşayan bizlərin yaşamından nə ilə fərqlənir? Minillər keçsə də, insan eyni prinsiplə yaşamırmı? Həyata daha dərindən baxsaq, minillərin ötəsindəki insanların da özlərinə uyğun dərd-səri, sıxıntısı olub və bu gün də müasir insanın da uğrunda mübarizə aparacaq bir qayəsi var. Bu baxımdan deyə bilərik ki, tarixin ağuşunda və ya bu gün yaşamasından asılı olmayaraq, insanı düşündürən suallar da təxminən eynidir: Mən kiməm? Nə üçün varam? Missiyam nədir? Nədən qorxuram? Potensialım nədir? Nəyə inanıram? Nə üçün yaşayıram? və s. bu qəbildən
5 vakit namazı kılalım ebediyyen cennette yaşayalım
Namazsızlık huzursuzluk demektir. Namaz kılmamak imanın sönmesine yol açar. Kur'an'da, ısrarla "namaz kılınması" emredilmiş ve "namazların vakitli olarak farz kılındığı bildirilmiştir. Namaz dinin direği sayılmış, namaza devam etmek, dini korumak, namazı kılmamak, dini terk etmek olarak ifade edilmiştir.
Namaz, imanın gereği, kulluğun zirvesi bir ibadettir. onu disiplin ve Namaz; mü'minin hayatını düzene koyan, intizama alıştıran, her türlü günah ve haramlardan, kötü lük, zulüm ve edepsizliklerden alıkoyan bir ibadettir. Na-maz, mü'mine Allah'ın rızasını ve cennetini kazandırır.
Cemaatle namaz, Müslümanlarda birlik ve beraberlik şuurunu geliştirir. Sosyal yardımlaşma ve dayanışmayı güç-lendirir, cemaat olma bilinci kazandırır.
Namaz bir kulluk sınavıdır. Namaz kıldığı halde Allah ve kul haklarını ihlal eden, edep ve terbiye dışı davranış-larda bulunan mü'min; imanını, ihlásını ve kıldığı namazını gözden geçirmelidir.
Mü'min olduğu halde namaz kılmayan insan; Allah'a isyan içinde olduğunu, kendisine zulmettiğini, bunun ve-balini eninde sonunda kendisinin çekeceğini bilmeli, ser-vet, şehvet ve şöhretin, zevk ve sefanın, insanın sonsuz mutluluğa ulaşmasını engelleyeceğini idrak etmeli, bir gün imanını kaybedebileceğini düşünmeli ve zaman kaybetme-den namaz kılmaya başlamalıdır. Başta namaz olmak üzere ibadetlerden mahrum kalan iman sönebilir. Onun için yüce Allah;
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ
مُسْلِمُونَ
"Ey iman edenler! Allah'a karşı gelmekten nasıl sakın-mak gerekiyorsa öylece sakının ve siz ancak müslümanlar olarak ölün" (Ala Imran, 3/102) emriyle imanın son nelese kadar korunmasını emretmektedir. Akıllı insanların,
رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا
"Rabbimiz, bizi
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hər bir gənc qızın və gənc oğlanın oxumağı lazım olan kitablardan biridir.
Bu kitab yaxınlarına görə öz azadlıq və xoşbəxtliyindən məhrum olan bir qadından- Məsumədən bəhs edir. Bütün əsər boyu Məsumənin gücünə, əzminə və səbrinə heyran qaldım. Qadın olmaq əsrlər boyunca çətin olub, hələ də davam edir. Min bir bəla ilə Orta məktəbi oxuması , Universitetə qəbul olması - heyif ki sonra diplom ala bilmədi , o zamana görə maşın iradə edə bilməsi , tək başına 3 uşaq böyütməsi heç kimə qiymətli bir şeymiş kimi görünməyib . Məsumə atasının qızı , qardaşlarının bacısı , Həmidin yoldaşı , uşaqlarının anası kimi qiymətləndirildi hər zaman.
Kitabın sonuna həqiqətən kədərləndim . Onları əziyyətlə böyüdən anaya , öz rahatlıqlarını düşünüb, təmiz bir xoşbəxtliyi çox gördükləri üçün kədərləndim.
Kitabda mənfi obrazlar mənə daha çox təsir etdi . Çünki həqiqi həyatda da belə insanlar çoxluq təşkil edir.Özü hər cür işi görüb , hansısa qadını günahlandırsın deyə cuzi nəsə axtaran Əhmədi , din adı altında min hoqqadan çıxan Mahmudu , xalqın azadlığı uğrunda canından keçməyə hazır olub , öz balaca xalqına- ailəsinə ədalətsizlik edən, onları yalnız qoyan Həmidi əsər boyunca heç sevə bilmədim.
Bir qadının çətinliklərini, pis və ya yaxşı hallarda keçirdiyi hissləri , əzmini , səbrini , yaşadığı bu azadlığı əlindən alınmış həyatı, lakin daxili azadlığını qoruyub saxlamağa çalışmasını ancaq bir qadın bu qədər gözəl ifadə edə bilərdi.
RÊYA ZILMÊ NAÇE BIHUŞTÊEdebîyata Kurdî
Rêya ku naçe Bihuştê bi du vegotinan ve hatiye lêkirin: tevlî monologan kesê yekem û kesê sêyem.Bi vî awayî çîrok yekalîbunê difilite.
Berhemê de a herî sereke mijare. Ew fermana 74.("Ev fermana heftê û çaran e" Çakar,2019, r.153) a li qewmê Êzîdî hatiye dayîn. Wekî ku tê zanîn fermana dawî bi destê xwediyê ala reş Daîş ê hat dayîn. Zilmeke wusa qewma Êzîdî tê kirin destê xwêner erd û esmanan diqede. Bi vegotina nivîskarê jî xwenêr behn çikyayî dixwîne.
Çîrok bi sehneya yekemîn di ramoka pîqaba Apê Elyas be destpêdike. Bi ditîna xwêner reşahiyan gund desteserkiriye û gundî tên nefî kirin. Di rûpela 18. de em dibin hemî cîwanên gund tevlî kal û piran ramoqa pîqabê siwar dibin "Çi qas ciwanên gund hebûn li ser romorkê bûn: Zizė, Alê, Çînê, Rustem, Baro, Xêro, Şêro... Keleşo" tevlî kujerên xwe cara dawî diçin goristanê, ser mezelên xwe. Ger nafikirin, gund şewitandina hebe ev reşahî çawa dihêlin ew herin xatirê xwe miriyên xwe bixwazin, heta bi nanê germ û hêjîran şîva wan jî bibin? Xwêner di sehneyekî de dibîne Keleşo tê Şemsîxanê dixwaze. Di hîn diyalogên din be jî hezr dike ew Dezgir tîne. Û axirya çîrokê de bi gotina Şemsîxanê a " Buka bêmiraz" xwêner têdigihîje kû wan dewat nekir. Lê çi hat serê Keleşo kuda hat û kuda çu malîqe. Tenê serkêlke reş de navê tê dîtin.
Piştre em rûpela 114 dibînin ku hemî jinê gund dîsa di ramokekîde ne û ber bî zulmatê ve tên birin.
Di berhemê de alî rêbazî hêyama herî serkeftî a navmetnî bû: çîroka berdest û a Hûtê Heftserî heya dawiyê bi hevre herikî. Hîn caran gihêjtine hev hîn caran agahiyên hevdu didan. Bi çîroka "Gûno û Hût" û xewna Şemsîxanê jî hêmanên kolajî lê zêde bibûn. Her wiha pir nîk ( motîf) jî hebûn: Siwarê sibê/ Siwarê êvarê, nanê germ û hêjîr, dara zeytûnê, genim, deriyê
İSLAM DEVRİMİ FİKRİNİN EL KİTABI·Edebiyat
10/10
Beğendi
''Yoldaki İşaretler Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Bu inancı benimseyenlerin sayısı üç kişiye ulaşınca, o inancın bizzat kendisi onlara şöyle der: Siz şimdi, bir cemaatsınız, bağımsız bir İslam cemaati. Bu inancı benimseyen ve bu inancın temel değerlerini üstün saymayan cahiliye toplumunda ayrılmış bir cemaat. ...
Yoldaki İşaretler Alıntıları - Sözleri
İslam, gündelik yaşamı bütün detaylarına varıncaya dek düzenleyen reel ve aktif bir "dünya düzenidir."
İslâm davetçilerinin vazifelerinden biri de bu yolda karşılarına çıkabilecek hilelere, dolaplara aldırmamaktır.
Islâm'ımizda bizi utandıracak hiçbir şey yoktur. Savunmak zorunda kalacağımız bir husus da yoktur. Insanlardan gizlememiz gereken bir yönü olmadiğı gibi açıklamaktan çekinerek kekelememizi gerektirecek hiçbir meselesi de yoktur.
Bizim vazifemiz, içinde yaşadığımız cahiliye toplumunu değiştirmek için ilk önce kendimizi değiştirmektir.
Müslüman, savaş için seferber olmadan önce evvela öncee kendi içinde en büyük cihada girişir; kendi nefsine, seytana, şehevi duygularına, şahsi istek ve emellerine; kendisi, aşireti ve kavminin menfaatlerine; Islâm dışı her türlü endişeye ve Allah'a kulluğu dışındaki her türlü düşünceye karşı cihada girişir. Müslüman, Allah'in hâkimiyetini gasp eden tàğútları kovmak, yeryüzünde yalniz Allah'in hâkimiyetini kurmak için cihada girişir.
Başarı Allah'tandır.
Allah'ın şeriatının zıttı insanların hevalarıdır. "Eğer hak, onların kötü arzu ve isteklerine uysaydı, mutlaka gökler ve yer ile bunlarda bulunanlar bozulur giderdi..."(Müminun, 71)
"Amaca ulaşırken 'aceleci' olmamak gerekir."
İslam toplumu yalnızca geçmişin anıları arasında değerlendirilecek bir tarih modeli değil, bilakis günümüzün de ihtiyaç duyduğu istikbale yönelik bir
ZİMANÊ HEVPARKurdî
HİKAYETA TERZÎYEKÎ û ÇEND TİŞTÊN DİN- Rizgar Elegez
“Spasî û qedirzanîn ji bo xwendin û pêşnîyarên wan nivîskar, şa’îr, akedemîsyen û edîbên behremend: Mem Zînistanî, Leyla Polat, Înan Eroglu û Ergîn Sertem (nota nivîskar)”
Ji bo ev berhem ji alîyê 4 edîtorên nivîskar, şa’îr, akedemîsyen û edîbên behremend ve (Mem Zînistanî, Leyla Polat, Înan Eroglu û Ergîn Sertem) hatîye xwendin, kontrolkirin, mirov hêvî dike li metneke birêkûpêk û edebî rast were.
Li sînemaya tirkî her tim karekterekî cê heye, yê bi devokekê dipeyive. Carinan ew karekter Laz e, hin caran Kurd e, carcaran Ermenî, an Rom, an Roman e… Ew kes bi zimanê hevpar napeyive, bi devoka herema xwe dipeyive. Bi vî awayî hem filîmê/rêzefilîmê zengîn û rengîn dikin hem jî îronî û mîzahê jî dixine nav mijarê û filîmî balkêştir dikin. Ji bo edebîyata kurdî bi piranî bi devokekê ye an jî bi kombînasyona devok û zaravayan e, “zimanekî civakî yê hevpar” pêk nehatîye û wisa dixwîye naye jî.
Li hûnera musîkê “mahalli sanatçî” hene. Ew hûnera musîkê bi awayekî heremî dikin, bi devok û folklora heremê li dawet û şahîyên heremê civakê mest dikin. Hin ji wan “mahalli sanatçî”yan xwe bi heremê nagirin û terza xwe digûherînin dibine hûnermendên civakî. Ev rewş bitenê li musîkê heye, li hûnerên din nola şano, sînema, resim û hwd nîne. Bi teybetî li edebîyatê “nivîskarên heremî” li dilê mirov xweş nayê.
Heremîbûna edebîyata kurdî, ne bi tenê bi karekteran sînordar e, bi awayeke kesayî ye û tişta herî mûhîm jî “heremîbûna vegotinê” ya bi “felsefeyeke heremî” ye. Ji bo ferhenga nivîskaran bi tenê têra gund û xwezayê dike an jî zimanê wan bi gundînîyê sînordar e li berhemên edebî giranîya pastoralîyê xwe darîçav dike. Bi teybetî jî li helbestkar û zimanê devokî û heremî û pastoralîzm ji bo nivîskarên Serhedî