Karanlık gökyüzünden inerken, gözümü kırptığım anda alaca karanlığın uçup gideceğini biliyordum. Uçsuz bucaksız toprakların gürbüz göğsünü sergileyişini izliyordum. Davetkar bir çağrıydı. Bir annenin yavrusuna seslenişi gibi, topraklar geceyi çağırıyordu.
Ben,
Alaca karanlığında son sabahımın
Dostlarımı ve seni göreceğim,
Yalnız yatı kalmış bir şarkının acısını toprağa götüreceğim...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
45. Durak
''Bak,'' dedi dudaklarıma yaklaşırken. ''Sen de gitmedin. Ve herkes gitti Alaca.''
Herkes gitti. Haklıydı. Kimsemiz kalmamıştı, birbirimizden başka.
''Her şey olacağım sana.''
''Her şey oldun bana,'' dedi dudakları dudaklarıma değerken.
''Şehirler, insanları terk etmezmiş sevgilim.''
''𝐊𝐚𝐥𝐛𝐢𝐧,'' dedi elini yeniden göğsümün üstüne yerleştirerek. Kalp atışlarımı hissetti. ''𝐁𝐞𝐧𝐢𝐦 𝐬̧𝐞𝐡𝐫𝐢𝐦.''
𝓨𝓮𝓷𝓲𝓭𝓮𝓷 𝓫𝓪𝓼̧𝓵𝓪𝓶𝓪𝓴 𝓶𝓾̈𝓶𝓴𝓾̈𝓷𝓶𝓾̈𝓼̧ 𝓼𝓮𝓿𝓰𝓲𝓵𝓲𝓶.
Sayfa 617 - İndigo, Akasya
45. Durak
''Alaca'' dedi annemin sesi aylar sonra. ''Söylenen yalanlar acıtacak bir gün canını kalbini kanata kanata.''
Sayfa 383 - İndigo
Rakı şişesindeki balık önemli!Alıntı
Karadeniz rüzgârıyla, yosun kokularıyla, alaca gemilerle, gökyüzünün mavisiyle, durmaksızın havayı karalayan martılarla ve elbette “rakı şişesindeki balık”larla avunan bir adam…
