Aşk, kıskançlık, arzu, sitem.. mahpusluk..Alıntı
Ve Albertine bir mektup bırakıp gitti.. içeriğini bilmediğimiz ancak tahmin ettiğimiz bir mektup. Beklenen son olsada, beklenmedik acı verir ayrılıklar..
Serinin bu kitabı ilk beş içinde en iyisi diyebilirim. Albertine ile birlikte yaşamaya başlayan yazarın aşk, sevgi, nefret, kıskançlık gibi bir çok konuda derin gözlerimlerine şahit oluyoruz. Hasta haliyle büyük oranda kısıtlı bir hayat yaşayan yazarın mahpusluğu.. Müzik hayranlığı çok üst seviyelerde. Bu hayranlığı oldukça derinlemesine ele alıyor. Hatıraların genelde acı olanlarını oldukça samimi aktarılıyor..
Yedi kitaplık serüvenin beşinci halkası oldukça etkiliydi. Belli bir okuma alışkanlığı olan ve dikkati dağılmadan okuyabilen herkese tavsiye ederim. Okuduğum ve sevdiğim birçok yazar için esin kaynağı bu seriymiş gibi düşündürdü..
"İnsan ancak kendi yaşadığı hazdan bir bilgi ve ıstırap çıkarabilir.." s.367
DurağanPsikoloji
Kıskançlık kitabı şu sıralar okuduğum en durağan kitaptı. Kendini tekrar eden , her sayfada aynı konuyu işleyen basit bir kitap. Aşkın ve kıskançlığın uyumunu anlatmaya çalışmış yazar. Ama anlatırken kendini çok tekrarlamış. Marcel' ın Albertine yi sevgi adı altında sınama ve kısıtlaması, kıskançlık duygusuyla baş edememesi, ağır piskolojik betimlemeler kitabı ağır ve durağan yapmış.
Toplu yorum :)Felsefe
Puan vermedi·328 syf.··
Beğendi
·2026 18. kitabı
·11 günde okudu
·Okunma: 30 Nisan 2026 00:00
#KayıpZamanınİzinde
#MarcelProust
2904 sayfa
Uzuun bir yolculuktan sonra merhaba!
Fransız edebiyatının modern başyapıtıyla geldim ben :)
7 kitaptan oluşan Kayıp Zamanın İzinde serisinin ilk kitabını okuduktan sonra yorum yapmış ve toplu yorumu en sonda yapacağımı söylemiştim.
Roman yazarın geçmişi hatırlama çabasıyla başlıyor. Yedi kitaptan oluşan bu seride yazarın küçüklüğünden yaşlılığına değin yaşadıklarını okuyoruz.
İlk kitapta yazar, doğduğu Combray kasabasında ve anne öpücüğünü almadan uykuya dalamayan bir küçüktür.
İkinci kitapta ergendir ve ilk kez aşkla ve sanatla tanışır.
Üçüncü kitapta yazar ailesi ile Paris'te taşınır ve burada Fransız sosyetesinin o kibirliği soğuk karanlık yüzüyle karşı karşıya kalır. Bunu ve smobizmi Dreyfus olayıyla hicveder.
Dördüncü kitapta tanıştığı Baron sayesinde eşcinsellikle yani toplumsal yasakların Arzu arzulanabilirliği ile yüz yüze gelir.
Besinci kitapta Marcel, kaçmasından korktuğu Albertine’i Paris’teki evine adeta hapseder. Kitap tamamen kıskançlık, denetim arzusu ve aşkın tutsak edici yanına odaklanır.
Altıncı kitapta Albertine evden kaçar ve Marcel'in pişmanlık dolu acılarına tanık oluruz. Tam bir melankolik yengeç erkeği.
Yedinci kitapta ise yıllar geçer, Brinci Dünya Savaşı yaşanır ve Marcel yaşlanmış olarak Paris’e döner. Bir davette eski dostlarının ne kadar yaşlandığını görünce zamanın acımasızlığını fark eder.
Ve burasıdır zaten sorguladığı daha doğrusu hatırlamaya başladığı yer. Keza kitap bu noktada başladığı yere geri döner.
Proust bu romanına ruhunu kazandıran felsefeyi aynı zamanda akrabası olan Henri Begson'a borçludur. Bergson'un felsefesinde saatle ölçülebilir olan mekanik zaman gerçek zaman değildir. Gerçek zaman süre anlamındaki Dure ile ifade edilir.
Mekanik zamanda zaman sadece ileri akarken
Kitap Marcel in aşık olduğu kadın olan Albertine ye olan kıskançlıını konu alıyor. Biz marcel in kafasından kurduğu hikaywleri okuyoruz. Kitap psikolji sevenlerin çok sevecwği ama sevöeyenleri de bir o kadar sıkacak bir seviyede
" Ama her şeye rağmen bir getto ne kadar homojen ve eksiksiz olursa o kadar güzeldir." (s.465)
Proust, serinin dördüncü kitabında okuyucuyu " dışlanmışların" tarafına götürür. Dreyfus Davasi'yla devam eden ikiliğe bu defa da eşcinsel/ homofobik taraftarları eklenir. Kitabı okuyanlar bilir sosyetede " salon" sahibi bir aile olmak o camiaya kabul görmek demektir. Dolayısıyla Verdurin ailesinin müritleri bu bölümde epey artmıştır.
Dreyfus Davasi, önceleri sadece siyasi iken bu bölümde toplumsal bir konu haline gelir. Guermantes Prensi de dahil olmak üzere sosyete Dreyfus'u haklı görmeye başlar. Proust burada bir zamanlar ötelenmiş kesimi artık su yüzeyine çıkarmak ister.
Swann- Odette aşkına bir nazire olarak Anlatıcı - Albertine aşkı ilave edilir. İlave edilir diyorum, çünkü okurken aynı senaryo tekrar yaşanacak hissiyatı uyandirsa da yazar sürpriz bir son koymayı ihmal etmemiş.
Olaylar bir tren yolculuğuyla anlatılırken sosyetenin birçok kesimi trene biner ve böylece mekan, sosyete hayatının dekoru haline gelir.
Serinin dördüncü kitabına geldiyseniz siz de bir Proustsever olmuşsunuz demektir.
Hatıralar.. Düşünceler.. Hisler..1000Kitap
Serinin dördüncü kitabında toplumsal sapkınlıklar, eşcinsellik, bastırılmış düşünceler ele alınıyor. Bu yönüyle ilk üç kitaptan farklı..
Yazar bu kitapta insana ait bastırılmış duyguları ele alıyor. Bunu yaparken kendi düşüncelerini de açıkça anlatıyor. Albertine ile ilgili çok değişken hisleri bolca işleniyor. Ölmüş babaannesinin düşündürdükleri -özellikle balbec'e tekrar gidişinde- ve Charlus karakteri üzerinde bayağı duruluyor. Albertine'e olan hisleri ciddi bir hal alıyor ve yazarı melankoliye sürüklüyor..
Oldukça dikkat gerektiren bu serinin okuması zor olabiliyor bazen. Bunun yanında psikolojik değerlendirmeler Oldukça etkili. Yemek davetlerinde gözlemleri ve düşünceleri sıkabiliyor. Kitap okuma alışkanlığı olan ve dikkati dağılmayanlara Tavsiye olunur..