Korku nedir, artık hiç bilmiyorum. Bildiğim tek şey.. Bu hayat bir ada. Hayırsız bir ada. Bizi ta ne zaman atmışlar bu adaya. Birbirimizi yiyoruz iştahla.
“Deliliğim onun ustalığı sayesinde telafi edilmiş, durum kurtarılmıştı... ama benim tarafımdan her şeyin kaybedildiğini de çabucak anlamıştım, bu kadının aşırı aptallığımdan ötürü benden nefret ettiğini.. bundan sonra yüz kere daha ve yüz kere daha kapısına dayansam her seferinde bir köpek gibi kovacağını da.. “
”..Milyonlarca yıl önce yakılmış büyük ateşin bir kıvılcımıyız biz.”
....
“Ama büyük sayıların anlamını abartmamak gerek. Elimize küçük bir taş almak bile yeterli. Evren portakal büyüklüğünde bir taştan ibaret olsaydı, yine aynı derecede kavranılmaz olacaktı. Yine o karışık soruyu soracaktık: nereden geliyor bu taş?”