“Beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen, boşuna yorma derdi; boş yere mağaramdan çıkarma beni. Alışkanlıklarımı özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna”
Hep bir iz aradım bir umut, sen bilmezsin olmadığın bir dünyada güneş nasıl bir karanlıkla doğar. Sen benim hayatımın güneşi ol gündüzü ol ama hiç bir zaman gecem olma, çünkü geceler yalnızlığa özeldir. Ay demek gece demekti, gece sen demek. Oğuz Atay
Hiçbir zaman anlamadı insanoğlu. Dünya birine kalacak olsaydı Süleyman'a kalırdı. Ölüm satın alınsaydı Nemrut tutar alırdı. Çıkmadık canlara derman bulurdu, Lokman Hekim ölmedi mi ? Bu yüzden hiç korkmadık biz. Umudumuz hep Allah'tandı. Derdimize yüksel dedik. istediğin kadar yüksel! Nasıl olsa geçmeyecek misin ? Zalimlere güçlen dedik dilediğin gibi güçlen! Nasılsa düşmeyecek misin ? Öyle oldu. Olacak. Dünya iyi ile kötünün arasında bir yerde Ama günü geldiğinde iyilerden taraf olacak.
Ve bir gün her şey bitti...
O kadar basit, o kadar kati bir şekilde bitti ki, ilk anda işin azametini anlamak benim için mümkün olmadı... Yalnız biraz şaşırdım, bir hayli üzüldüm; fakat bu hadisenin hayatım üzerinde bu kadar büyük, bu kadar değişmez bir tesiri olacağını asla düşünmedim.