Yalnızca algılayabildiğimiz kadarını biliriz.
Deneyimlediğimiz her şey, en nihayetinde, algılayabildiklerimizden ibarettir...
Belki de her şeyi kalıplara sıkıştırmaya çalışmaktı insanı mutsuz eden. Çocukluğundan beri öğrendiklerin ve sana öğretilenlerle bakıyordun her şeye. Anın gerçekliğini olduğu gibi değil de, öğrendiğin şeylerin, inançlarının, korkularının, hatıralarının, tecrübelerinin gölgesinden bakarak görüyordun. Herkesin penceresindeki camın rengi farklıydı bu yüzden. Birisi baktığında pembe görüyordu dışarıdaki manzarayı, diğeri baktığında ise koyu gri belki de. Tüm dünyayı bu şekilde algılıyorken asıl gerçek neydi o zaman?
Reklam
İnanç,görünmeyene inanmaktır.Görünmeyene inanırsanız, başkalarının görmediklerini görürsünüz.
Kafamdan geçen hiçbir kelime onun güzelliğinin karşısında bir cümleye dönüşecek kadar güçlü gelmiyordu.
"İnsanlar genelde görmek istediklerini görür."
Sen onu hiç görmedin, kendi yaratını gördün sadece.
Reklam
Reklam