Kimsenin birbirine bakmadıgı,yalan,ihanet,şıddet,tecavüz ve acımasızlıkla yoğrulmuş,yalnızca hayallerin göz göze geldiği bir hayattan intıkam almanın en iyi yolu yaşamaktır.Anlam aramak boşunadır ve her şeyin hiç e dönüşmesi gerekir...
Dostoyevski’nin ne yazdığını da hatırlıyordum: “Bizim yaşama karşı duyduğumuz yabancılaşma, canlı yaşamdan tiksinecek, onun adını bile duymak istemeyecek ölçüdedir.''
Kitaplarla, resimlerle, güzel şeylerle dolu olan, insanların alçak sesle konuştukları, kendilerinin ve düşüncelerinin temiz olduğu bir havayı solumak istiyorum.